Atos 9

Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enanam Sol lagofena ogna Ainiyagna patalfuiag elim kwaskofe. Ogna Damaskus la laskuhlag lala ika ambangel angwafig i saglag i Sisasna el fiahsaieg enam sulufenam asa Jerusalem gam wankanam kalabus lala laiti. Afa ehe enaig onigifenam asa misog prisim sahana og ma kam nihe mo pepa faibi ka sa enaig ese.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Afa maia Sol Damaskus kembig muhla pugunaba asa ikagna of lanai kwania ombusug blo molukugo fakana.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Afa sa ehe bite la pena gifinibi afa higina mo gweyi ehem sihina og, “Sol, Sol, haisegba nane kam amtakwaleaflag?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sol esona og, “Saglag, neba amban?” Afa esona og, “Kaho Sisas ena elim sa nokawo amtakwaleafla.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Sa buihianam ika na ne kembig la puguiba asa ma el nem sihinai mangwal sa ne fefe.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Afa Sol minganagim wanikanam asa ehegel moagim higinim afa mas nanguni mo asa mwalfwai afohiafena.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol buihianam nofug mo bahianam afa ninof fegim mo sikulufeagena. Asa ningana kehlinim Damaskus gam wanig afuna.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Afa sambaga mungu osuna ehe gwenaig gafena asa ehe fane i bu i mas nena mo.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Afa Damaskus kembig la patalfuiag el mungu gafena eba Ananaias. Afa ehe nangunaba itila lofug Ainiyag unena og, “Ananaias”. Asa ehe esona og, “Ainiyag, ho ka ga”.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Afa Ainiyag ehem sihina og, “Pugu mina gam Judasna lalam ika ena mina seflig ‘Misosufgoh’. Afa sa sahin el mungu Tarsus lanaim ehena unehlagba Sol. Ehe beteneau.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Afa Sol nangunaba itila lofug el mungu blona ehena unehlagba Ananaias. Ena elbi maia ningana tuhwiba asa ehe pese ninof fiahgena.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Afa Ananaias sihina og, “Ainiyag, ati ka kaksag mo higwageg sona elbi neana elim Jerusalem kembig haig haig fenugfiahka.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Afa ehe nihe mo pepa misog prisni ninganai wanai yi flaublu pugug. Ogna kike lambku ambangel sa neana unehlag fingi fig.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Asa Ainiyag ehem sihina og, “Seka, ati ka kanog fwahag enag elbi kana mo lagig el. Asa ehe kana unehlagim afwambanai elim, misog elim, afa Israel elim ogfunugefe.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Eba ka ehem ogfunafe asa mungwali susug flafe maia kana gafugag ofekafiba.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Afa Ananaias ikanam lala sefunam asa ningana Solna misog la fakanam og, “Sol nilite, asa ne mina la oblofnaba Sisas Ainiyag nem puguna. Enag kam ningihiag og sa ma nem nofug wangenefei afa sa Godna Sungwabug nem blo simbigahlai gufi.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Afa ikagna gweyi Solna nofug lanai sawagna kisigig lofug hugofu penaba asa ehe pese ninofihiagenam asa bu la pena.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Afa sa ehe fane neagena afa ehena lofug pese wasneina. Afa Sol mwakwalig Damaskus la patalfuiag elim wanana.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Gwenana ehe laskuhlag lala ikafnam asa mo sihiafna og, “Sisasba Godna Leg.”
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ehegel higinim sineminefinim hefum sihiagafewagfena afa og, “Atiahog, sona Pol seaka asa Jerusalem la elim Sisasna unehlag fingi fig ehe amtanafehiagena? Afa wanai yi blog elim lambigim pese saglag pris nangum lambku.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Afa ehena mo pugu fwina wasneiagena asa Juna elim ogfuni Sisas eba Gisfu Fwahag El God ningihiag elim lambigim. Afa Ju el Damaskus lanai higinim onigwageni asa mas ehem mo haig esuni mo.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Afa mwakwal managenaba asa Ju el laskuhlanam ogna mina yisgiaginim asa Solim tigifati.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Afa wahkig osu i sinaini i kembig mengig la anwasafegofena ogna sa ehem tigi. Asa Sol ena mom higinam ehe mas mengig gam pugu ikana mo.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Afa Solna patalfuiag el sinaini ambenam wanigafunam Solim sobi yi fatinim asa kembig bog meg megam wena kehlinim fli afwambagam fatini.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Afa Sol ika Jerusalem pugunam Sisasna patalfuiag elim nangwagnam asa ogna gwenaig gafugafi. Afa ehegel enaig onigini og ehe Sisasna mwakwal el ofe asa mungwali embefeagini.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Afa Barnabas kwefugnam asa kanog fwatieg el nangum wanikina. Afa sihini sa Sol Ainiyagim mina la nangunaba afa Ainiyag ehem sihina. Afa ehe Damaskus kembig ikanam ehe mas embefena mo Ainiyagna mom wasneig mo sihina.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Asa Sol mungwal auguiafena afa Jerusalem la Ainiyagna mom wasneig mo sihiageakana.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Sol Ju elim Grikna mo sihiagim wan flafihiagena asa ogna Solim tigifati.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Afa nilite maia enam anwenafinim asa Sisaria gam paiye wanigafunam afa ufu Tarsus gam ningihini.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Afa enanam Judia nai, Galili nai, afa Samaria nai sios wangene augufena. Afa Godna Sungwabug siosim kwaganam afa wasneihiagena asa kaksag el pugunam sa Ainiyagim ahnai skaufini.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita kaksag kembig wagiakan ikana Lida nai Godna elim nangwagena.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Enanai yi elim mungu nanguna eba Ainias. Enag elbi kig lihilifenagena afa 8 pela yia ehe kife la gwese gifini.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Afa Pita sihina og, “Ainias, Sisas Krais nem ati wangenefe fatig, sa buihianam kife mwanmwan enam asa flaku.” Asa ikagna Ainias buihiana.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Afa kaksag Lida nai Saron nai el nangunim asa Ainiyagim olug onigig faini.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Afa angwafig mungu Jopa la gofena, heafna unehlagba Tabita. Eba Grikna mo ehem seflig Dorkas. Ehe Sisasna patalfuiag el suialag gafugafefenam afa gawig fwainig elim kwefoafna.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Afa enanam ehem gihenam asa lahana. Afa sa meligim bu la sugfunaginim flifu sisi yi lala megam faki fwahini.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jopaba Lida muhla. Afa patalfuiag el higinim maia Pita Lida la gafenaba asa sambaganigi ningitigina ehem ahnangunam fwina sohona og, “Hei, sa ikagna blo.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Asa Pita patag ika pugunam afa sisi yi lala megam fukwali wanigafuna. Afa mungwali esig bontag angwafig buguiagafenam Pitam wakifakanam wewatoni. Afa haig haig lofug sa Dorkas nofkena gafenaba kweluwagefenam mimagen fini enam Pitam ogfuni.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita afwambagam ningitiginam asa mongkokini kwakwagenam sa Godim sahana. Ehe waike meligim nangunam asa sona og, “Tabita sa buihia.” Asa ehena nofug bahia Pitam nangunam buihiana.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita ehena ningam kehlanam fokla lasona. Afa Pita Godna el mi afa esig bontag angwafig mi une tiginam ogfunim og Dorkasba ati pese buihiag.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Afa sa ena mo Jopa nai el mungwali higwaginim asa kaksag el Ainiyagim olug onigig faini.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Afa Pita mwakwalig Jopa la Saimonna hawagna. Afa Saimon eba bulmakauna lofug gafugafeule.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.