Atos 13

Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Afa enanai yi Antiok sios waba Godna mo fi sihiule el i afa wagfuiag el i agfohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungo niliag ahfena), afa Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Enanam sios el fane hwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi so Godna Sungwag sihini og, “Barnabas mi Sol mi wambtiginim enmuna hwatigi ati ka ena gafugag wa gishug hwatigig so ma gafugafe.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Afa so fane hwai yi gonam betennini eso ninga eheningi nai yi skunim afa so ningitigini.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Afa Godna Sungwag ningitinimba eso Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot wa ahgonam eso ailan Saiprus gam ahkana.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Afa Salamis kimbig ahpugunam ika Ju na nuwagig lala ika ahsahonam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Afa ehegel enag ailan wa fapuke fiahuian ming maligim Pafos kimbig opukonam nanaiyi nangunimbi Ju el mungo Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona sefig Elimas. Enag elbi agisu ule wini ule afa ehe mwakwal Godna mo fa sihiaule el feg.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwana el, afa ehe ogna Godna mo higim eso Barnabas mi Sol mi uneni.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginaf.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Afa Godna Sungwag Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem yuhwafenagenamba eso ehe Elimasim hugna nofna nangunam sihini og,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Nemba Satanna leg. Ne lahlag nihena angoluwag go. Mungwali ahanaig ahanaig mo mwakwalig neana onigi wa naligfiageg eso ne Ainiyagna mom amtakwale fag.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Eso ma Ainiyagna ninga nem filafati afa so nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi so na mas osuna afwambusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna lango sikigifenam pe bo nofugum sagfa fakana eso etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kikehlanam waniki.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba eso olug onigig Ainiyagim faina.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam eso bot finim Pafos wahinim Perga kimbig Pamfilia provins gam ahuna. Afa Jon Mak mo enanai yi wasana piske Jerusalem gam ikana.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahwahianam Pisidia distrik Antiok kimbig ahpuguna. Afa mahim Isug Auguiag Osuna pugunamba eso eheningi ahkanam Ju elni nuwagig lala ahsahonam pe ahagana.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Afa mahim Mosesna mo i Godna mo fi sihiule elni mo i Godna buk wa suwigni wahinimbi, eso amunai el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba eso ehengelim ahkwaganam so ahfai.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Afa Pol bihianam ninga fatinim og ma sifeiba eso esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfinim so kam higini.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog hwatina afa mahim Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug enaksag feagena. Afa hugna kifuti gafugag fenam Isip yi nai wambana wambpukuna.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Afa Israel mahim 40 yia bite bihig wa Godum gasafinimbi afa God mas hwatina mo.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Afa ehe mahim elegeg wa gohug Kenan wa nai kantriim flafonamba eso heafna elim wahianamba eso ehe bitena mog fiahsaina.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Eso God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba so ikan ikan Samuel Godna mo fa sihiaule nai yi puguna.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Afa mahim ehegel membini misog elim sahinimbi eso God Solim wahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungo simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Afa God Solim mo ningihianam eso Devitim misog el wahiana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem hugna membenageg. Eba kana olug fafe.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Autunam God ati sihi wahiag ehe og eba Devitna simbianiga fenam eso Israel elim wambf, ena elbi eba Sisas.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Sisas mahimsi gafugafeg hwainig fiafenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug wahigifinim amtakwalig nihem wahinim eso ma bu wa apaigo.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Afa Jon gafugag awaiegim meini ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba aman? Kaba mang sonag el God so Gishu Wahiag so na nengiahu, ena mo. Nengigim sonag elbi eso kana sum yi bof. Kaba mang lahlag el mo, ka mas ehem kweagfunam ehena mong lofug huguiafam nai.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfini, afa God ogna elim wambum eso ena mo bigim ningihianig.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwanafini mo Sisas eba God Gishu Wahiag el. Afa mungwali Isug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwanafini mo Godna mo fi sihiaule elni ginofim. Enag ginof inim esenamba eso ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Afa mas ehena ahanaig ahanaig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi wahiana eso ehem enaig esenag gif so gwenaig esini li katigeg wa nai numbwasginim bite meg gam fakini.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Afa so God ehem piske ilafo fatina.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Afa enaksag osuna hefum wagfunfini. Afa so yuwana el Galili wahifinim Jerusalem gam wanig ahuafenaba eso yawo nai mo Israel nai elim sihinigena mang so nofna nanguna.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Na so kaningi nem ena lahlag mo ka nem ahbonig. Autunam God bigelni simbianigam sihi wahianimbi eso ena elim ningihiagba bigim wambug.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Afa ehe Sisasim ilafo fatigba eso ena mo inim bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 wa enaig esog og;
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ilafo fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 — ausente —
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim pahlufefkuan mahim wahanamba. Afa ma bite wa fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Afa ming elbi enamba God ilafo fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Nilite, kog so na anwanafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa aman ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fa fatinafe eso ehe Godna nofwa afsug kabag puguf. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 — ausente —
40 Afa numwehifibi Godna mo fi sihiaule el sihi wahigbi masa ne enaig esif. Enaig esog;
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Afa Pol i Barnabas i nuwag lala wahia hakafnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Isug Auguiag Osuna piske ahbo gwenaig mo ahsihi.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Afa so ena lala wahinim opuko afwambagam ahuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi pahagahuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem pahlukuna. Afa sambaganigi lahlag mo ahfaini God ehengelim ismunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saho agfohiefi.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Afa ming Isug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kimbig nai el ogna nuwagnam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Afa Ju elni amunai el mahim enaksag elim nangwagnim ehengel kusiasaina afa so Polna mom pagau apaiyenam afa ahwanef mo faini.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Afa Pol i Barnabas i hugna kifuti hogonam wahigi ahsihini og, “Eba inim yuwana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne kusini afa mas ne nofkikena lahlag higeg gagim onigi mo. Naig fenamba na so ka nem ahwatigim afwambanai gam ka haka.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim eso Ainiyagna mo fingi fukualina. Afa amangelim so God kanog hwatig nofkikena higeg gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Afa so Ainiyagna mo ena bite wa fafukaminefena.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Afa Ju el kimbig wanai amunai el mi afa Godum lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim wahigi fegonibi eso ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Eso ehegel eheningim kinig faigona eso ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Enaig esafena, pugu hakafnamba smof mong yi nai buambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kimbigim ahfatigim gwesim Aikoniam kimbig ahkana.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Afa Antiok nai pahlukuiag elim Godna Sungwag yuhwa fiasainaba eso hugna sifakalini.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.