Lucas 16

Amanab NT (AMN_ANA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa Sisas heafna patalfuiag elim enaig sihifeni og, “Saglag el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambenam ehena saglag elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig esug awaieg fatig.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Afa asa saglag el fahigeawagig elim unenam ma blonaba asa sihina, og, ‘Ka neana hwaig nihe mo higig? Sa ne ikanam kana mungwali gawig sa ne lambwagena sa ne enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba pese fei.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Afa sa fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa sa ka haig esefe? Afa kam saglag el ona fahigeawagig gafuga lanaim ningihia, afa ka mas wasneig mo namo ka sa amban elniba ika bite tutohiawagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig muni flagim kam afwanefeg.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Afa glawu ka onigig, ka mangwal fegimba, maia kam saglag elbi enaig gafuga lanaiba ningihiaiba sa ma el kam kwegfui.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Afa sa mungu mungu elim unenugenaba asa ambena, ehengel sa saglag elni gawig esug lambwagini, afa mungu el blo gof pugunaba, asa fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne hanansi kana saglag elni gawigba esugba flana.’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa ne susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Afa ming el sum blo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Neana esug flag gawigba hanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Afa sa sumi yi saglag el ati ehena enaigim anwenafenam og, ‘Sonag elbi suialag elhu fegim afa eba heafna onigigim goseg ukug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba ombusuginai elni onigigim gwesim hilifegonig bitenai gafuga figibi.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kehli gafuga feafuhba nog sa ma kam el muhla fegoni, afa sona gawigba eba maia autunai la awaieba asa God nem sulufunim afu lala wahkig gohug la suialag auguiafufe.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Afa maia amban mungu mungu gawigimba numwehiage akafife eba kaksag gawigim gafa gwenaig eseg. Afa sa amban mas weitim nihem ihlafei eba kwania nihem gafa gwenaig eseg.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Afa eba ne hwa bitenai gawigim ninumwehig fwainigba eba amban sa nem heven lanai mangwal suialagba faibi sa ne ninumwehige?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim ninumwehig fwainig fife, eba amban sa neana gawigba nem faifie?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Afa mas amban sambaga misog elni gafugaba fei eba amban misog el sa ehem suiala feaflag, eba naho ehena mo higigim patalkug, afa amban misog el sa mas ehem suiala feaflai eba ehena mo mas hignam patalkui, afa eba ambani mo ahnai skau fenaiba afa ambani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Afa Farisi elbi fwina kigim onigafu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, maia Sisas sihiagenaba afa sa Sisasim moalabini.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof la kikeahba suialag nihe feafu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwenafenig, afa enaba ne onigig eba suialag, afa Godna noflaba eba amtakwalig.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Afa nihe mo i mo fla sihiafule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg suialag mo mungwali kembig opugu ka afa sa mungwali el fwinam wasneigim gafuga fig ona afu Godna bog megam saiye gohum.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Afa of i bite i eba ika awaiefe afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofufe.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Sisas enaig esona og, amban sa heafna angwafigim fwaiyunam afa ming angwafig flafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa amban sa angwafigim fwaiyu fatife afa sa ming el flafe ehe gafa aga taitufeg el.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Afa autunam el mungu gawig numbni fena eheba suialag lofug yimieg laitiagefnam afa fane suialag neageaugna.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Afa ehena lala mengig muhlaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skau apaiyefiba ona sa lambinefefim afa sa malang ambefnam ehena nehugugim libeahga fifni.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Afa sa gof maia ehem lahanaba, Godna oflanai el ambe wanigafunaba asa ika Abraham mi hawagfnaba afa sumi yi gawig numbni elim lahanaba asa fakini.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Afa sa ehe ika susug kembig pugunam asa onigwageufna afa sa gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi membiyi hawagfna.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Afa sa enaig unefena og, ‘Api Abraham kam aflafenam asa Lasarusim ningihiaba sa ma kam bu ningabulni figihiana ublu mileg la fakanaiba sa ma kam luputie. Ka seifug suwi ihnol megam goba afa kam susufiageg.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal sa ne onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungu ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag glawaba blog hwa kembig la suialag ga, afa neba susug amtakwalig ne afla.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowagig fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifuafufi ambei afa kagel ka mas peifuafufi negel nangum gafa afui.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Api ka nem enaig sahna ofena sa ne Lasarusim ningihiaba sa me kikeafna Alagna lalagam ikai.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Afa kana niliteaba afala pugufeg Lasarus sa ma ika wasneig mo faibi asa ma amtakwalig nihem fwahinim olug waikefi masa ambe hwa kembig la susug flife.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i sa ma numwehe angug labuihaginim hwa moba higi.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Api Abraham sonaigba haig esi mo eba amban sati lahag enag ehe sa ma pese bitekifelanai puguna ika sihinibi asa ma olug waikefi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa sa Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i higig fwanigba fife eba melig lahag el gafa ika sihinibi mas olug waikefi.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.