João 11
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARA
1 Afa Betani nai el gihena heafna unehlagba Lasarus. Afa heafna muwalningi Maria i afa Marta i gaba gwenaig kimbig wa nai.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Afa Maria eba enag angwafig Sisasim sanda bug sufuna afa heafna lapug ni ehena mongim titenagena. Heafna nisag Lasarus gihena.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Afa muwalningi Sisas nangum mo ahningihiana og, “Ainiyag neana hihe gihnagi.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Afa mahim Sisas enag mo higinam afa ehe enaig sihifeni og, “Ohuna gih eso ehem fag eba mas wahai. Enaig pugugba soma el Godna unehlagim fingifini afa Godna legim gwenaig esinif.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Afa Sisas Martam, Mariam, afa Lasarusim eso ehengelim membeni.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Afa mahim Sisas ehenigina mom higinam afa ehe mas ikagna ikana mo. Ehe gwenanai yi gafena sambaga osuna.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Afa mahim sambaga osuna fenaba ehe pahlukuiag elim enaig esoni og, “Ause big Judia gam piske ahuiagim.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Afa pahlukuiag el esogona og, “Tisa, mas manageg mo enanai yi Ju el ogna nem hunna tigi. Ahnaig esegba ne og ka piske susum ika?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Afa Sisas sihina og, “ Afwambusug eba osuna feg. Afa el osuna ikagba ehe mas mong kiakipe eso osu bitem afwambusug faig.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Afa el sinaini ikagba eba afwambusug awai eso ehem mwelkiakipef.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Afa Sisas enaig sihifenam afa ming mo sihina og, “Lasarus bigelni hihe eba ehe nongi afa ka ehem ilafof.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Afa pahlukuiag el esogona og, “Ainiyag, afa ehem gih bihig fenam eso gifuf eba lahlafefe.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Afa Sisas Lasarusna wahagna mo sihinaba afa pahlukuiag el enaig onigifini ehe isug nongi.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Eso Sisas ehengelim ambagwa sihini og, “Lasarusba ati wahag.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Afa mahim wahagba ka mas enanai yi gafena mo afa ka nengelim sifakalinig eso ne kam olug onigini. Ause, nawo ahu ehem nangu.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Afa Tomas (heafna ming unehlag eba Didimus) mingnag pahlukuiag elim sihini og, “Bigel ehem mungwal pahlukunam afa ehe awahafuf eba bigel gaba pigiahiaf.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ahunam Lasarusna kimbig wa opukonam. Afa kimbig wa nai el ati Lasarusim hun megam ahu fakini afa sambaga sambaga osuna enaig ati fena.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Afa Betani eba muhwa Jerusalem wa go.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Eso enaksag Ju el ambugonam Marta mi Maria mi kusugugonim mahim eheningina nisagim wahanibi.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Afa mahim Marta anwanafenaba Sisas muhwa bofena eso ikanam Sisasim ufana. Afa Mariaba lala gafena.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Afa Marta Sisasim sihina og, “Ainiyag, ne ohunanai yi gafiteba kana nisag mas wahaite.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Afa ka ati anwanafeg yawa gaba ne mangim sahnaiba Godum eba nem faif.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Afa Sisas ehem sihina og, “Nana nisag eba nofkenagag piske fagim.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Afa Marta esona og, “Ka anwanafeg mahim God elim kwefihiagofefiba enanam eso ehe piske buihiaf.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Afa Sisas ehem esona og, “Kike enaig esef, wahag elim ilafotiginam afa higeg nofkenagag faif. Afa aman el kam olug oniginag eso wahag eba nofkenagag fafe.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Afa aman el nofkena agfohie eso kam olug oniginag eba mas wahai. Ateaho ne enag mo olug oniginag?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Afa ehe wahigi sihina og, “Ei Ainiyag, ka enag olug oniginag neba Godna leg afa Godna Gishu Wahiag el eso God autunam ati sihi wahiana og ka nem bite gam ningihiaf.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Afa ehe enaig sihifenam lala gam piske ikanam afa Mariam sagmonam sihina og, “Tisa ati bog afa ehe nem awamona.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Afa mahim Maria ena mo higinam eso bihianam ehe nangum ikagna ikana.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Sisas mas kimbig wa puguna mo ehe gwenanai yi gofena eso Marta ufana.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Afa Ju el Mariam kusugunim afa lala auguiafena. Afa mahim Maria bihianam kikini akafenaba eso ehengel ehem nangunim pahlukuna. Afa ehengel onigini og ehe bitekfe wa ufwegim aka.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Afa Maria Sisasim pugunam afa ehena mong yi kwakwage peganam afa enaig esona og, “Ainiyag, ne ohunanai yi gafiteba kana nisag mas wahaite.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Afa mahim Sisas nangwagenaba Maria afa Ju el wewat wahiafenaba eso ehe kusugufenim afa ehena olug mas hugna lahlafena mo.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Afa ehe ehengelim sahni og, “Ahana nai yi ne fakig?” Afa ehengel wahigi sihini og, “Ainiyag so bo nangu.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Afa Sisas nomb pe afenaba.
35 Jesus chorou.
36 Afa Ju el enam nangunim esogona og, “Nasabam, enag el heafna nihem hugna membenag.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Afa mingnag ehengelnai enaig esogona og, “Ehe enag el nof etetni elim nofug ati ugwe fatina afa ehe ohnam gaba enaig eseite Lasarus mas wahaite.”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Afa Sisasna olug piske bihianam afa bitekfe gam ikana. Eba hun meg afa hun fifagna mengigim kaguni.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Afa Sisas esoni og, “Hunim so bigifa fati.” Afa wahag elni muwalig, Marta esona og, “Hei Ainiyag, eba amtakwalig nofung puguiagim ehe ati bitekfe wa sambaga sambaga osuna feg.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Afa Sisas sihina og, “Ka nem ati sihinag afa ne kam olug oniginaiba eba ne Godna kifutig nangufe.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Afa ehengel hunim bigifi fatini. Afa Sisas ofim sisi nofenam esona og, “Humuan ka nem lahlag onag eso ne kana mo fahiginaf.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ka ati anwanafeg ne kana mo fahiginaf afa ka ohuna mo enaig sihifenif eso el osa muhwa agfohie soma higinim afa anwanafi ne kam ningihiag.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Enaig sihi wahianam afa ehe hugna unena, “Lasarus pugu bo.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Afa enag wahag el pugu bona afa heafna mongningam lofugna kikenagini afa mingnag lofug ehena nofbosugum kaguni. Afa Sisas esona og, “Lofug piginagibi soma ikai.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Afa enaksag Ju el Maria nangum ambugonam afa enag kigmog nanguni eso Sisasim olug onigini.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Afa mingnag el farisi elim nangugim ahunam afa enag mo sihigonugini eso Sisas esena.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Farisi el i afa amunai pris i misog elni nof wa nuwagnam enaig esogona og, “Ahnaig so big esif? Enag el enaksag ahanaig ahanaig kigmog awgfuiageg.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Afa big ehem isug nangu wahibi afa ehe mingnag kigmog enaig eseiba eso mungwali el ehem olug oniginif. Afa mungwali el ehem enaig esinibi eso Romna misog el ambugog nangunim eso Godna nalig lalam afa bigelni elim gaba amtakwalig aitif.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Afa mungo el ehengelnai heafna unehlag Kaiafas enanam prisni misog el enaig esona og, “Nengelni onigig wesig feg.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Sa hig, afa enag mungo el wahaiba eba lahlafeg eso mungwali el mas awaiye.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Afa Kaiafas ohuna mo enaig sihifena afa enag mo eba mang heafna onigig wa enaig sihifiah mo. Enanam ehe prisni misog el fena eso enag mo sihina enaig Godna mo fi sihiaule el lofug fena. Ohuna mo enaig sihifeg Sisasna wahag Ju elim kwaganigim.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Eba mang Ju elim mungo kwagani mo afa Godna el eso mungwali goka afa ehena wahag ehengelim wambinim eso Godna mungo el fif.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Afa gwenanam enag mo higinim afa mina yisigiagini Sisasim tigigim.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Eso Sisas mas Ju elni nofwa ambagwa ikana mo. Sisas afa heafna pahlukuiag el bite bihig gam muhwa ahuna. Ehengel Efraim kimbig auguiafena.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Afa Pasova buyis meini ofefenaba eso el numb kimbig wahinim Jerusalem gam ahunam afa Mosesna nihem esinim eso buyisim numwehiagini.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Afa el Sisasim yisiginim mahim awaiyenaba eso Godna nalig lala nuwagnam hefum sahigini og, “Ne ahanaig onigig fig ehe buyis wa boi me?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Afa amunai pris i afa farisi el i kifutig mo faig gona og, afa ne aman Sisasim nangwagba so kagelim sihigonibi eso kagel ahu ehem kikehli.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.