Mateus 20

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mongko tohyuk yimam mfrfnahnehato tfit nyingako mtoh yuhathu mrokfo yuhat tfit Jisasrn wain swirt hingrnayuk yimamn kfo nhombramort. Kfo memor, “Hefenrhu kingdomkfot inji korht. Wom yiha wain swiret yimar dbha ksfut yimorn yimam fak habrimor wain swirthu hingrnayukm. Yimam yak habrimorn,
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 kfo memorm, ‘Rpa rpa yiham wan kina wan kina wikna hanyruhanko.’ Nd yimam kfo fakiomomt nd marufat. Be inji nnakfonihato nd barkof yakmo yimam yimom wain swirthu hingrnat.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Yo tfit 9 kilok dbha nd bro yimar mhtimorm wom yimam rifinyuk maket tkittn toh fura hasomom.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Mhtihato kfo memorm, ‘Nanhu wain swirt wai wahingrnakahtko tukanhu hti fijo wiknaruhanko.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Be nd yimam inji kfomotrm yimom wain swirthu hingrnat. Kto tfit dany marrn womm yakhato hingrneft fak htamorm. Yo tfit 3 kilok tfit womm yakhato hingrneft fak htamorm.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Yo tfit tu wuroh 5 kilok krif marrn yimorn wom yimam rifinyuk maket tkittn toh hasetmn mhtihato kfo memorm, ‘Nikome ndar yonmari marre be inji hingrna duha rhu furewukomr?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Nd yimam tfit kfo memomr, ‘To frohmn hingrnefm harifotmnom hingrnarfonom?’ Inji kfomotm kfo memorm, ‘To ndhtet neft nanhu wain swirtn wai wahingrnako.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Bi tu wuroh krif miftn wain swir tikatr kfomorr hingrnefroh tohukatohr. Kfo memorr, ‘Hingrna yimam wanakuyakkahnm rom hingrnehat maruham wahiyaf hanyswanm. Maruham hiruhanme wuroh nia hingrnayuk yimamn warihe gungonaktwa. Hihany hihany, ee nd barkof mhingrnaknayukm wurohm wahitwanm.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Nd yimam tu wuroh krif 5 kilok nia hingrnakniyukm niamotm tohukatohr wan kina wan kina hiyaf hanymorm.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Nd bi barkof mhingrnakniyuk yimam rom yimom. Rom yimomn memom, ‘Ka nomn bro marufam yakrahnom,’ to nhai. Rom to be inji buga wan kina wan kina fak hanymom.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Be nd rom yakyuk maruham htihato wain swir tikatr kfo hutt memomr,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‘Nd yimam tu wuroh niahato wan auakforpat hingrnayukm tfit nom yakyuk marufat kanjo fekm. Nom famunom ka nom bi dbha ksfut ritohakhato yonmari marr hatoh krifafyuknomn yura yakruhanomn rom yiro wayakrahm.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Wain swir tikatr nd hutt mrokfot wanyhato rroh wom hingrna yimar kfo memorr, ‘Bare, na nhai kfo nheh marifoya be wan kinakforpat yakrahn. Nd niko yakhani wan kinakfot to bi tukomn kfo fakiomokomt nd wan kinakfothu yakneft. Na nd kfo yakio mrokfot hikhato inji wikniyanko.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Nhai tfit finji kforuhatn. Ninhu marufam wayaknikahnmn wanju. Nd na niko yahu maruham na tukanhu htihato yak nhta nmbuhatn inji fahuyanko.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Na nhai tukanhu maruhampno wom yimar kfo htakfot. Na kanga finji finji anayanm, to ni womn tamohmpno tfit kfo yuhuwehwa?’”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Jisasr kfo memor, “To inji rhuraht. Yimam mongko tohyukm tfit mfnahnirahm. Yimam nyingako tohyukm tfit mongko yihom fnahnirahm.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Jerusalemko yinyeftpno buha yihotatn Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitohat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 yima tangimpno htarhotma, rom sinyahato kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegirrhotma nohruha. Nohrhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Sebedirhu mett yon husf yaknihato Jisasrpno mtabokmehato kfo memotr, “Tisa, nanhu mrokfot kforfohat, wanyrfont?”
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Jisasr sinyahato kfo memort, “To wakfo ptha.” Kfo memot, “Na kanga, ni kingn toh thoft nanhu yon husfn mano mano arhutwaf. Womr wayak htatwanr tirmifkor yo womrne kindonko. Rofn ninpno mano mano rhuhato bro yufat yakhato ninhu hingrneft yakitohnhorahfn.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Jisasr sinyahato kfo memor, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna?” Kfo memofr, “Uwa, no yenyhorahnonn.”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Jisasr kfo memorf, “Na yeruha krhoparoh kaft rot nifn yerahfnt. Tmift nann nifnhu rhuyuk tkitroh yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn. Yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, tohukatohr atoha, nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 To Bro Najomr niamohat, nhai turhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmort. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamort ndar bbinysoft. Rorn ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorrahrm.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Jisasri turhu disaiperm kmi Jerikot htanyhato yimohat, yonmari yima rifhur hik hanymomm.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Buha yihotatn hus nyinga kunyjf yihota thmbko rhu hasohato wanyak hanymof Jisasr yimohat. Wanyak hanyhato kfo nakuyafmof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Inji kfo nakumotf wom yimam kfo thfamomf. Rof nhai wany yakiormof. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memof, “Woi! Bro Nungothete, Defit frikefthu Yone, wayuhuwafnno.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Be Jisasr nd yimafhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorf, “Bar yimafn, tamohm nakutafna?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Nd nyinga kunyjf kfo memof, “Broye, kangno nyingam wayak marnyakahtnm ayukatohno.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Inji kfomotf Jisasr yuhuwafhato nyingamn tirm htamotrf nyingam be wuthamomf. Nyingam wuthanimotmf be tfit Jisasr mhikakni twanhomof.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.