Atos 13
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs ARIB
1 Afa enanai yi Antiok sios waba Godna mo fi sihiule el i afa wagfuiag el i agfohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungo niliag ahfena), afa Sol.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Enanam sios el fane hwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi so Godna Sungwag sihini og, “Barnabas mi Sol mi wambtiginim enmuna hwatigi ati ka ena gafugag wa gishug hwatigig so ma gafugafe.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Afa so fane hwai yi gonam betennini eso ninga eheningi nai yi skunim afa so ningitigini.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Afa Godna Sungwag ningitinimba eso Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot wa ahgonam eso ailan Saiprus gam ahkana.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Afa Salamis kimbig ahpugunam ika Ju na nuwagig lala ika ahsahonam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Afa ehegel enag ailan wa fapuke fiahuian ming maligim Pafos kimbig opukonam nanaiyi nangunimbi Ju el mungo Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona sefig Elimas. Enag elbi agisu ule wini ule afa ehe mwakwal Godna mo fa sihiaule el feg.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwana el, afa ehe ogna Godna mo higim eso Barnabas mi Sol mi uneni.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginaf.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Afa Godna Sungwag Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem yuhwafenagenamba eso ehe Elimasim hugna nofna nangunam sihini og,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 “Nemba Satanna leg. Ne lahlag nihena angoluwag go. Mungwali ahanaig ahanaig mo mwakwalig neana onigi wa naligfiageg eso ne Ainiyagna mom amtakwale fag.
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Eso ma Ainiyagna ninga nem filafati afa so nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi so na mas osuna afwambusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna lango sikigifenam pe bo nofugum sagfa fakana eso etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kikehlanam waniki.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba eso olug onigig Ainiyagim faina.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam eso bot finim Pafos wahinim Perga kimbig Pamfilia provins gam ahuna. Afa Jon Mak mo enanai yi wasana piske Jerusalem gam ikana.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahwahianam Pisidia distrik Antiok kimbig ahpuguna. Afa mahim Isug Auguiag Osuna pugunamba eso eheningi ahkanam Ju elni nuwagig lala ahsahonam pe ahagana.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Afa mahim Mosesna mo i Godna mo fi sihiule elni mo i Godna buk wa suwigni wahinimbi, eso amunai el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba eso ehengelim ahkwaganam so ahfai.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Afa Pol bihianam ninga fatinim og ma sifeiba eso esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfinim so kam higini.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog hwatina afa mahim Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug enaksag feagena. Afa hugna kifuti gafugag fenam Isip yi nai wambana wambpukuna.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Afa Israel mahim 40 yia bite bihig wa Godum gasafinimbi afa God mas hwatina mo.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Afa ehe mahim elegeg wa gohug Kenan wa nai kantriim flafonamba eso heafna elim wahianamba eso ehe bitena mog fiahsaina.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Eso God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba so ikan ikan Samuel Godna mo fa sihiaule nai yi puguna.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Afa mahim ehegel membini misog elim sahinimbi eso God Solim wahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungo simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Afa God Solim mo ningihianam eso Devitim misog el wahiana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem hugna membenageg. Eba kana olug fafe.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Autunam God ati sihi wahiag ehe og eba Devitna simbianiga fenam eso Israel elim wambf, ena elbi eba Sisas.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Sisas mahimsi gafugafeg hwainig fiafenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug wahigifinim amtakwalig nihem wahinim eso ma bu wa apaigo.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Afa Jon gafugag awaiegim meini ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba aman? Kaba mang sonag el God so Gishu Wahiag so na nengiahu, ena mo. Nengigim sonag elbi eso kana sum yi bof. Kaba mang lahlag el mo, ka mas ehem kweagfunam ehena mong lofug huguiafam nai.”
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godum ahnai skaugfini, afa God ogna elim wambum eso ena mo bigim ningihianig.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwanafini mo Sisas eba God Gishu Wahiag el. Afa mungwali Isug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwanafini mo Godna mo fi sihiaule elni ginofim. Enag ginof inim esenamba eso ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Afa mas ehena ahanaig ahanaig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi wahiana eso ehem enaig esenag gif so gwenaig esini li katigeg wa nai numbwasginim bite meg gam fakini.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Afa so God ehem piske ilafo fatina.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Afa enaksag osuna hefum wagfunfini. Afa so yuwana el Galili wahifinim Jerusalem gam wanig ahuafenaba eso yawo nai mo Israel nai elim sihinigena mang so nofna nanguna.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Na so kaningi nem ena lahlag mo ka nem ahbonig. Autunam God bigelni simbianigam sihi wahianimbi eso ena elim ningihiagba bigim wambug.
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 Afa ehe Sisasim ilafo fatigba eso ena mo inim bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 wa enaig esog og;
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ilafo fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 — ausente —
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim pahlufefkuan mahim wahanamba. Afa ma bite wa fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Afa ming elbi enamba God ilafo fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 Nilite, kog so na anwanafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa aman ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fa fatinafe eso ehe Godna nofwa afsug kabag puguf. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Afa numwehifibi Godna mo fi sihiaule el sihi wahigbi masa ne enaig esif. Enaig esog;
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Afa Pol i Barnabas i nuwag lala wahia hakafnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Isug Auguiag Osuna piske ahbo gwenaig mo ahsihi.”
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Afa so ena lala wahinim opuko afwambagam ahuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi pahagahuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem pahlukuna. Afa sambaganigi lahlag mo ahfaini God ehengelim ismunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saho agfohiefi.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Afa ming Isug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kimbig nai el ogna nuwagnam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Afa Ju elni amunai el mahim enaksag elim nangwagnim ehengel kusiasaina afa so Polna mom pagau apaiyenam afa ahwanef mo faini.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Afa Pol i Barnabas i hugna kifuti hogonam wahigi ahsihini og, “Eba inim yuwana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne kusini afa mas ne nofkikena lahlag higeg gagim onigi mo. Naig fenamba na so ka nem ahwatigim afwambanai gam ka haka.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim eso Ainiyagna mo fingi fukualina. Afa amangelim so God kanog hwatig nofkikena higeg gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Afa so Ainiyagna mo ena bite wa fafukaminefena.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Afa Ju el kimbig wanai amunai el mi afa Godum lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim wahigi fegonibi eso ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Eso ehegel eheningim kinig faigona eso ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Enaig esafena, pugu hakafnamba smof mong yi nai buambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kimbigim ahfatigim gwesim Aikoniam kimbig ahkana.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Afa Antiok nai pahlukuiag elim Godna Sungwag yuhwa fiasainaba eso hugna sifakalini.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.