João 11
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs BKJ
1 Afa Betani nai el gihena heafna unehlagba Lasarus. Afa heafna muwalningi Maria i afa Marta i gaba gwenaig kimbig wa nai.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Afa Maria eba enag angwafig Sisasim sanda bug sufuna afa heafna lapug ni ehena mongim titenagena. Heafna nisag Lasarus gihena.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Afa muwalningi Sisas nangum mo ahningihiana og, “Ainiyag neana hihe gihnagi.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Afa mahim Sisas enag mo higinam afa ehe enaig sihifeni og, “Ohuna gih eso ehem fag eba mas wahai. Enaig pugugba soma el Godna unehlagim fingifini afa Godna legim gwenaig esinif.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Afa Sisas Martam, Mariam, afa Lasarusim eso ehengelim membeni.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Afa mahim Sisas ehenigina mom higinam afa ehe mas ikagna ikana mo. Ehe gwenanai yi gafena sambaga osuna.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Afa mahim sambaga osuna fenaba ehe pahlukuiag elim enaig esoni og, “Ause big Judia gam piske ahuiagim.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Afa pahlukuiag el esogona og, “Tisa, mas manageg mo enanai yi Ju el ogna nem hunna tigi. Ahnaig esegba ne og ka piske susum ika?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Afa Sisas sihina og, “ Afwambusug eba osuna feg. Afa el osuna ikagba ehe mas mong kiakipe eso osu bitem afwambusug faig.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Afa el sinaini ikagba eba afwambusug awai eso ehem mwelkiakipef.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Afa Sisas enaig sihifenam afa ming mo sihina og, “Lasarus bigelni hihe eba ehe nongi afa ka ehem ilafof.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Afa pahlukuiag el esogona og, “Ainiyag, afa ehem gih bihig fenam eso gifuf eba lahlafefe.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Afa Sisas Lasarusna wahagna mo sihinaba afa pahlukuiag el enaig onigifini ehe isug nongi.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Eso Sisas ehengelim ambagwa sihini og, “Lasarusba ati wahag.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Afa mahim wahagba ka mas enanai yi gafena mo afa ka nengelim sifakalinig eso ne kam olug onigini. Ause, nawo ahu ehem nangu.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Afa Tomas (heafna ming unehlag eba Didimus) mingnag pahlukuiag elim sihini og, “Bigel ehem mungwal pahlukunam afa ehe awahafuf eba bigel gaba pigiahiaf.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ahunam Lasarusna kimbig wa opukonam. Afa kimbig wa nai el ati Lasarusim hun megam ahu fakini afa sambaga sambaga osuna enaig ati fena.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Afa Betani eba muhwa Jerusalem wa go.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Eso enaksag Ju el ambugonam Marta mi Maria mi kusugugonim mahim eheningina nisagim wahanibi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Afa mahim Marta anwanafenaba Sisas muhwa bofena eso ikanam Sisasim ufana. Afa Mariaba lala gafena.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Afa Marta Sisasim sihina og, “Ainiyag, ne ohunanai yi gafiteba kana nisag mas wahaite.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Afa ka ati anwanafeg yawa gaba ne mangim sahnaiba Godum eba nem faif.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Afa Sisas ehem sihina og, “Nana nisag eba nofkenagag piske fagim.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Afa Marta esona og, “Ka anwanafeg mahim God elim kwefihiagofefiba enanam eso ehe piske buihiaf.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Afa Sisas ehem esona og, “Kike enaig esef, wahag elim ilafotiginam afa higeg nofkenagag faif. Afa aman el kam olug oniginag eso wahag eba nofkenagag fafe.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Afa aman el nofkena agfohie eso kam olug oniginag eba mas wahai. Ateaho ne enag mo olug oniginag?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Afa ehe wahigi sihina og, “Ei Ainiyag, ka enag olug oniginag neba Godna leg afa Godna Gishu Wahiag el eso God autunam ati sihi wahiana og ka nem bite gam ningihiaf.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Afa ehe enaig sihifenam lala gam piske ikanam afa Mariam sagmonam sihina og, “Tisa ati bog afa ehe nem awamona.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Afa mahim Maria ena mo higinam eso bihianam ehe nangum ikagna ikana.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Sisas mas kimbig wa puguna mo ehe gwenanai yi gofena eso Marta ufana.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Afa Ju el Mariam kusugunim afa lala auguiafena. Afa mahim Maria bihianam kikini akafenaba eso ehengel ehem nangunim pahlukuna. Afa ehengel onigini og ehe bitekfe wa ufwegim aka.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Afa Maria Sisasim pugunam afa ehena mong yi kwakwage peganam afa enaig esona og, “Ainiyag, ne ohunanai yi gafiteba kana nisag mas wahaite.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Afa mahim Sisas nangwagenaba Maria afa Ju el wewat wahiafenaba eso ehe kusugufenim afa ehena olug mas hugna lahlafena mo.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Afa ehe ehengelim sahni og, “Ahana nai yi ne fakig?” Afa ehengel wahigi sihini og, “Ainiyag so bo nangu.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Afa Sisas nomb pe afenaba.
35 Jesus chorou.
36 Afa Ju el enam nangunim esogona og, “Nasabam, enag el heafna nihem hugna membenag.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Afa mingnag ehengelnai enaig esogona og, “Ehe enag el nof etetni elim nofug ati ugwe fatina afa ehe ohnam gaba enaig eseite Lasarus mas wahaite.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Afa Sisasna olug piske bihianam afa bitekfe gam ikana. Eba hun meg afa hun fifagna mengigim kaguni.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Afa Sisas esoni og, “Hunim so bigifa fati.” Afa wahag elni muwalig, Marta esona og, “Hei Ainiyag, eba amtakwalig nofung puguiagim ehe ati bitekfe wa sambaga sambaga osuna feg.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Afa Sisas sihina og, “Ka nem ati sihinag afa ne kam olug oniginaiba eba ne Godna kifutig nangufe.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Afa ehengel hunim bigifi fatini. Afa Sisas ofim sisi nofenam esona og, “Humuan ka nem lahlag onag eso ne kana mo fahiginaf.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ka ati anwanafeg ne kana mo fahiginaf afa ka ohuna mo enaig sihifenif eso el osa muhwa agfohie soma higinim afa anwanafi ne kam ningihiag.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Enaig sihi wahianam afa ehe hugna unena, “Lasarus pugu bo.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Afa enag wahag el pugu bona afa heafna mongningam lofugna kikenagini afa mingnag lofug ehena nofbosugum kaguni. Afa Sisas esona og, “Lofug piginagibi soma ikai.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Afa enaksag Ju el Maria nangum ambugonam afa enag kigmog nanguni eso Sisasim olug onigini.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Afa mingnag el farisi elim nangugim ahunam afa enag mo sihigonugini eso Sisas esena.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Farisi el i afa amunai pris i misog elni nof wa nuwagnam enaig esogona og, “Ahnaig so big esif? Enag el enaksag ahanaig ahanaig kigmog awgfuiageg.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Afa big ehem isug nangu wahibi afa ehe mingnag kigmog enaig eseiba eso mungwali el ehem olug oniginif. Afa mungwali el ehem enaig esinibi eso Romna misog el ambugog nangunim eso Godna nalig lalam afa bigelni elim gaba amtakwalig aitif.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Afa mungo el ehengelnai heafna unehlag Kaiafas enanam prisni misog el enaig esona og, “Nengelni onigig wesig feg.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Sa hig, afa enag mungo el wahaiba eba lahlafeg eso mungwali el mas awaiye.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Afa Kaiafas ohuna mo enaig sihifena afa enag mo eba mang heafna onigig wa enaig sihifiah mo. Enanam ehe prisni misog el fena eso enag mo sihina enaig Godna mo fi sihiaule el lofug fena. Ohuna mo enaig sihifeg Sisasna wahag Ju elim kwaganigim.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Eba mang Ju elim mungo kwagani mo afa Godna el eso mungwali goka afa ehena wahag ehengelim wambinim eso Godna mungo el fif.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Afa gwenanam enag mo higinim afa mina yisigiagini Sisasim tigigim.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Eso Sisas mas Ju elni nofwa ambagwa ikana mo. Sisas afa heafna pahlukuiag el bite bihig gam muhwa ahuna. Ehengel Efraim kimbig auguiafena.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Afa Pasova buyis meini ofefenaba eso el numb kimbig wahinim Jerusalem gam ahunam afa Mosesna nihem esinim eso buyisim numwehiagini.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Afa el Sisasim yisiginim mahim awaiyenaba eso Godna nalig lala nuwagnam hefum sahigini og, “Ne ahanaig onigig fig ehe buyis wa boi me?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Afa amunai pris i afa farisi el i kifutig mo faig gona og, afa ne aman Sisasim nangwagba so kagelim sihigonibi eso kagel ahu ehem kikehli.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.