2 Coríntios 2
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NVT
1 Onteʼti opudtaj eʼtaʼhuadenhuahuaʼtaʼ eʼpakada onteʼti opud paiʼda e̱ʼdik moʼe̱nok onteʼti opudenbayo huahueʼ i̱jje̱a̱poy ijnopo̱e̱ʼuy.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Doa opudomeytaj eʼhuatiaknayo huiyokada eʼmanaʼnayo paiʼda e̱ʼdik moʼe̱nok. Paiʼda moʼe̱po doʼtaj durugpakahueʼdik o̱ʼnenok.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Aʼnenda oʼnigmadoyameʼne. Dakhueaʼ huakaʼeritaj yanoro̱kaʼdeʼ onʼnigmadoyameʼnok do ijtiakdepo huiyokada manahueʼdik i̱jje̱a̱pet. Kenpaʼti opud paiʼda ehueʼdik moʼe̱a̱pet. Opuda̱nayo doʼtaj durugda meʼneaʼ. Opud Diostaj eʼnigpe̱e̱ʼnayo durugda i̱jje̱a̱poy. Do durugda e̱e̱ʼnayo opudkon durugda moʼi̱kaʼapone.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Opudomeytaj paiʼda nopoʼe̱a̱hueʼ aʼmaeyaʼpo onʼnigmadoyameʼne. Opudtaj huakkaʼda diʼda moʼe̱ne eʼmanopo̱e̱a̱ʼtaj ijpakpo paiʼnanada oʼnoknopoʼe̱po opudtaj onʼnigmadoyameʼne.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Opudomey huaknopo̱e̱ʼeria nogtiada dakhueaʼ oʼkaʼuynok opud suhueʼ moke̱ʼuynok. Doʼtakon suhueʼda meʼe̱a̱ʼuyne. Ayaʼtada opudtanayo suhueʼ moʼe̱a̱ʼuyne. Keʼna dakhueaʼ huakaʼeria suigpiʼ paiʼda moʼe̱a̱ʼuyne.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Ken dakhueaʼ huakaʼeritaj opud huaknopo̱e̱ʼeriomeya̱ castiga mogkaʼdemeʼne. Kenpaʼda monameʼne. Nogi̱ti dakhueaʼ onahueʼ yaneʼ.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Keʼna oʼnopoʼkoreaʼdenok oy yanokkahueatiʼ kenpaʼti yanʼnoeynoeytiʼ. Kentaj okkahueahueʼ e̱e̱ʼnayo kenpaʼda suhueʼda o̱ʼunhuahuikaʼapo.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Konige̱po “Diʼda o̱ʼe̱ne,” kentaj onteʼti ya̱ʼnonatiʼ. Kenda diga̱ʼda oʼnonaʼne.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Doʼtaj menpaʼ eʼnigpe̱i̱kataʼ yanpakikaapet aʼnopo̱e̱yaʼpo opudtaj onʼnigmadoyaʼuyne.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Beʼtapiʼ opudomeya̱ bokkahueaʼde doʼhuakon ijbakkahueay. Beʼapiʼ doʼtaj dakhueaʼ e̱gkaʼnayo kentaj yokkahueay. Opudomey dakaʼ Diostaj kanʼnigpe̱i̱keʼpo kentaj yokkahueay. Cristoen huakpoteda yokkahueay.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Totoʼ huairia oroʼomeytaj engaña eʼmagkikataʼ diga̱ʼ oʼeretpakikaʼ oʼnopo̱e̱ne. Namaʼda kahueʼ kaʼnikeʼpo ken huabokerektaj yokkahueaʼdemey.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Cristoen huadak huaʼa aʼmanmadikanhuayaʼpo Troasyo huakkaʼ jakyo yo̱kye̱mey. I̱kye̱depo Cristoen eʼmanbatiaʼpakte huakkaʼada eʼpe̱e̱taʼ onʼpakmeʼ. Huairi Cristoen huadak huaʼa huakkaʼ manbatiaʼpakdik e̱ʼe̱a̱da
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 oroʼomeyen huamaʼbuy Titotaj huahuayhueʼ i̱jje̱po ijmepuʼkudhuaʼpo, “ijhuaʼapoy,” ijmananpo ijbakhuaʼmey. Macedonia huadaribayo ijhuaʼmey.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 ʼUruaʼda Cristoa moʼnigkikaʼuyate oknopo̱e̱po kenpaʼti oʼnigpe̱i̱kaʼnok Diosa boʼtihuapokikaʼnok totoʼ huairitaj sigpiʼ pe̱e̱hueʼ o̱ʼi̱kaʼne. Jesucristotaj oknopo̱e̱po kenpaʼti oʼnigpe̱i̱kaʼpo meyo̱piʼ ohuaʼikaʼpo Jesucristo ʼuruda o̱ʼe̱ oʼmanopo̱e̱a̱ʼikay. Konig eʼhui̱ri̱ko̱nig o̱ʼnepo huabada Cristo ʼuruda o̱ʼe̱ onʼnopo̱i̱kaʼ. ʼUruʼhui̱e̱da Diosa boʼtihuapokikaʼnok konige̱po “Dakiti Dios” onaʼikay.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 — ausente —
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 — ausente —
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Huakkaʼ huakupetaʼ onʼpakpo huakkaʼ nogyo̱ nogyo̱ onʼhuaʼepo Jesucristoen huadak huaʼa onʼmanbatiaʼpakikaʼ. Oroʼnayo ken konig kahueʼ o̱ʼi̱kay. Diosa oroʼtaj moʼtaʼmonaʼuynok Jesucristotaj oʼnigpe̱i̱kaʼpo daknopoada Jesucristoen huadak huaʼa oʼmanbatiaʼpakikay.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.