Mateus 20
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVT
1 Mongko tohyuk yimam mfrfnahnehato tfit nyingako mtoh yuhathu mrokfo yuhat tfit Jisasrn wain swirt hingrnayuk yimamn kfo nhombramort. Kfo memor, “Hefenrhu kingdomkfot inji korht. Wom yiha wain swiret yimar dbha ksfut yimorn yimam fak habrimor wain swirthu hingrnayukm. Yimam yak habrimorn,
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 kfo memorm, ‘Rpa rpa yiham wan kina wan kina wikna hanyruhanko.’ Nd yimam kfo fakiomomt nd marufat. Be inji nnakfonihato nd barkof yakmo yimam yimom wain swirthu hingrnat.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Yo tfit 9 kilok dbha nd bro yimar mhtimorm wom yimam rifinyuk maket tkittn toh fura hasomom.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Mhtihato kfo memorm, ‘Nanhu wain swirt wai wahingrnakahtko tukanhu hti fijo wiknaruhanko.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Be nd yimam inji kfomotrm yimom wain swirthu hingrnat. Kto tfit dany marrn womm yakhato hingrneft fak htamorm. Yo tfit 3 kilok tfit womm yakhato hingrneft fak htamorm.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Yo tfit tu wuroh 5 kilok krif marrn yimorn wom yimam rifinyuk maket tkittn toh hasetmn mhtihato kfo memorm, ‘Nikome ndar yonmari marre be inji hingrna duha rhu furewukomr?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Nd yimam tfit kfo memomr, ‘To frohmn hingrnefm harifotmnom hingrnarfonom?’ Inji kfomotm kfo memorm, ‘To ndhtet neft nanhu wain swirtn wai wahingrnako.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Bi tu wuroh krif miftn wain swir tikatr kfomorr hingrnefroh tohukatohr. Kfo memorr, ‘Hingrna yimam wanakuyakkahnm rom hingrnehat maruham wahiyaf hanyswanm. Maruham hiruhanme wuroh nia hingrnayuk yimamn warihe gungonaktwa. Hihany hihany, ee nd barkof mhingrnaknayukm wurohm wahitwanm.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Nd yimam tu wuroh krif 5 kilok nia hingrnakniyukm niamotm tohukatohr wan kina wan kina hiyaf hanymorm.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Nd bi barkof mhingrnakniyuk yimam rom yimom. Rom yimomn memom, ‘Ka nomn bro marufam yakrahnom,’ to nhai. Rom to be inji buga wan kina wan kina fak hanymom.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Be nd rom yakyuk maruham htihato wain swir tikatr kfo hutt memomr,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 ‘Nd yimam tu wuroh niahato wan auakforpat hingrnayukm tfit nom yakyuk marufat kanjo fekm. Nom famunom ka nom bi dbha ksfut ritohakhato yonmari marr hatoh krifafyuknomn yura yakruhanomn rom yiro wayakrahm.’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Wain swir tikatr nd hutt mrokfot wanyhato rroh wom hingrna yimar kfo memorr, ‘Bare, na nhai kfo nheh marifoya be wan kinakforpat yakrahn. Nd niko yakhani wan kinakfot to bi tukomn kfo fakiomokomt nd wan kinakfothu yakneft. Na nd kfo yakio mrokfot hikhato inji wikniyanko.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Nhai tfit finji kforuhatn. Ninhu marufam wayaknikahnmn wanju. Nd na niko yahu maruham na tukanhu htihato yak nhta nmbuhatn inji fahuyanko.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Na nhai tukanhu maruhampno wom yimar kfo htakfot. Na kanga finji finji anayanm, to ni womn tamohmpno tfit kfo yuhuwehwa?’”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Jisasr kfo memor, “To inji rhuraht. Yimam mongko tohyukm tfit mfnahnirahm. Yimam nyingako tohyukm tfit mongko yihom fnahnirahm.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Jerusalemko yinyeftpno buha yihotatn Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitohat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn,
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 yima tangimpno htarhotma, rom sinyahato kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegirrhotma nohruha. Nohrhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Sebedirhu mett yon husf yaknihato Jisasrpno mtabokmehato kfo memotr, “Tisa, nanhu mrokfot kforfohat, wanyrfont?”
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Jisasr sinyahato kfo memort, “To wakfo ptha.” Kfo memot, “Na kanga, ni kingn toh thoft nanhu yon husfn mano mano arhutwaf. Womr wayak htatwanr tirmifkor yo womrne kindonko. Rofn ninpno mano mano rhuhato bro yufat yakhato ninhu hingrneft yakitohnhorahfn.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Jisasr sinyahato kfo memor, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna?” Kfo memofr, “Uwa, no yenyhorahnonn.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Jisasr kfo memorf, “Na yeruha krhoparoh kaft rot nifn yerahfnt. Tmift nann nifnhu rhuyuk tkitroh yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn. Yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, tohukatohr atoha, nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 To Bro Najomr niamohat, nhai turhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmort. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamort ndar bbinysoft. Rorn ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorrahrm.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Jisasri turhu disaiperm kmi Jerikot htanyhato yimohat, yonmari yima rifhur hik hanymomm.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Buha yihotatn hus nyinga kunyjf yihota thmbko rhu hasohato wanyak hanymof Jisasr yimohat. Wanyak hanyhato kfo nakuyafmof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Inji kfo nakumotf wom yimam kfo thfamomf. Rof nhai wany yakiormof. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Be Jisasr nd yimafhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorf, “Bar yimafn, tamohm nakutafna?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Nd nyinga kunyjf kfo memof, “Broye, kangno nyingam wayak marnyakahtnm ayukatohno.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Inji kfomotf Jisasr yuhuwafhato nyingamn tirm htamotrf nyingam be wuthamomf. Nyingam wuthanimotmf be tfit Jisasr mhikakni twanhomof.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.