Lucas 15

Amanab NT (AMN_ANA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa moni lambig el i afa haig haig nihenai el i ambe muhla afohiafnaba Sisasna mo higfana.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Afa Farisi el i nihemo anwenag el i olug kakageaginim og, “Mangigim Sisasba ehengelimbi hihe fenigim afa faneba wan one.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Afa maia enaig esinibi asa Sisas lasug mo sihina.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Og, “Eba el nengelnai 100 sipsip feg afa maia mungu mo awaiegba afa sa 99 mungu afohieba faneba afu ahgage afo. Afa enag el mas fwahai eba maisim yisgegohug asa uflag.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Afa uflagim asa fwaklag ohumbug la kufehlag ubluiahba ehe mo sifakale blo.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Afa maia lalagam ublugim asa heafna hihem afa mungu kembig lanaim unetigigim og, ‘Au ambe nawo sifakali kana sipsip mungu awaiena ati ka peseg uflagim sulfla ublug.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Sisas enaig esona. Ka nem nufunam osihin haig sifakal sa hevenlaba pugufe eba maia mungu el amtakwalig nihe nai olug waikefeg eba kwania feg, afa enaig sifakalba 99 elbi gwenaig suialag afohie eba gweyiagig feg. Afa el sa amtakwalig nihenai sa olug waike ofe enaba naho ehem fwinam sifakalinig.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Afa Sisas enaig sihifena og, “Angwafig mungu ningam pugufewagig kig enaig feg afa mungu awaieg lala la afa sa ehe wi gaflagim pupohiageakahba maisim yisgiego, feg feg uflagim.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Asa heafna hihem afa mungu kembig lanaim unetigigim og, ‘Ei au ambe nawo sifakali kig mungu kana awaiena ka yisgiegohug ati ka peseg flag’”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Afa Sisas enaig esona og, “Ka nem ihla mohe sihinig. Enaig sifakalba eba gwenaig Godna oflanai el gafa esig maia ambanba olug waike feg Ainiyagna mina gamba puguba.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Afa Sisas pese enaig sihigena og, “El sambaganigi luwal feg.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Afa sa sumineg enaig esona og, ‘Api ka onigig, kam gwese mungwali gawig mangetiginuge, fi kam fai afa kikeafna etegim fai, kamba glawu sa faim’, asa alag gwenaig eseni.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Afa managig fwainig suminegba heafna mungwali gawig elim mimagen kafnaba enananam kig mo lambnam afa sa eheahba membi kembig gam ikana, ika enanai esegofnaba heafna kigba mungwali taitufe awaie fatina.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Afa maia kig awaienaba, afa sa bini kwania ena kembig pugunaba ehem bini fwinam lahanaba asa pugu elim gafugagim sahinwagea kafna.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sahinwageakan el mungu tatam wangafna enag fla tata gafugag la ningihiana og, ma tatam nangwaghige gofi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Afa eheba tatam fane fainim maia ahgageafufnaba afa tatam nagwagwan maia ehem bini lahanaba asa ogna tatana fane lambenefena afa mas amban fane faina mo.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Afa sa gan gweyi oniginam esona og, ‘Afa kana Apina gafugag elni mungwaliba eba faneba numbwelihe gohun, afa ka hwa nai yi gahba kam bini fwinam lahageg.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Magofi kawu Api nangum pese ika, ka ikanam ka sa Apiim enaig sihifena Api, ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Afa kaba mango suialag el mo na ne kam kana luwal moalonai, se kam esug fwahaiba ka sa neana gafugag el lofe.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Asa gwenaig esena buihianam Alag nangum ikana, afa maia membiyi feafnaba, Alag nangunam afa fwina sifakalinam asa kikini ikan heafna legim ningana pugufenam asag tita feaflana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Afa leg enaig esona og, ‘Api, kaba ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig. Kaba mango suialag el mo na ne kam, kana luwal moalona.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Afa sa alag heafna gafugag elim unenim enaig sihifeni og, ‘Ikagna afu kwieg lofug kikeafna flibi fatini afa kil weiti ningabuli yi fatini afa mog lofug mong yi fatini.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Afa afunam bulmakau lambag sulufli wanig ambenam sa tigi, nawo ahganam sa sifakali.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Afa enaba eba hwa luwal kana ati awaiena afa glawaba ati pese blog nofkikena gohug. Afa mas awaieg mo.’ Afa sa kwania fane ahgamine fenam asa sifakalini.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Afa enenamba eba ehena etegba aso la gan sa blona afa blo muhla pugunaba heafgelni lala muhla afa sa buyisna aune higna.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Afa sa gafugag elim unena, ma blonaba asa sahnagena, og, ‘Sonaba mangwal ofi?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Afa gafugag el ehem sihina, og, ‘Eba neana sumineg ati pese blo pugugba enaig neana alag bulmakau lambag tigeg. Enaba alag legim nangugim sifakaleg, luwal mas awaiena mo afa eba ati pese blo pugug.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Afa eteg ena mo higinam olug kakageagena mas lalagam sawiyife ikana mo asa alag pugu afwabagam blona moai nugwefenagena, og, ma eiyi ehena olug tikaiyi.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Afa eheba wahigi alagim enaig sihifena, og, ‘Haig eseg? Sa kaba kaksag yialaba ka neana gafugagim ehegepuseakag, ka ofe naiba esug gafugag el lofeg, afa ka mas neana mom flafoi, afa ne mas kam ahnana mo meme luwalig faina mo afa mas ka kikeafna hihem enaig sifakal ka wan feg mo, eba awai.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Afa sona luwal kikeafna sumineg sa eba mungwali gawig neana ukug haig haig la taitufeg fwahagim asa pese glawa mo blogba ne ehem sifakalenagim afa ne bulmakau lambag tigeg.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Afa alag ehem enaig sihifena og, ‘Luwal wahkig ati big hawagig mungwali gawig sa kana feg eba neana.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Afa glawaba nawo sifakali sa ma bigna olug suiala fei neana sumineg ati ika awaiena afa glawaba pese blog nofkikena gohug, afa big ehem suluoflig.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.