Romanos 7

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa nilite, nengel ati ne nihem anwanafig. Sa hig, eba nofkena elim nihe mo kike wambku. Afa melig pigieg elim eba mas kike wambugufi.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Afa ka nem waskwes mo osihin, afa nihe mo enaig esog ligag nofkenagafiba heafna angwag so ma ehe ahgofi. Afa mahim wahagba eba ena nihe mo mas ena angwafigim kehlag mo.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Afa ligag nofkenagofiba eso angwafig ming kwamblo wa ikaf enaig angwafig eba mina angwafig. Afa heafna ligag wahagba eba ehe mas nihe mom ahnai skaug fenai. Afa ehe ming kwamblo wa ikagba ehe mas amtakwalig nihe feg mo.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 O nilite, neba gwenaig fig. Afa neagaba Krais i ahfegim ahwahagim eso ne mas nihe mo ahnai skaufenig mo. Afa God Sisasim bitekfe nai ilafu waskwes eso ne ehena feg eso big Godna lahlag gafugagim esigbi eso fug luwug.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Afa mahim big eligni amtakwalig sawiegim ahnai skaufeiba afa nihe mo bigelni elig nai yi amtakwalig nihem fukwakukug eso bigelni gafugag eba wahagim opugug.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Afa mang so bigim kike wambugu yawo ehe mas bigim enaig esenig mo. Afa big wahag eso mas nihe mo ahnai skaugfeg mo. Eso big mas nihe mom Moses ginofegim pahluhug mo eso Godna gafugag esigim. Eba autunai mina afa yawonai minaba big figim eso Godna Sungwagim pahluhug.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ateaho so big enaig esogoi nihe mo eba amtakwalig nihe me? Amo, big mas enaig esogoi. Afa nihe mo kam wagfunag amtakwalig nihe eba mang mahim. Afa nihe mo esog hwanigba nofeka mingnag elni mang gawigim membenim eseagi. Afa eba mas ka enam ambagwa anwanafi enaba eba amtakwalig nihe feg.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Afa ka enag nihe mo onigigim afa ena mina gam amtakwalig nihe kam ahanaig ahanaig onigigim fingi fenagba eso ka elni gawigim membenig. Afa nihe mo hwanigba amtakwalig nihe eba kifutig hwainig.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Afa autunam ka mas nihe mom anwanafena mo eso ka og, kaba lahlag nofkenagag el feg. Afa mahim nihe mo pugugba eso amtakwalig nihe kifutigni feg.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Afa mahim amtakwalig nihe gohugba eso kam wahag. Afa nihe mo membenag nofkenagag faig afa enag nihe mo kam esenagba eso kam wahag pugug.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Afa ka ambagwa ati anwanafeg Mosesna nihe mo enaig esog nofeka enaig ese afa amtakwalig nihe ena fagim eso enana kam mwakwalenag. Afa enag mina gam amtakwalig nihe kam tigefatig.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Eso nihe mo eba afsug kabag feg afa ehena mo eba afsug kabag feg afa sufug feg afa lahlag feg.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Ahnaig esegba, ateaho enag lahlag nihe mo kam tigifatig. Amo, eba awai. Afa amtakwalig nihe enag lahlag nihe mo fagim eso enaig eseg. Afa enaba amtakwalig nihem ambagwa wagfug. Afa nihe mo amtakwalig nihem esenagba eso enag hugna amtakwalageg.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ati big anwanafig Godna nihe mo eba Godna Sungwag yi nai bog. Eba ka bite nai el eso ka amtakwalig nihem ahnai skaufenag.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Afa ka mas enam anwanafeg mo eso ka eseg. Afa mang koka ese eba mas ka enam esei. Afa nihe so ka kusig eba enam ka eseg.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Afa mang so ka kusig eso ka eseg enaba wagfug ka enaig esog nihe mo eba lahlag feg.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Eso kike enaig ese mo eba amtakwalig nihe ka nai yi go enag ehe eseg.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Afa ka anwanafig lahlag nihe mas kana eligni sawieg wa sahu go mo. Afa koka lahlag nihe ese eba ka ahanaig ese mo.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Afa lahlag nihe koka ese ka mas eseg mo. Afa amtakwalig nihe ka kusig enaba ka eseg.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Afa nihem so ka kusig eso enam ka eseg afa enaba wagfug eba kike enaig ese mo eba amtakwalig nihe ka nai yi go enag ehe eseg.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Eso ka anwanafeg enaig onigig eba inim feg. Afa mahim koka lahlag nihe ese afa so amtakwalig nihe muhwa go enag kam hugufakug.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Afa kana olug onigig Godna nihe mom sifakalenag.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Afa ka anwanafeg ming amtakwalig onigig kana elig nai yi go. Afa enag elig yi nai onigig i afa olug yi nai onigig i bigagahfego. Afa amtakwalig onigig kana elig yi gafugafego eso enag kam hugna kikegu.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 O kasambam, enag eligni sawieg ogna kam tigefati. Afa aman so enam pigifatif.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Afa ka Godum lahlag onag eso bigelni Ainiyag Sisas Krais nai yi ehe enaig eseg. Eso ka enaig goheg. Kana onigig Godna nihe mom ahnai skaufeigba afa ka pahlukug. Afa kana elig amtakwalig nihem ahnai skaufegim afa enam pahlukug.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.