Romanos 9
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Kaba Kraisna el asa kana mo nufunam feg afa ka mas mwakwale afa Godna Sungwabug gafa kana onigigim sihinag ka mas mwakwale.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Afa ka kikeafgel nai elim fwina kusgunigim afa kana olug gwese fwina kinig gofufe.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Afa koka kikeafna nilitem Israel la nai elni kug la gohonam sa kwagan. Asa God ka kefim amtakwalig la nai fwahag afa ka mas Krais nai yi go mo. Afa enag mas pugui.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Afa ehengel eba Israel la nai el afa God ehengelim enaig onigig fenig kana luwalig asa heafna kwania unehlag ehengelim faig. Afa God mo sihi kike fwahag ehengelim faigim afa nihe mo ehengelni ninga la fwahag. Afa ehengel ati anwenafig Godim fingi fig minam afa Godna sihi fwahagim flig.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Afa ehengelni simbianigagna unehlagba kwania feg afa Krais eba ena simbianigag la nai afa ehe God fegim asa mungwali gawigim sisi yi fenig. Asa el ehem wahkig fingi fufum. Eba nufunam.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Afa ka mas enaig esoi Godna mo sihi fwahag tigefu peg. Amo, eba mungwali Israel la nai el mas enanai saiye Godna el afohie mo.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Afa mungwali Abrahamna simbiangag mas Godna luwalig fig mo. Amo, God enaig Abrahamim esona og, “Neana nufunam simbiangag Aisak nai yi puguiagefe.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Asa enaig moba ogfug Abrahamna mungwali simbiangag mas Godna luwalig fig mo eba ambangel el Godna mo sihi fwahagna luwalig fig eba naho Abrahamna nufunam simbiangag fig.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Afa Godna mo sihi fwahag eba enaig esog God og, “Ming yia ka pese bloiba afa Sara luwal ati wanigefe.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Afa mangwal ena mungwa mo Rebekana sambaga luwal ahgofe eba mungu Alagna feg asa eba bigelni simbianga Aisak.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Afa afag maisim foklagwagig fwainig fiahfenaba afa ehenigi mas suialag nihe afa amtakwalig nihe ahfe fwainig. God ati kwefihiage fwahana asa ehe ona mungum kanog fwaha asa ehe Rebekam esona, “Eba eteg suminigim ahnai skaufenafe.” Afa ehe enaig esog asa heafna sawieg wasneig gofi afa ehe elni gafugagim mas oniginam enaig ese amo, ehe heafna onigigim mungu patalkuna.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Afa ming ginof enaig esog, “Ka Isoim mo fwahagim afa Jekopim mo ka membenag.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Haig sa big esogofe? Atiaho God mas suialag kwefihiag el feg mo? Amo, eba awai.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Asa ehe Mosesim enaig esog;
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Asa enaig mas elni onigig mi afa gafugag mi patalkui. Afa Godna k wefihiage fwahag eba heafna aflafegim patalkug.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Afa Godna mo enaig goheg God autunam Isip nai misog elim enaig esona, “Afa ka nem misog el fwahagba asa mungwali el kana kigmogim nangui afa sa mungwali bite nai el kana unehlagim anwenafi.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Asa eba enaig eseg ambanim God ona aflafena eba ehem aflafenag afa God ambanim ona angug nihlinage eba ehe esenafe.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Afa ka enaig onigig feg ne kam ogna enaig sahna fena, “Afa atiaba enag nufunam fegba haigsegba God elim esog ne amtakwalig nihena feg? Afa amban mas Godna sawiegim fingi fati?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ne mangig el maia? Ne atiaho enaig eseg asa ne Godim pese esonag? Afa el sob efigba asa mas enag sob elim esonag og, “Haigsegba ne kam hwaieg efeg?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Afa el sob efigim sa ma heafna membugum patalkui. Afa ehe mungu liginai sambaga sob efwagigim asa ming eba suialag gafugagna maunum afa mingba nahasna maunum.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Afa mangwal God eseg eba gwenaig. Afa ehe ona tonbusug elim olug kakagim asa heafna kigmog ogfun. Afa enag elim ehe sa olug kakagenigim afa ehe ehengelim ati numwehenuge fwahag amtakwale klaitiag fligim asa God ogma enag elim olug waikefenam asa ehe maisim asa mas ikagna eseg mo.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Afa ehe enaig eseg asa ehe ogna heafna suialag gawigim ogfun eba suialag nemug feg afa elim sa ehe aflafenig afa enag elim ati numwehenuge fwahag heafna suialag gawig la saiye afohiegim.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Asa God bigim gafa awamonig afa mingnag el Ju nai fig afa mingnag el afwambanai fig enam bigim awamonig asa mungwali el ehem fingi fig.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Afa Godna mo fla sihiaule el Hoseana buk la God gwenaig esog og;
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 — ausente —
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Afa Aisaia Israel elim oniginim afa enaig esog;
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Afa ming mo autunam Aisaia sa sihina eba gwenaig feg afa ehe og;
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Haig sa big esogofe? Afa afwambanai el mas enaig onigig fi sa ka Godna nof la afsug el afo. Eba ehengel olug onigigbi asa God ehengelim esenigbi asa ehengel Godna nof la afsug fifi.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Afa Israel el enaig onigig fini og ka sa Godna nof la afsug el afo asa ehengel fwina wasneini nihe mo patalfuiagim eba mas enaig el fini mo.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Haigsegba asa enaig esini? Enaba enaig eseg Israel el mas olug onigini mo afa ehengelni onigig enaig eseg kawo wasneig gafugafinim asa ka afsug el fi. Afa maia el enaig sihifini og Sisas mungu elim pese lambig asa ehengel enam moanagig afa enag ofenaiba fun ehengelim molkeg fetifeg.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Afa Godna ginof enam enaig esog;
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.