Atos 5
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Afa el unehlagba Ananaias afa heafna angwagba Safaira eso ehe heafningina ming ehegenai bite mingnag elim faini eso enanam kig fana.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Eso mingnag kig mo hefum sugonam afa mingnag mo kanog hwatieg elim faini. Afa angwag enam ati anwanafena.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Eso Pita ehem sihina og, “Ananaias, mangigim ne Satanim pahluku afa ne Godna Sungwagim mo ne mwakwalenag afa mingnag kig mo ne sugo wahiag.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Afa ena bite eba neana eso enana so na kig fag, kigba eba neana. Afa mangigim ne amtakwalig niheba eseg? Enaig so na eseg eba elim ne mwakwale mo eba Godum ne esenag.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Afa Ananaias enag mo higinam eso waha pena afa mingnag ena mom higinim eso hugna embefini.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Afa kwamblog el ambugog saigonam meligim saginim eso okufehlinim ugfo fakini.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Afa sambaga mungo aua enaig fenaba eso angwag mas anwanafena mo so saigohu bona.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Afa Pita ehem sahna og, “Kam sihina, kigba gohnaho eso nimbeafna bite enanam so na ahfag?” Afa angwafig enaig esona og, “Inim gwenaho.”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Pita ehem esona, “Nenigi nimbeafna ligag i mangigim ne Ainiyagim ahgihna afa el so neana ligagim so fakig eba ati ambugog mengig wa agfohie ogna nem gaba figahu.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Afa ikana enag angwafig Pitana mong yi waha pena. Afa kwamblog el saho ambugonam so nanguni mahim waha gifnibi eso fi opukonam ahunam ligagna yi muhwa fakini.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Afa mungwali sios wa nai el afa mungwali minginag el enam mo higinim hugna embefini.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Afa kanog hwatieg el ahanaig ahanaig enaksag kigmog olyi el nai yi eseagini. Mungwali Ainiyagna el Solomonna afwambag sime wa nuwag gofena.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Afa el embefinim eso mas ambugona nuwagigna mo. Afa mungwali el ehegelim og eba lahlag el fig.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Afa mingnag kwamblo i angwafig i Ainiyagim so olug onigini eba nubiagena. Eso enag el ambugonam ehegel enanam pasihiana.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Eso el gih elim ahanaig ahanaig sime wa wambinam afa so mina wa wasani. Afa ehengel og mahim Pita obofiba so ma ehena sungwag ika gih elim puguahuafenaiba so ma lahlafi.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Afa el numb muhwa kimbig wa nai Jerusalem gam ambugona. Eso gih el mi afa mwaifig simbagahlag el mi eso wanambugonaba eso enag mungwali el lahlag feskofena.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Afa misog pris i afa heafna hihe i eba Sadyusi el kanog hwatieg elim ambugof ahwagoni.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Eso opukonam kanog hwatieg elim kikegonigim wambugu eso kalabus yi wasani mungwali amtakwalig el nahgum.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Afa sinaini Ainiyagna ofwanai el bonam mengig pigina eso afwambagam wankanam afa esonag.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Ahunam Godna nalig lala wa agfohienam eso mungwali elim sihigoni enag mulug nofkenagag mom.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Afa kanog hwatieg el enag mo higinim eso lawam gubi Godna nalig lala gam ahuna. Eso elim ena nai yi mo sihigoni. Afa misog pris afa heafna hihe ambugonam eso kaunsel mi afa Juni amunai el mi unegoni eso ambugona nuwagigna. Afa ningitigini kalabus lala gam ogma ahunam kanog hwatieg elim kalabus lala nai wanambugoi.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Eso polis kalabus lala gam ahuna afa mas kanog hwatieg elim nangwagini mo. Afa piske ahunam esogona og.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Mahim kangel ahu kalabus lala opukogba, mengigba kikisei gofena afa anwasag el ati mengig wa agfofna. Mahim kangel mengig pigi nangugbi mas aman ena nai yi gafna mo.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Afa amunai pris i afa Godna nalig lala nai anwasag elni misog el i enag mo higinim afa hugunam onignagini, afa esogona, mang so puguf?
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Afa el mungo pugunam afa sihini og, “Sa hig, enag el so na kalabus lala aitig ehengel ati Godna nalig lala wa agfoba elim mo osihigon.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Afa so anwasag elni misog el i afa heafna el i ehengelim ahu wambinim afa mas kifutigni esegoni mo. Afa embefinim esogona og masa bigim el hun na tatugonif.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Afa polis kanog hwatieg elim wanambugonam kaunselna nof wa wasani. Afa misog pris sihigoni og,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Ka nem kifutigni esogonug nofena ohnagna unehlagwaba mo sihi, mangigim ne enaigba esig! Ne ati nimbiafna mo mungwali Jerusalem wa sihig afa ne membig og kangel naho Sisasimba isug tigifatig eso ne kagelim ahwanifi faig.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pita i afa mingnag kanog hwatieg el i wahigi esogona og, “Kagel so ka Godna mom mungo pahluku masa nengelni mo kagelim kwenig feg eso ka mas Godna mom pahlukui!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nengel ati Sisasim li yi kukufinagigim afa ehem tigi kahligbi eso wahag, afa God bigelni simbiangana ehe ati piske ilafogba eso bihiag.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 God ati wanikigim afa heafna nihigenai ninga wa washu wahiag. Afa God ehem enaig esenagba eso ehe amunai fegim afa ehe elim piske wambug el feg. Eba enaig eseg eso ma Israel el olug wahigifibi eso ehe ehengelni amtakwaligim hugufatinif.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Afa kagel enam nangug God ehe eseg afa kagel so ena mom sihig. Afa Godna Sungwag gaba gwenaig eseg. Afa amangel so Godna mom pahluhug eso God heafna Sungwag ehengelim faig.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Afa kaunsil enag mo higinim afa olug kakag feskofenam afa ogna kanog hwatieg elim kwagi aiti.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Afa mungo kaunsil bihiagohnam eba Farisi el feg heafna unehlagba Gamaliel. Eba nihe mo anwana el fena afa mungwali el heafna unehlagimba fingi fini. Afa ehe elim sihini og kanog hwatieg elim afwambagam mwakwalig wanahu.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Mahim afwambagam ahunamba eso Gamaliel minginag kaunsilim sihini og, “Nengel Israel el afa ne mangwalba esofegonifiba eso numwehe oniginim.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Nengel anwanafig autunam Teudas pugu gohnam esona og, kaba lahlag nemug el feg afa 400 el ehem pahlukuna. Afa mahim ehem tigi wahagba afa el ehem pahluhug eso embem ahuaminafeg. Eso heafna gafugagba awaiena.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Afa enanam Judas Galili wa nai el pugunam enag osunaba gavman elni unehlag wambofna. Ehe elni onigigim fuku wasanig. Afa mahim ehem gaba wahagba eso el ehem pahlukuna enag embem ahuaminefena.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Afa enaig esegba naka nengelim osihini, nofeka ahanaig esegon. Nangwag hwati ma auguiafi. Afa ateamba enag gafugag so elni onigig wa pugug eba awaiyef.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Afa ateamba enag gafugag Godna bof eba nengel mas kwegoni eba masa nimbefum God i askotigif fafe.” Eso kaunsil Gamalielna onigigim pahlukuna.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Afa kaunsil kanog hwatieg elim unegonim ma ambugonaba eso heafgelni gafugag elim mo sihini eso ne ehengelim kwagatif. Afa kifutig mo sihigoni og nofena Sisasna unehlag waba moba sihiahu eso hwatinim ahuna.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Afa kanog hwatieg el kaunsilim wahinim ahufefnamba Godum sifakalini eso God ehengelim onigini ehengel eba ma enaig esife eso ehengelim hwatigba eso ehengel Sisasna unehlag wa ahwanfeg fi.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Afa mungwali osuna Godna nalig lala wa afa elni lala ahugum eso elim wagfugonig afa enag gafugagba mas awai eba higeg sihiahufuf Sisasna moba. Ehengel enaig sihififni og Sisas eba enag el ati God sihi wahiana eso ningihiaiba eso bonam bigim piske wambuf.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.