Atos 10

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ken Cesarea huakkaʼ jakyo Cornelio o̱ʼi̱kaʼpo sorotataj huairi o̱ʼu̱yate. Cornelio huakkaʼ sorotataj oʼmataʼmonaʼikaʼuyate. Keʼnen sorotataʼa onʼdikkikaʼ Italiano.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ken Diostaʼ oʼpakikaʼpo Diostaj oʼnigpe̱i̱kaʼpo kenere keʼnen hua̱to̱e̱ere keʼnen huamaʼbuyere keʼnen huatioere keʼnen huaidpoere keʼnen inagere Diostaj onʼnigpe̱i̱kaʼuyate. Paiʼda judío aratbuttaj oʼbayokikaʼuy. Diostaj oʼtionaʼpakikaʼuyate. Kenda Cornelioa oʼkikaʼuyate.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Huameʼnoe huadukyo eʼhuadte konig eʼyorokyanig Diosen huataʼmoneria eʼhuakudte Cornelioa eʼtiahuaydeʼte.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Cornelio Diosen huataʼmoneritaj okpo̱e̱po huakkaʼ oʼmeʼpukpo,
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Jope huakkaʼ jakyo o̱ʼnen huanabaʼ yamataʼmonaʼ. Simón Pedrotaj kanʼtotiakeʼ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Nog Simón huasiʼdak jabukkaʼ huakaʼeriere o̱ʼi̱kaʼ. Keʼnen jak e̱ʼpo̱g ope o̱ʼi̱kaʼ. Kenda kaʼdik i̱ʼe̱a̱po Simón Pedroa menaʼapone. —‍Diosen huataʼmoneria onaʼuyate.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Kenokaʼ Diosen huataʼmoneri eʼhuadeʼte bottaʼ keʼnen huanabaʼtaj nogtida keʼnen huadiʼda sorotatataj “Yanʼtiak,” oʼmanaʼuyate. Ken sorotataj Diostaj huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼu̱y.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ken ayaʼda oʼtiahuaydenig oʼpe̱e̱denig oʼmanaʼdepo huakkaʼ jakyo Jopeyo oʼmataʼmonaʼuyate.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Emeʼte dagte onʼhuaʼpo Jopeyo onʼhuatiakpo sueʼda bidtemon eneʼte Pedro jak o̱jkute oʼbehuikpo tokhuad eʼhuadte aʼtionaʼpakyaʼpo oʼbehuikuyate.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Ke̱ya̱ʼ aypotaʼ o̱ʼe̱po eʼbapeʼtaʼ eʼpakte noga̱ eʼnigmanhuada̱nig
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 kurudya̱ʼ cuperinatoneʼ huakubogpitaʼ eʼtinukuʼeʼ huabite onʼhuarakuyate Pedroa oʼtiahuayʼuyate.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Cuperinatoneʼyo dubayo hua̱e̱ʼeri huadariyo hua̱e̱ʼeri bottaʼ bottaʼ huaʼi huato̱e̱ʼeri o̱ʼnepo barakyo hua̱e̱ʼeri o̱ʼnepo bihuibetaʼ o̱ʼnepo bakoy kenpaʼti o̱ʼnepo, kenomey judío aratbut bapehueʼdik o̱ʼnuyate.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 —‍Yaboʼ, Pedro, yaarak, yaarakpo yapeʼ. Kurudya̱ʼ enaʼte oʼpe̱e̱ʼuy.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 —‍Kejeʼ, Huairi, ken huaen bapehueʼdik i̱jje̱y. Moisésa oʼmanaʼuyatenok, bapehueʼ i̱ji̱kamey. —‍Pedroa onaʼuyate.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 —‍“Ken huaen bapeʼdik moʼe̱ne.” Diosa huaboaʼda oaʼnig “Bapehueʼdik i̱jje̱y.” Ahueʼ ya̱e̱ʼ. Onteʼti kurudya̱ʼ enaʼte Pedroa oʼpe̱e̱ʼuyate.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Bapaʼaʼ konigti Pedro eʼpe̱e̱deʼte cuperina onteʼti kurudyo̱ onʼbehuikuyate.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ken enʼtobehuikondeʼte, menaʼpo cuperinataj Diosa beʼtiahuayaʼne, Pedroa eʼnopo̱e̱te Cornelioen huanabaʼ oʼmataʼmonameʼtenig oʼnokye̱depo, Simónen jakyo oʼnokye̱depo, “¿Meyon ya̱ʼe̱ Simónen jak?” Simónen jak kurute onʼbopo onʼmanaʼuyate.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Huanabaʼ oʼnokye̱depo “¿Menpaʼ in jakyo ya̱ʼi̱kaʼ Simón Pedro?” ʼuttaʼda ondaʼuyate.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Kenda Pedro eʼyorokyanig oʼtiahuayde oʼnopo̱e̱depo Diosen Noki̱re̱ga̱ onaʼpo,
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Yabodpo, yahuarak, meʼpukhueʼ ya̱ʼe̱po kenomeyere yahuatiʼ onʼte ijbatotiakmey. —‍Diosen Noki̱re̱ga̱ Pedrotaj onaʼuyate.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ken Pedro huabokerek eʼnahueʼyo oʼhuarakonpo,
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 —‍Cornelio capitána moʼtaʼmonameʼne. Keʼna huadakda o̱ʼe̱. Diostaj oʼnigpe̱i̱kaʼ. Keʼna huadakda o̱ʼe̱ ayaʼada judío aratbuta oʼnoknopo̱e̱ʼi̱kaʼ. “Pedrotaj o̱ʼnen jakyo yatotiak kenda eʼmanmadikaʼ aʼpe̱e̱yaʼpo yatotiak.” Diosen huataʼmoneria Corneliotaj onameʼte. —‍Cornelioen huanabaʼa oʼnonaʼuyate.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Pedro huanabaʼtaj oʼbatokudnok ke̱yo̱ onʼtayʼuyate. Emeʼte kenomeyere Pedro oʼhuaʼpo kenpaʼti Jopeyo hua̱e̱ʼeri huamaʼbuy kenere onhuaʼuyate.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Emeʼte Cesarea huakkaʼ jakyo onʼtiakuyate. Ke̱ya̱ʼ Cornelioere Cornelioen onaratbutyo keʼnen huabet kenpaʼti keʼnen huadiʼ o̱gkupopakpo Pedrotaj oʼnonmabopo.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kenokaʼ Pedro Cornelioen jakyo e̱kye̱ʼte Cornelio oʼhua̱o̱ro̱kpo Pedrotaj oʼikudataʼtepo konig Diostaj onʼikudataʼtikaʼnig konig oʼkaʼuyate.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pedroa onaʼpo:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ken oʼboddepo onʼbatiaʼpakondepo jakyo oʼkudpo huakkaʼ aratbut e̱gkupopakte oʼbahuahuayʼuyate.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Oʼbahuahuaydepo Pedro oʼmanaʼpo:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kenaʼpo o̱ʼnen huanabaʼ “Yatiak,” menonameʼnok sigpiʼ manaʼpakhueʼada ijtiakmey. Menaʼpo menʼtotiak, menaʼ. —‍Pedroa Corneliotaj onaʼuyate.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 —‍Nog adikken tereaʼ eʼhuadte konig oy tereaʼ eʼhuadte konig Diostaj ijtionaʼpakikay ijtionaʼpakmey. I̱dada huabokereka beʼtibomeʼne. Senogda oʼotpo,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 “Cornelio Diosa eʼtionaʼpak meʼpe̱i̱kaʼne. Kenpaʼti paiʼda aratbuttaj iʼbayokikameʼtenok Diosa okkahuehueʼ o̱ʼe̱po.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Jopeyo huanabaʼ yamataʼmonaʼ, Simón Pedrotaj kanʼdukeʼpo Simón siʼdak jabukkaʼ huakaʼerien jakyo o̱ʼi̱kaʼ. Keʼnen jak e̱ʼpo̱gtoneʼte o̱ʼe̱.” Senogda yudtaj oʼotpo huabokereka ennak
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 i̱da onʼtaj kanʼtotiakeʼpo ijmataʼmonaʼmey. ʼUruaʼda kenda iʼnigpe̱e̱po on iʼtiakdenok oy i̱yo̱da oroʼ o̱ʼe̱ne. Diosa eʼtiahuayte ayaʼda Diosa menuyetnig eʼpe̱e̱taʼ oʼpaki. —‍Cornelioa Pedrotaj onaʼuyate.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 —‍Ayaʼda aratbuttaj konigti Diosa oʼpakikaʼpo eʼbaeʼtaʼ oʼpakikaʼ. Judío aratbuttaj nog aratbuteretaj oʼpak huaboaʼda ijnopo̱e̱y.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nogbayo nogbayo aratbut Diostaj eʼnigpe̱e̱nayo kenpaʼti huadakda o̱gkikaʼnok Diosa kenomeytaj oʼpakpo baeʼdik o̱ʼe̱.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Jesucristotaj huadak huaʼa Diosa Israelen adhueaʼ huayayotaj oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyate. Jesucristotaj huaknopo̱e̱ʼeritaj oʼmanopoʼnoeya̱ʼikaʼ. Jesucristo ayaʼenda Huairi o̱ʼi̱kaʼ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Juana yanʼnopoʼkoreaʼ, bautiza ya̱gkaʼ eʼmanbatiaʼpakikaʼdeʼte Jesucristoen huadak huaʼakon huakkuruda Galilea huadaribayaʼ onʼtopakonpo nogok ayaʼ Judeabayo onʼmanbatiaʼpakikaʼuyate. Opudomeya̱ kenda dakaʼ moʼnopo̱e̱ne.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Jesús Nazareteria ayaʼda kakikeʼpo Diosen Noki̱re̱g Jesústaj oʼyokuy Diosa, Diosen Noki̱re̱g Jesústaj oʼteypakaʼuyate. Opuda̱ moʼnopo̱e̱ne. Jesús huadakda oʼkikaʼpo oʼbayareaʼikaʼpo kenomeytaj totoʼa oʼmanopoʼto̱e̱nok totoʼtaj oʼmaenikaʼ, Diosa oʼtihuapoknok Jesúsa oʼkadhuahuikaʼnig opuda̱ moʼnopo̱e̱ne.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Judeabayaʼ kenpaʼti Jerusalénya̱ʼ ayaʼda Jesúsa oʼkikameʼnig oroʼa oʼtiahuayikamey kenpaʼti judío aratbuta Jesústaj hue̱ypa cruzte onʼbetaʼpo onʼdarakmeʼnigʼa
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 bapaʼ huameʼnoe emeʼte Diosa Jesústaj oʼnoyhuada̱meʼte. Oroʼtaj Jesús boʼtiahuayʼeameʼne.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Jesúsa ayaʼ aratbuttaj batiahuayʼeahueʼ o̱ʼe̱meʼ. Oroʼtayoʼda boʼtiahuayʼeameʼne. Oroʼtaj Jesúsen aʼmanbatiaʼpakayaʼpo Diosa boktieʼeaʼuyne. Jesúsa eʼnoyhuaddeʼte kenere oroʼ oʼbapeʼmey kenpaʼti hue̱ʼe̱y oʼmaiʼmey.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Huabueyeria huanoeʼeria huadak dakhueʼpiʼ o̱gkikaʼuyate. Dakhueaʼ huakaʼeritaj castiga kamagkeʼpo, huadak huakaʼeritaj Diosere kamanoeanhuahuikeʼpo Diosa Jesústaj oeʼuyate. Kenda yanʼmanbatiaʼpakonhuahuikatiʼ Diosa monaʼuyne oroʼtaj.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ayaʼtada Jesústaj oʼnoknopo̱e̱po onʼnigpe̱i̱kaʼnok Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ yaʼbakkahueaʼapet. Kenpaʼ ayaʼada Diosen huamanbatiaʼpakeria onʼbatiaʼpakuyate. —‍Pedroa Corneliomeytaj oʼmanbatiaʼpakuyate.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedroa aratbuttaj eʼmanbatiaʼpakte Pedrotaj dakaʼ huape̱e̱ʼeritaj Diosen Noki̱re̱ga̱ i̱da oʼmanopoʼto̱e̱ʼuyate.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 —‍Konig oroʼtaj Diosen Noki̱re̱ga̱ moʼmanopoʼto̱e̱ʼpo inomey nog aratbuttaj Diosen Noki̱re̱ga̱ oʼmanopoʼto̱e̱denok. Inomeytaj bautiza o̱gkahueʼ ya̱e̱ʼ, ahueʼdik moʼe̱ne. —‍Pedroa oʼmanaʼdepo.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 —‍Jesucristoa oʼpaknok bautiza mogkeʼ. —‍Pedroa oʼmanaʼuyate. Bautiza eʼmagkadeʼte “I̱yo̱ sueʼda huameʼnoe ya̱e̱ʼikaʼ.” Pedrotaj Corneliomeya̱ oʼnonaʼnok kenteda Pedro o̱ʼunhuaʼuyate.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.