Atos 4

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Enanam Pita i Jon i mahimsi mo elim ahsihiagofnaba afa Pris el i afa Sadyusi el i afa Godna nalig lala nai polisni misog el i ambugog opukona.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Afa opukonam eheningina mo higafofna. Eheningi ena mo ahsihina og, “Sisas ati wahagim piske bihiag eso el gaba gwenaig esif.” Afa ehegel higinim mas ena mom membini mo.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Eso sikikofefenaba enaignam kiketiginim kalabus lala hwatiginibi ikana lawamfena.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Afa el numb ena mom higinim olug onigig wa kikehlinim pahlukuna. Eso enaig esinibi eba 5,000 wa gohna.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Afa lawam opukonam Ju misog el i, amunai el i afa nihe mo wagfuiag el i Jerusalem gam nuwagigna.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anas eba pris misog el bona afa Kaiafas na, Jon na, Aleksander na afa mingnag mungo muswuna apaigona.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Eso Pita mi Jon mi wanambugo olyi wasanim so sahigoni og, “Ahnaig esegba so na elimbi wangene feiti ahfeg? Mang kigmogna afa aman na unehlag wa ne so ahfeg?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Afa Godna Sungwag Pitam ati yuhwafenagenaba eso mo sihina og, “Amunai el i afa elni misog el i sahig.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Yawo ne kam sahigoni mang lahlag so ka esahfeg. Ati aman ne membig anwana ofifibi eso sona el mong kikwalni lahlafegba eba aseg,
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nengel i afa mungwali Israel wanai el i so anwanafi. Eba Sisas Nasaret wanai elni unehlag i afa heafna kigmog i sona elbi ati wangenefego. Eba Krais Godna Gishu Wahiag Elim ne tigifatigba afa God ehem piske bitekfem ilafo fatig.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Autunam Godna ginof Sisasim sihi wahiana, enaig esona og;
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 God mas ming elim gishu wahiag mo elim piske wambugum, eba awai. Sisas mungo he bigna minaba go eso big Godna el agfohieg.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pita i Jon i hugna kifuti ahgofenaba eso amunai el nangwaginim sineminefini og, “Hai, sona elbi isug el ahfena afa eheningi mas skul yi ahkana mo.” Afa ehegel anwanafini, ati eheningi Sisas nai yi ahgofena.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Afa nangunibi el mong kikwaligni ati wangenefena afa so Pita mi Jon mi wangofena eso ehegel mwahlai agfohiafna.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Eso amunai el eheningim sihigoni og, “Afwambawa ma puguia ahgofiba”. Eso hefum mo sihinagini.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Afa esogona, “Ahnaig so big esogonif? Mungwali Jerusalem wanai el ati anwanafig eheningi hugna kifutig gafuga ahfeg eso big mas sihi ohonaba mas pugu mo.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Afa mas so ena mom minganag kimbig sihiageahufuf. Nawo kifutig mo sihigon ma enaig esahfe, ese, Sisas na unehlagim elim mo ahsihinif.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Afa so awamogonim afa kwegoni ne mas elim ahsihinim afa ahwagfuni ena unehlagimba.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Afa so Pita i Jon i wahigi ahsihini og, “Neaga nimbe kwefihiagi mang mahim Godna nof wa lahlafeg, ka nengelni mo ahpahluku me awai Godna mo ahpahluku me.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Afa mas ka mwahlai ahgofi. Eso ati ka ahnanagug afa ahigig eba ka ahsihiagofuf.”
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Afa misog el sambaganigim hugna kifutig mo piske sihigonim eso wasani opuko ahuna. Ahnaig esegon mo eba mungwali el mas misog el i mungo onigig fini mo. Afa God elim mong amtakwaligna wangenefe fatinaba eso mungwali el Godna unehlagim fingi fini.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Enag elbi wangenefenaba eba 40 yia fegim so gwese hilifeg.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Enanam Pita mi Jon mi wasanibi eso heafa piske ehef luwal nangum ahkana. Eso ahsihina mang so amunai pris i afa amunai el i eheningim esogoni.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Afa higinim eso mungo onigig finim so Godum sahini og, “Ainiyag, nem ne of i, bite i, bu i afa mungwali gawig gohka enaig ne gafugafeg. Afa ati ne anwanafeg ena mo misog el kagelim faig.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Enaig eseg ena mo Godna Sungwag kagelni simbianiga Devitim faina. Devit neana gafugag el autunam sihi wahiag;
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Eso gwenaig esef Herot i Pontius Pailat ambugonam ena kimbig wa afwambanai el nai yi i, Israel el nai yi i nuwagnam eso mina tohlaginim eso neana gafugag elim Sisasim pigau apaigofe. Sohna elbi nem ati gishug wahiana eso elim piske wambf.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Afa ehegel nuwagigim enaig eseagofibi eba ati autunam ne sihi wahiana so puguf. Eso gwenaig esig nimbiafna sawieg mi afa kifutig mi pahluhug.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Eso Ainiyag sahig ehegel kam fegonigig. Sa kam yawo mo kifutinibi eso kigmonim neana mo sihiahufufe.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Afa so nimbiafna kifutig yi ningitigiba so ma gih elim lahlafetifif afa ahanaig ahanaig kigmog wagfuiagi, nimbiafna Sisas afsug gafugag elni unehlag wa.”
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Mahim enai betenni wahinibi eso kugo gwena lala puguna. Gwena elim mungwali Godna Sungwag simbagahlanibi eso mas mo sihigim embefini mo eba sihiageahuna.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Mungwali el nuwagigim Sisasim olug onigi eba mungwamo sihini. Mas aman mungo hefum enaig esoi ohonaba kana mungohe eba awai, heafna gawigba eba mungwali elni feni.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Afa kanog hwatieg el Ainiyag Sisasna waha bihiag mo sihinibi eba nalig kifutig ni sihini. Afa God elim lahlag auguiag faig.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Afa aman mas gawig hwainig gohna mo, afa aman bite i lala i fegba ehe minganag elim faigbi eso enanam kig fag. Afa ehena kigba fagim eso obugum
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 kanog hwatieg elni ninga wa fakag afa so ehegel figim, minganag elim so gawig hwainig enam mimange gonigig.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Afa gwenaig Josep esena. Livai eba heafna simbianiga afa ehe Saiprus wanai el. Kanog hwatieg el ehem sefini, Barnabas. Ena unehlag mogba eba ‘kwagfwag el’.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Afa ehe elim heafna bite faig afa nana kig fagim eso obugum kanog hwatieg elni ninga wa fakag.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.