Atos 7

Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa prisni misog el Stivenim sahana og, “Hwa moba nufunam ho?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stiven esona og, “Nilite afa humoani nengel sa kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham maia Haran la ika fwainig fiahfenaba, afa God heven lanai ehem Mesopotemia la pugunam
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 afa ehem esona og, ‘Nimbiafena humoanig, hihe afa kembig mo fwahanam asa ika eba ka nem bite ogfunafe.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Asa ehe heafna Kaldia kembig fwahanam asa ikanam Haran la gafena. Maia heafna alagim lahanaba God ehem ningihiana. Asa ikana ena bite la gana asa nengel ena nai yi auguia.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 God mas bite wetiti Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai asa enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal fwainig fiakafenaba.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Neana simbianigaba afunam angoluwag elni bite la auguiafiba afa sa ehengelim 400 yia la amtakwal hiagibi asa ehengel ehengelni esug gafugag el feasaife.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Afa enaig elbi eba ka kike susug mungwag faife afa bitena luwalba Isipim fwahinim ambe hwa nai yi kana unehlagim fingi fife.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Afa God esona og ma Abraham sa ma heafna nihim kokohiage enaba enaig ogfufeg God ati ehi sihiag ahfe ahfwahanaba asa gwenaig esena. Abraham, Aisakna alag fenam asa Aisakna nihim kokohiagena maia ika 8 enaig osuna pugunaba asa Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna alag fena asa Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana alag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag la esug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim asa suluflinim Isip gim wanigafuna afa enanai yiba God ehi ahgofna.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Afa God ehem kwegfunamba asa heafna kinigim filifatina. Afa sa ehena suialag onigig i afa anwenafeg i asa Isipni misog el Fero ehem membenam afa sa ehem fwahanaba asa Isipni saglagluwal fenam afa sa Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini kwania mungwali elim pugunigenaba afa sa ehengel maia kwania kinig flini afa bigelni simbianigam gafa gwenaig eseni.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa sa heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel afu Isip yi apukenam afa pese ambe apukena.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Afa ming enana pese afunaba asa Josep heafna nilitem hefum ambala ogfuni afa sa Isipni misog el gafa ehena nilitem anwenafeni.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Afa sa Josep heafna alagim mo ningihianaba og sa ma Jekop Isip gim wanbloi. Mungwali el enanai ambeg eba 75 enaig fena.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Afa Jekop Isip yi afu augunam sa lahana afa bigelni simbianiga gafa gwenanai yi pigig.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Afa ehengelni elig mo lambfunam Sekem bite la skuni. Ena bitekifegba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini fwahana.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Afa autunam God sa Abrahamim sihi fwahana bite faigim ena ati puguiagim meyiofe, afa sa Isip kembig enanai yi bigelni simbianiga kaksag puguiagena.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Afa sa enanai yi sumi yi el mungu Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwenafena mo.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtanafe hiagenam afa kukusihiagena ogma ninginai luwalim taitufibi sa ma pigi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal fwina suialafeagena. Afa sambaga mungu was yi afahumonigbi lalaba wanigaflana.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Afa sa nengigim mo flinim afwambagam fatiniba afa sa misog elni leg naini ango blo hefum foklaku lahna.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwenagim ogfufenagenaba afa sa ehena mo lagig suialafena afa gafugag gafa gwenaig fena.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Afa maia Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ona ika heafna hihem nangwagim.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim esmunagim otigekafnaba afa sa ehe Israel elim kweagfonam asa Isip nai luwalim tigifatina.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwenafi afa sa God ehem wefug fwahag sa ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Afa ming osuna Moses pese ika nangwagnaba Israel el hefum bagag hofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bagag hofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Afa el sa ming elim otigekafna enag el wahigife Mosesim esona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Afa neafa kam ogna tigifati asa ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel nenam ganam ehe angwafig flanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Afa maia 40 yia ikanaba of lanai el blo Mosesim suwi la puguna. Enaba Sainai mug muhla namba el fwainig la Moses nangunaba suwi weti li figeg la lagegofena.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam asa blo muhla pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim oksina.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Hwaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa sa ne nimbiafena su mo hugfu sko.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig flifu afa ka ehengelni wewatin higinig na ka blog koka ehem kwaganiba sa ma kinig mo fwahinim afui. Ka nem onigihiaba sa ne Isip gim ika.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba saglag el fenam asa Israel elim lambina eba of lanai el sa weti li figeg la suwi lagegofena enag Mosesna ningam wasneignaba asa enaig gafuga mo fena.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Afa Moses Isip yi Godna wasneig ogfunim asa Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming wasneig Ret Si yi ogfuni afa ehe ika 40 yia la el fwainig la wanganam enanai yiba ehe haig haig Godna kigmogim ogfuiagena.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fli sihiaule elim God nem ningihianife. Eba ehe nengel nai yi olyi gofufe eba kable lofug fefe.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Afa Moses fena Israel el fini el fwainig la auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa oflanai el Sainai mug la ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba asa ena mo bigim faig.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo asa ehem masig fatinim ona pese Isip gim afu.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanblogim fwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem ilawaba nangug mo eba mangwal maia fenag.” Enaiba nawo Aronim sihinibi sa ma bimbeafgelni godim nifiagenam gafuga fiageba sa ma bigim goseni.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Afa sa bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba asa ehengel heafgelni gawig lambug ambenam bulmakau luwaligna sungwagim lambwainibi eba sonagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim sa buyisini.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Afa maia ehengel enaig esinibi sa God ehem fwatinaba asa ehengel osuna, wasni, bagnofutnim lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fli sihiule el ati Godna buk la ena mo ginofi fwahini;
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Afa ne mwakwal god Molekna sel lala kufihlig ufug afa ne mwakwal god Refana bagnofutna sungwagim ne gwenaig esinig afa ne enam ningana esigim afa ne lotu fenigbi eba ka nem ningitigiba afu Babilon apukena gwesim membi yi afunam angoluwag nenam auguiafefe. Amo 5:25-27
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Afa maia bigelni simbianiga el fwainig la auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kehli uflafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimblig mina ogfunaba asa ehengel gwenaig esini.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Afa sumi yi asa ehengelni luwal ena sel lalam flinim ufunaba afa sa God ehe gosenam angoluwag elim mo lambi ningitigi fiakafnaba afa sa Josua ena sel lalaba fla wan ukuna bite fligim. Enag sel lalaba gwese gofufe ikan Devit nai yi pugufe.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Afa God ehe Devitim membenaba asa Devit Godim esona og sa kam fwahaiba ka sa neana lala nimblaiba sa ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Afa ena lalaba Devit mas nimblana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimblana.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Afa God sisi yi nai nemog feg ehe mas el nimblig lalaba gofi. Afa Godna mo fli sihiaule el enaig sihiba fe fwahana og;
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Afa eba kikehe ka mungwali gawigba gafuga fiageg.” Ais 66:1,2
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Afa ena moba Stiven maisim gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo flaflaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiafu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwabugim kwinig.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fli sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el sa sihini og, ‘Godna afsug nemog el blofe’ asa ehengel enaig elim kwaskofig. Afa ilawa gafa ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Afa of lanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa sa olug kakaginim gog moag lagwaginim gwana ningam tigiagini.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwabugni fenam wasneig gohonam asa sisi gam hevenim nangwagofenaba asa Godna suialag ombusugug gofena enag ombusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga buihia gam gofena.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangugba heven bafog gohba afa sa Nufunam El Godna nihiginai ninga gam buihia goh.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Afa ehengel heafgelni angugim ningana kafuti niaginim afa fwina gonkun niagini. Afa ikagna efihia ambenam Stivenim waki fakana.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Afa sa ambe ehem kehlinim hugufliufu kembig la afwambagam fatinim asa fun na wagini. Afa ehe heafgelni kuweg lofug mo hugfu skuniba asa kwamblog el mungu Sol sa ena lofugimba kuklu lambgufena.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Afa maia funna awagfinibi afa sa Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwabug mo flana.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam fwina enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam asa hefum mo lahana.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.