Atos 4

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Enanam Pita i Jon i mahimsi mo elim ahsihiagofnaba afa Pris el i afa Sadyusi el i afa Godna nalig lala nai polisni misog el i ambugog opukona.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Afa opukonam eheningina mo higafofna. Eheningi ena mo ahsihina og, “Sisas ati wahagim piske bihiag eso el gaba gwenaig esif.” Afa ehegel higinim mas ena mom membini mo.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Eso sikikofefenaba enaignam kiketiginim kalabus lala hwatiginibi ikana lawamfena.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Afa el numb ena mom higinim olug onigig wa kikehlinim pahlukuna. Eso enaig esinibi eba 5,000 wa gohna.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Afa lawam opukonam Ju misog el i, amunai el i afa nihe mo wagfuiag el i Jerusalem gam nuwagigna.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Anas eba pris misog el bona afa Kaiafas na, Jon na, Aleksander na afa mingnag mungo muswuna apaigona.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Eso Pita mi Jon mi wanambugo olyi wasanim so sahigoni og, “Ahnaig esegba so na elimbi wangene feiti ahfeg? Mang kigmogna afa aman na unehlag wa ne so ahfeg?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Afa Godna Sungwag Pitam ati yuhwafenagenaba eso mo sihina og, “Amunai el i afa elni misog el i sahig.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Yawo ne kam sahigoni mang lahlag so ka esahfeg. Ati aman ne membig anwana ofifibi eso sona el mong kikwalni lahlafegba eba aseg,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Nengel i afa mungwali Israel wanai el i so anwanafi. Eba Sisas Nasaret wanai elni unehlag i afa heafna kigmog i sona elbi ati wangenefego. Eba Krais Godna Gishu Wahiag Elim ne tigifatigba afa God ehem piske bitekfem ilafo fatig.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Autunam Godna ginof Sisasim sihi wahiana, enaig esona og;
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 God mas ming elim gishu wahiag mo elim piske wambugum, eba awai. Sisas mungo he bigna minaba go eso big Godna el agfohieg.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Pita i Jon i hugna kifuti ahgofenaba eso amunai el nangwaginim sineminefini og, “Hai, sona elbi isug el ahfena afa eheningi mas skul yi ahkana mo.” Afa ehegel anwanafini, ati eheningi Sisas nai yi ahgofena.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Afa nangunibi el mong kikwaligni ati wangenefena afa so Pita mi Jon mi wangofena eso ehegel mwahlai agfohiafna.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Eso amunai el eheningim sihigoni og, “Afwambawa ma puguia ahgofiba”. Eso hefum mo sihinagini.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Afa esogona, “Ahnaig so big esogonif? Mungwali Jerusalem wanai el ati anwanafig eheningi hugna kifutig gafuga ahfeg eso big mas sihi ohonaba mas pugu mo.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Afa mas so ena mom minganag kimbig sihiageahufuf. Nawo kifutig mo sihigon ma enaig esahfe, ese, Sisas na unehlagim elim mo ahsihinif.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Afa so awamogonim afa kwegoni ne mas elim ahsihinim afa ahwagfuni ena unehlagimba.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Afa so Pita i Jon i wahigi ahsihini og, “Neaga nimbe kwefihiagi mang mahim Godna nof wa lahlafeg, ka nengelni mo ahpahluku me awai Godna mo ahpahluku me.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Afa mas ka mwahlai ahgofi. Eso ati ka ahnanagug afa ahigig eba ka ahsihiagofuf.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Afa misog el sambaganigim hugna kifutig mo piske sihigonim eso wasani opuko ahuna. Ahnaig esegon mo eba mungwali el mas misog el i mungo onigig fini mo. Afa God elim mong amtakwaligna wangenefe fatinaba eso mungwali el Godna unehlagim fingi fini.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Enag elbi wangenefenaba eba 40 yia fegim so gwese hilifeg.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Enanam Pita mi Jon mi wasanibi eso heafa piske ehef luwal nangum ahkana. Eso ahsihina mang so amunai pris i afa amunai el i eheningim esogoni.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Afa higinim eso mungo onigig finim so Godum sahini og, “Ainiyag, nem ne of i, bite i, bu i afa mungwali gawig gohka enaig ne gafugafeg. Afa ati ne anwanafeg ena mo misog el kagelim faig.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Enaig eseg ena mo Godna Sungwag kagelni simbianiga Devitim faina. Devit neana gafugag el autunam sihi wahiag;
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Eso gwenaig esef Herot i Pontius Pailat ambugonam ena kimbig wa afwambanai el nai yi i, Israel el nai yi i nuwagnam eso mina tohlaginim eso neana gafugag elim Sisasim pigau apaigofe. Sohna elbi nem ati gishug wahiana eso elim piske wambf.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Afa ehegel nuwagigim enaig eseagofibi eba ati autunam ne sihi wahiana so puguf. Eso gwenaig esig nimbiafna sawieg mi afa kifutig mi pahluhug.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Eso Ainiyag sahig ehegel kam fegonigig. Sa kam yawo mo kifutinibi eso kigmonim neana mo sihiahufufe.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Afa so nimbiafna kifutig yi ningitigiba so ma gih elim lahlafetifif afa ahanaig ahanaig kigmog wagfuiagi, nimbiafna Sisas afsug gafugag elni unehlag wa.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Mahim enai betenni wahinibi eso kugo gwena lala puguna. Gwena elim mungwali Godna Sungwag simbagahlanibi eso mas mo sihigim embefini mo eba sihiageahuna.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Mungwali el nuwagigim Sisasim olug onigi eba mungwamo sihini. Mas aman mungo hefum enaig esoi ohonaba kana mungohe eba awai, heafna gawigba eba mungwali elni feni.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Afa kanog hwatieg el Ainiyag Sisasna waha bihiag mo sihinibi eba nalig kifutig ni sihini. Afa God elim lahlag auguiag faig.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Afa aman mas gawig hwainig gohna mo, afa aman bite i lala i fegba ehe minganag elim faigbi eso enanam kig fag. Afa ehena kigba fagim eso obugum
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 kanog hwatieg elni ninga wa fakag afa so ehegel figim, minganag elim so gawig hwainig enam mimange gonigig.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Afa gwenaig Josep esena. Livai eba heafna simbianiga afa ehe Saiprus wanai el. Kanog hwatieg el ehem sefini, Barnabas. Ena unehlag mogba eba ‘kwagfwag el’.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Afa ehe elim heafna bite faig afa nana kig fagim eso obugum kanog hwatieg elni ninga wa fakag.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.