2 Coríntios 7
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NAA
1 Kenda Diosa onʼnigkaʼapone oʼmanaʼuyate, huadiʼda egomey pogomey. Konige̱po oroʼen dakhueaʼ eʼkaʼ moʼnopoʼkoreaʼpo onteʼti ʼuruaʼda mogkikaʼ. Kenpaʼti Diostaj moʼnokmeʼpukpo Diosen huaʼayoʼda monʼpakpo Diostayoʼda monʼnigpe̱i̱kaʼ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Doʼtaj Pablotaj diʼ menikaʼ. Opudomeytaj doʼhua beʼtapiʼ dakhueaʼ o̱gkahueʼ o̱ʼneʼuyne. Opudomeytapiʼ doʼhua nogtatipiʼ namaʼda onahueʼ o̱ʼneʼuyne.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 “Dakhueaʼ bokameʼne,” onahueʼ o̱ʼnene. Kenda konig oʼnonaʼdepo, “diʼda o̱ʼnene.” Oy diʼda o̱ʼnene. Nogoktion diʼda o̱ʼnikaʼapone.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Huadak boʼkikaʼnok dakaʼ oʼnoknopo̱e̱ne. Opudomey Jesucristotaj dakaʼ moknopo̱e̱po Diostaj moʼnigpe̱i̱kaʼnok durugda i̱jje̱y. Do paiʼda eʼnopoʼi̱kaʼpiʼ opudomeytaj huakkaʼ ijdurugpaki. Opudomey Diostaj dakaʼ moknopo̱e̱nok huakkaʼ ijdurugpaki.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedonia huadaribayo ijtiakdemeʼpo do paiʼda ijnopoʼeunhuahuikaʼpo batikhueʼda paiʼda ijnopoʼeunhuahuikay Meyo̱piʼ ijhuaʼikaʼmey doʼtaj keʼpoda diga̱ʼda oʼnogkikameʼne. Huaknopo̱e̱ʼeritaj kenpaʼti Cristoen huadak huaʼa eʼmanbatiaʼpakte dakhueaʼ onʼbahuaʼaikaʼpo kenpaʼti huaknopo̱e̱ʼeritaj onʼmagkikaʼnok huaknopo̱e̱ʼeri dakaʼ yanoknopo̱i̱kapet onteʼti oknopo̱e̱batikhueʼ ya̱ʼneapet ijnopo̱e̱po ijmeʼpukeʼikaʼuy.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Suhueʼda o̱ʼnepo paiʼda eneʼte Diosa oʼmadurugpakaʼikaʼ. Diosada doʼtakon meʼdurugpakameʼne. Doʼtaj Titotaj Diosa meʼnigtotiakpo doʼtaj meʼdurugpakanmeʼne.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Titoa beʼhuatiakmeʼnok ijdurugpakmey kenpaʼti opudomeya̱ Titotaj moʼdurugpakameʼnok doakon onʼtipe̱e̱po durugnanada i̱jje̱mey. Doʼtaj huakkaʼ etaʼhuade̱taʼ boʼpakikaʼne. Doʼtaj suhueʼda moʼi̱kaʼpo kenpaʼti doʼtaj moʼmepuʼkudhuahuameʼte Titoa kenda menameʼnok nogi̱tinada huakkaʼda ijdurugpakmey.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Berobaʼ onʼnigmadoyaʼuyne. Boʼtiahuaydepo sueʼmeʼnoeda suhueʼ e̱ʼu̱ypiʼ nogpaʼda ijmanigmadoyaʼuy nopo̱e̱hueʼ i̱jje̱ʼuy.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Oyda durugda i̱jje̱y. Suhueʼ moeʼu̱ynok do kenpaʼti durugda ehueʼ i̱jje̱ʼuy. Suhueʼ moʼe̱po Diostaj moʼnopoʼkoreaʼuyne. Diosa oʼpakpo moʼnopoʼkoreaʼuyne. Konige̱po ijdurugpaki onʼnigmadoyaʼuyne dakhueaʼda nigkahueʼ o̱ʼneʼuyne.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Suhueʼ moʼe̱po dakhueaʼ eʼkikaʼ Diostaj moʼnopoʼkoreaʼpo onteʼti Diostaj moʼnigpe̱i̱kaʼnok Dios durugda o̱ʼe̱po dakhueaʼ eʼkaʼ moʼnopoʼyareaʼpo Diosere moʼnoeanhuahuikaʼapone. Onteʼti suhueʼ i̱kahueʼ moʼe̱a̱pone. Oknopo̱e̱hueʼ hua̱e̱ʼerinayo suhueʼ e̱ʼe̱a̱da nopoʼkoreahueʼ o̱ʼnikaʼpo kenpaʼde onʼmabueyapo.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Opud suhueʼ moʼunhuaʼuyne. Suhueʼ moʼi̱kaʼdepo Diostaj diga̱ʼda eʼnigpe̱e̱taʼ boʼpakuynok. Kenbokerektaj castiga o̱gkahued Diostaj boʼeretpakpo moʼenʼuy. Onteʼti dakyoʼda eʼkikataʼ beʼpakikaʼuy. Nogok doʼtaj etaʼhuade̱taʼ boʼpakuyne. Castiga mogkaʼuynok dakhueaʼ o̱gkaʼuy opudtaj beʼapiʼ huaahueʼdik moʼe̱ne.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Aʼnenda opudtaj onʼnigmadoyaʼpo kenbokerek dakhueaʼ huakikaʼeritaj kenpaʼti keʼna oʼbiraeʼuynigtaj kenomeytaj sueʼpiʼ ijmepuʼkepo onʼnigmadoyaʼne. Diosa boʼtiahuayikaʼpo oroʼtaj huakkaʼ diʼ moʼe̱ne kenpaʼti oroʼtaj huakkaʼ moʼtimepuʼkepo opuda̱da kenda kanʼnopo̱e̱ʼpo onʼnigmadoyaʼuyne.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Oroʼtaj huakkaʼ diʼ moʼe̱nok onteʼti mepuʼkehueʼ o̱ʼe̱depo durugda o̱ʼe̱y.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Opud Corinto hua̱e̱ʼerienbayo Tito huahued e̱e̱ʼted “huadakda huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼnepo Diostaj onʼnigpe̱i̱kaʼ.” Titotaj buttida yonaʼmey. Namaʼda onahueʼ i̱jje̱po birahueʼdik i̱jje̱y. Tito opudere o̱ʼe̱depo ayaʼda opudtaj onhuaaʼpo buttida onhuaaʼuynok kenda boʼtiahuayʼuy.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Titotaj konig huairitanig boʼe̱meʼpo mokmeʼpukmeʼne kenpaʼti kentaj moʼnigpe̱i̱kameʼne. Kenda oy Tito okkahuehueʼ o̱ʼi̱kaʼpo nogi̱ti nogi̱ti diʼ moʼi̱kaʼne.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Diostaj kenpaʼti doʼtaj moʼnigpe̱i̱kaʼnok do Pabloa dakaʼda onʼtinopo̱e̱po durugnada i̱ji̱kay.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.