Lucas 16
Amanab NT (AMN_ANA) vs NAA
1 Afa Sisas heafna patalfuiag elim enaig sihifeni og, “Saglag el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambenam ehena saglag elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig esug awaieg fatig.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Afa asa saglag el fahigeawagig elim unenam ma blonaba asa sihina, og, ‘Ka neana hwaig nihe mo higig? Sa ne ikanam kana mungwali gawig sa ne lambwagena sa ne enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba pese fei.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Afa sa fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa sa ka haig esefe? Afa kam saglag el ona fahigeawagig gafuga lanaim ningihia, afa ka mas wasneig mo namo ka sa amban elniba ika bite tutohiawagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig muni flagim kam afwanefeg.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Afa glawu ka onigig, ka mangwal fegimba, maia kam saglag elbi enaig gafuga lanaiba ningihiaiba sa ma el kam kwegfui.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Afa sa mungu mungu elim unenugenaba asa ambena, ehengel sa saglag elni gawig esug lambwagini, afa mungu el blo gof pugunaba, asa fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne hanansi kana saglag elni gawigba esugba flana.’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa ne susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Afa ming el sum blo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Neana esug flag gawigba hanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Afa sa sumi yi saglag el ati ehena enaigim anwenafenam og, ‘Sonag elbi suialag elhu fegim afa eba heafna onigigim goseg ukug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba ombusuginai elni onigigim gwesim hilifegonig bitenai gafuga figibi.”
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kehli gafuga feafuhba nog sa ma kam el muhla fegoni, afa sona gawigba eba maia autunai la awaieba asa God nem sulufunim afu lala wahkig gohug la suialag auguiafufe.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Afa maia amban mungu mungu gawigimba numwehiage akafife eba kaksag gawigim gafa gwenaig eseg. Afa sa amban mas weitim nihem ihlafei eba kwania nihem gafa gwenaig eseg.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Afa eba ne hwa bitenai gawigim ninumwehig fwainigba eba amban sa nem heven lanai mangwal suialagba faibi sa ne ninumwehige?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim ninumwehig fwainig fife, eba amban sa neana gawigba nem faifie?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Afa mas amban sambaga misog elni gafugaba fei eba amban misog el sa ehem suiala feaflag, eba naho ehena mo higigim patalkug, afa amban misog el sa mas ehem suiala feaflai eba ehena mo mas hignam patalkui, afa eba ambani mo ahnai skau fenaiba afa ambani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Afa Farisi elbi fwina kigim onigafu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, maia Sisas sihiagenaba afa sa Sisasim moalabini.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof la kikeahba suialag nihe feafu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwenafenig, afa enaba ne onigig eba suialag, afa Godna noflaba eba amtakwalig.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Afa nihe mo i mo fla sihiafule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg suialag mo mungwali kembig opugu ka afa sa mungwali el fwinam wasneigim gafuga fig ona afu Godna bog megam saiye gohum.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaiefe afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofufe.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Sisas enaig esona og, amban sa heafna angwafigim fwaiyunam afa ming angwafig flafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa amban sa angwafigim fwaiyu fatife afa sa ming el flafe ehe gafa aga taitufeg el.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Afa autunam el mungu gawig numbni fena eheba suialag lofug yimieg laitiagefnam afa fane suialag neageaugna.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Afa ehena lala mengig muhlaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skau apaiyefiba ona sa lambinefefim afa sa malang ambefnam ehena nehugugim libeahga fifni.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Afa sa gof maia ehem lahanaba, Godna oflanai el ambe wanigafunaba asa ika Abraham mi hawagfnaba afa sumi yi gawig numbni elim lahanaba asa fakini.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Afa sa ehe ika susug kembig pugunam asa onigwageufna afa sa gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi membiyi hawagfna.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Afa sa enaig unefena og, ‘Api Abraham kam aflafenam asa Lasarusim ningihiaba sa ma kam bu ningabulni figihiana ublu mileg la fakanaiba sa ma kam luputie. Ka seifug suwi ihnol megam goba afa kam susufiageg.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal sa ne onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungu ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag glawaba blog hwa kembig la suialag ga, afa neba susug amtakwalig ne afla.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowagig fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifuafufi ambei afa kagel ka mas peifuafufi negel nangum gafa afui.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Api ka nem enaig sahna ofena sa ne Lasarusim ningihiaba sa me kikeafna Alagna lalagam ikai.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Afa kana niliteaba afala pugufeg Lasarus sa ma ika wasneig mo faibi asa ma amtakwalig nihem fwahinim olug waikefi masa ambe hwa kembig la susug flife.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i sa ma numwehe angug labuihaginim hwa moba higi.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Api Abraham sonaigba haig esi mo eba amban sati lahag enag ehe sa ma pese bitekifelanai puguna ika sihinibi asa ma olug waikefi.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa sa Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i higig fwanigba fife eba melig lahag el gafa ika sihinibi mas olug waikefi.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.