Romanos 9

Amanab NT (AMN_ANA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaba Kraisna el asa kana mo nufunam feg afa ka mas mwakwale afa Godna Sungwabug gafa kana onigigim sihinag ka mas mwakwale.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Afa ka kikeafgel nai elim fwina kusgunigim afa kana olug gwese fwina kinig gofufe.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Afa koka kikeafna nilitem Israel la nai elni kug la gohonam sa kwagan. Asa God ka kefim amtakwalig la nai fwahag afa ka mas Krais nai yi go mo. Afa enag mas pugui.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Afa ehengel eba Israel la nai el afa God ehengelim enaig onigig fenig kana luwalig asa heafna kwania unehlag ehengelim faig. Afa God mo sihi kike fwahag ehengelim faigim afa nihe mo ehengelni ninga la fwahag. Afa ehengel ati anwenafig Godim fingi fig minam afa Godna sihi fwahagim flig.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Afa ehengelni simbianigagna unehlagba kwania feg afa Krais eba ena simbianigag la nai afa ehe God fegim asa mungwali gawigim sisi yi fenig. Asa el ehem wahkig fingi fufum. Eba nufunam.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Afa ka mas enaig esoi Godna mo sihi fwahag tigefu peg. Amo, eba mungwali Israel la nai el mas enanai saiye Godna el afohie mo.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Afa mungwali Abrahamna simbiangag mas Godna luwalig fig mo. Amo, God enaig Abrahamim esona og, “Neana nufunam simbiangag Aisak nai yi puguiagefe.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Asa enaig moba ogfug Abrahamna mungwali simbiangag mas Godna luwalig fig mo eba ambangel el Godna mo sihi fwahagna luwalig fig eba naho Abrahamna nufunam simbiangag fig.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Afa Godna mo sihi fwahag eba enaig esog God og, “Ming yia ka pese bloiba afa Sara luwal ati wanigefe.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Afa mangwal ena mungwa mo Rebekana sambaga luwal ahgofe eba mungu Alagna feg asa eba bigelni simbianga Aisak.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Afa afag maisim foklagwagig fwainig fiahfenaba afa ehenigi mas suialag nihe afa amtakwalig nihe ahfe fwainig. God ati kwefihiage fwahana asa ehe ona mungum kanog fwaha asa ehe Rebekam esona, “Eba eteg suminigim ahnai skaufenafe.” Afa ehe enaig esog asa heafna sawieg wasneig gofi afa ehe elni gafugagim mas oniginam enaig ese amo, ehe heafna onigigim mungu patalkuna.
11 — ausente —
13 Afa ming ginof enaig esog, “Ka Isoim mo fwahagim afa Jekopim mo ka membenag.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Haig sa big esogofe? Atiaho God mas suialag kwefihiag el feg mo? Amo, eba awai.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Asa ehe Mosesim enaig esog;
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Asa enaig mas elni onigig mi afa gafugag mi patalkui. Afa Godna k wefihiage fwahag eba heafna aflafegim patalkug.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Afa Godna mo enaig goheg God autunam Isip nai misog elim enaig esona, “Afa ka nem misog el fwahagba asa mungwali el kana kigmogim nangui afa sa mungwali bite nai el kana unehlagim anwenafi.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Asa eba enaig eseg ambanim God ona aflafena eba ehem aflafenag afa God ambanim ona angug nihlinage eba ehe esenafe.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Afa ka enaig onigig feg ne kam ogna enaig sahna fena, “Afa atiaba enag nufunam fegba haigsegba God elim esog ne amtakwalig nihena feg? Afa amban mas Godna sawiegim fingi fati?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ne mangig el maia? Ne atiaho enaig eseg asa ne Godim pese esonag? Afa el sob efigba asa mas enag sob elim esonag og, “Haigsegba ne kam hwaieg efeg?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Afa el sob efigim sa ma heafna membugum patalkui. Afa ehe mungu liginai sambaga sob efwagigim asa ming eba suialag gafugagna maunum afa mingba nahasna maunum.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Afa mangwal God eseg eba gwenaig. Afa ehe ona tonbusug elim olug kakagim asa heafna kigmog ogfun. Afa enag elim ehe sa olug kakagenigim afa ehe ehengelim ati numwehenuge fwahag amtakwale klaitiag fligim asa God ogma enag elim olug waikefenam asa ehe maisim asa mas ikagna eseg mo.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Afa ehe enaig eseg asa ehe ogna heafna suialag gawigim ogfun eba suialag nemug feg afa elim sa ehe aflafenig afa enag elim ati numwehenuge fwahag heafna suialag gawig la saiye afohiegim.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Asa God bigim gafa awamonig afa mingnag el Ju nai fig afa mingnag el afwambanai fig enam bigim awamonig asa mungwali el ehem fingi fig.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Afa Godna mo fla sihiaule el Hoseana buk la God gwenaig esog og;
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 — ausente —
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Afa Aisaia Israel elim oniginim afa enaig esog;
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Afa ming mo autunam Aisaia sa sihina eba gwenaig feg afa ehe og;
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Haig sa big esogofe? Afa afwambanai el mas enaig onigig fi sa ka Godna nof la afsug el afo. Eba ehengel olug onigigbi asa God ehengelim esenigbi asa ehengel Godna nof la afsug fifi.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Afa Israel el enaig onigig fini og ka sa Godna nof la afsug el afo asa ehengel fwina wasneini nihe mo patalfuiagim eba mas enaig el fini mo.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Haigsegba asa enaig esini? Enaba enaig eseg Israel el mas olug onigini mo afa ehengelni onigig enaig eseg kawo wasneig gafugafinim asa ka afsug el fi. Afa maia el enaig sihifini og Sisas mungu elim pese lambig asa ehengel enam moanagig afa enag ofenaiba fun ehengelim molkeg fetifeg.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Afa Godna ginof enam enaig esog;
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.