Lucas 17
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Afa Sisas pahlukuiag elim enaig sihifeni og, “Ahnaig ahanaig nihe amtakwalig pugunam elim esenagba so el enanaig amtakwalig eseagig, afa sonag el so na ming elim esenagba eso enaig wa peg eba nasabam.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Afa ateamba el luwalim enaig nihem wagfunagba afa so luwal enaig wa pef eba se hun naligna weana kikenagim eso bugam fatibi so ma wahai, sonaigba eba lahlafeg. Masa enaig hugna amtakwalig eseagef.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Afa nimbefum mo numwehigibi. Afa neana nilite so amtakwalig nihefef eba so na niheangu, afa ateamba olug wahigi ofefi eba so na mwanugwefena.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Afa so nem elegeg wa gohug amtakwalig nihe mungo osuna esenafnam afa bofnam nem sihinagofuf og ka nem amtakwalenag se mwanugwefenafim.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Afa pahlukuiag el Ainiyagim enaig sihififni, og, “So na kagelni olug onigigim esenibi so ma gwesim ikafum.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Afa Ainiyag ehem enaig esoni, og, “Magofi, ma ateamba nengelni olug onigig wesig fegba eba ofenaiba ambwe sisig lofug. Eba so na yuhwafif, so na liim sihini og susum fagahu ika solwarawa pegofum afa so libi nengelni mo hignam eso gwenaig eseg.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Sisas mo gwesim hili enaig sihifena, og, “Ma ateamba neana gafugag el fegba so ma ika bite gafai me awaie sipsipim nangwaghiage me so ma enaig ese. Afa mahim sonag gafugag elbi piske lalagamba obofiba so na ehem enaig sihibafe enai og, ‘Au ikagna bo ganam fane ne. So na enaigba esoi? Eba awai.’
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Afa eba so na enaig sihifena, og, ‘Ne kana fane numwehiaginim afa so na kam fambofena, ka ma kawo gof fane i bu i nageiba eso nawo sum nage.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Afa so gafugag elbi sohnaig gafugaba feageiba so amunai elbi ehemba lahlag onai? Ena gaba awai.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Afa nengel gaba gwenaig, ateamba ne mungwali gawig esig auwigibi, God so nem sihinig, so na enaig esog kaba gafugag el ehe ohunaig so ka esigbi eba kangelni gafugag mungohe.”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Sisas Jerusalem minam pahlukuna, distrik Samaria gini afa Galili gini ena olyi ikana.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Afa ika mungo kimbig wa pugunaba, afa ningam pugu fewagig el enehna ambugog mina wa wambug.
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 Afa ambugog wahigwa yi agfohieafnaba hugunam enaig esogona og, “Sisas ainiyag so na kam afafen.”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Sisas nangwagnam enaig sihifeni, og, “Ahunam pris elim nihigoni eba ati neana elig lahlafeasaig so ma enam anwanafi. Eso ahuna afa ahuafnaba ehengelni elig ati lahla feskofena.”
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Afa ehengelinai mungo heafna eligim nanguna ma lahla fenaba eso wahigefe piske ikafnaba Godna unehlagim fingi fukuna.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Afa ehe ikan Sisasim muhwa fenam eso mongkokini kwakwagena nofbosug mo bite wa fisihli pena Sisasna kigmogwa. Afa so Sisasim lahlag ogna. Enag elbi Samarianai.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Afa Sisas enag elim nangunam afa esona, og, “10 pela el ati lahlafeg afa mingnag 9 wa gohug elbi ahnanai yi agfohie.
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Afa mas aman el piske bog Godna unehlagim fingi ofe mo? Afa ohunag el mungo eba heafa afwamba nai el enag mungo eseg?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Afa Sisas ehem sihina, og, “Sa bihia ika. Eba neana olug kam oniginag nem esenagba nem lahlafeg.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Afa Farisi el Sisasim enaig sahnafini og, “Amansi so Godna bog megba bof?” Afa Sisas wahigefe enaig sihifeni, og, “Afa mahim Godna bog megba bogba afa mas mangwalba wagfuiba elbi mas nofnaba nangug mo?
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Afa mas enaigba esogoi, og, so nangu ohuna nai yi goh me awai okwe nanai yi me, so hig Godna bog megba ati neana olug yi wahigi goh fakanig.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Afa Sisas heafna pahlukuiag elim enaig esoni, og, “Sumi yi mahim enaig opugufiba nog ka Inim El heafna osuna bo puguiba ne enam mas nanguf.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Afa so nem sihigonif, og, Inim Elbi okwesimhe amo ohuna nai yi afa nofe ka pahlugahu.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Afa ati ne afwe anwanafig afwe ofim mungwali mugyi kugofakagba eso of afwambusig fakag. Afa mahim heafna osuna obofiba eso gwenaig eseiba so el nanguf.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Afa yawo ohuna nanam el mahim ehem mas fatinibi afa so enaksag tautig fafe.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Afa yawana so Noana el esini ahanaig ahanaig nihefeagini, yawoga eba gwenaig esif mahim Inim El heafna osuna obofiba.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Afa yawana so Noa wangafnaba enenaba ehengel enaig esini fane i bu i ahgafena afa angwafig wambugifni, gwenaig gafugag wa agfohieafnaba Noa ehe mo sip megam wan sahonaba eso sona elim mo bu pugu mungwali sagfa kumoahlana.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Afa mingnag elim gaba gwenaig eseni eba Lot gofnaba enenam, aso gafugafea gifini afa angwafig wambugifini afa gawig gafugafifni afa bu ahgagifni afa lala nimbagifni enaig nihe wa gofna.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Afa Lot Sodom kimbig wahia ikafnaba afa gwenenam suwi ofwanai pena, elim mungwali wa kumoahlana.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Afa eba gwenaig mungwalofug puguf mahim Inim El piske bo ambagwa opugu fiba.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 “Afa enag osuna el so lala gofif mas heafna gawig wambugumba ikai, afa el so aso wa gofif eba mas lalagamba piske ikai.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Afa so na Lotna angwagim onigim mang mahim fena.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Afa aman so nibeafna nofkikena gagim ne nibefum kehla guhmine fefuf eba neana nofkikena gag awaief. Afa aman so heafna nofkikena gag isug wahiaf. Eba ehena nofkikena gag gwese lahlag gofuf.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Afa ka nem osihin Inim El so bof. Eba el so sambagana mungo kug wa ahgi eba God amanim mo suluafaiba afa amanim mo wahiaf.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Afa angwafig sambaga amba na ahsine gofuf eba God mugom suluafaiba afa ming mo wahiaf.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 (Afa sambaganigi el aso wa nog yihig ahfe gofuf eba God mungom suluia faiba afa ming mo wahiaf.)”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Afa pahlukuiag el ena mo hignim Sisasim sahni, og, “Ainiyag ahnanai yi?” Afa Sisas enaig sihifeni, og, “Ahana nai yi suwieg ne nangug eso ne anwanafig eba suwi eyi wagi.”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.