Atos 7

Amanab NT (AMN_ANA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Afa prisni misog el Stivenim sahana og, “Hwa moba nufunam ho?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stiven esona og, “Nilite afa humoani nengel sa kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham maia Haran la ika fwainig fiahfenaba, afa God heven lanai ehem Mesopotemia la pugunam
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 afa ehem esona og, ‘Nimbiafena humoanig, hihe afa kembig mo fwahanam asa ika eba ka nem bite ogfunafe.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Asa ehe heafna Kaldia kembig fwahanam asa ikanam Haran la gafena. Maia heafna alagim lahanaba God ehem ningihiana. Asa ikana ena bite la gana asa nengel ena nai yi auguia.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 God mas bite wetiti Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai asa enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal fwainig fiakafenaba.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Neana simbianigaba afunam angoluwag elni bite la auguiafiba afa sa ehengelim 400 yia la amtakwal hiagibi asa ehengel ehengelni esug gafugag el feasaife.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Afa enaig elbi eba ka kike susug mungwag faife afa bitena luwalba Isipim fwahinim ambe hwa nai yi kana unehlagim fingi fife.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Afa God esona og ma Abraham sa ma heafna nihim kokohiage enaba enaig ogfufeg God ati ehi sihiag ahfe ahfwahanaba asa gwenaig esena. Abraham, Aisakna alag fenam asa Aisakna nihim kokohiagena maia ika 8 enaig osuna pugunaba asa Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna alag fena asa Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana alag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag la esug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim asa suluflinim Isip gim wanigafuna afa enanai yiba God ehi ahgofna.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Afa God ehem kwegfunamba asa heafna kinigim filifatina. Afa sa ehena suialag onigig i afa anwenafeg i asa Isipni misog el Fero ehem membenam afa sa ehem fwahanaba asa Isipni saglagluwal fenam afa sa Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini kwania mungwali elim pugunigenaba afa sa ehengel maia kwania kinig flini afa bigelni simbianigam gafa gwenaig eseni.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa sa heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel afu Isip yi apukenam afa pese ambe apukena.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Afa ming enana pese afunaba asa Josep heafna nilitem hefum ambala ogfuni afa sa Isipni misog el gafa ehena nilitem anwenafeni.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Afa sa Josep heafna alagim mo ningihianaba og sa ma Jekop Isip gim wanbloi. Mungwali el enanai ambeg eba 75 enaig fena.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Afa Jekop Isip yi afu augunam sa lahana afa bigelni simbianiga gafa gwenanai yi pigig.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Afa ehengelni elig mo lambfunam Sekem bite la skuni. Ena bitekifegba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini fwahana.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Afa autunam God sa Abrahamim sihi fwahana bite faigim ena ati puguiagim meyiofe, afa sa Isip kembig enanai yi bigelni simbianiga kaksag puguiagena.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Afa sa enanai yi sumi yi el mungu Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwenafena mo.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtanafe hiagenam afa kukusihiagena ogma ninginai luwalim taitufibi sa ma pigi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal fwina suialafeagena. Afa sambaga mungu was yi afahumonigbi lalaba wanigaflana.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Afa sa nengigim mo flinim afwambagam fatiniba afa sa misog elni leg naini ango blo hefum foklaku lahna.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwenagim ogfufenagenaba afa sa ehena mo lagig suialafena afa gafugag gafa gwenaig fena.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Afa maia Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ona ika heafna hihem nangwagim.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim esmunagim otigekafnaba afa sa ehe Israel elim kweagfonam asa Isip nai luwalim tigifatina.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwenafi afa sa God ehem wefug fwahag sa ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Afa ming osuna Moses pese ika nangwagnaba Israel el hefum bagag hofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bagag hofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Afa el sa ming elim otigekafna enag el wahigife Mosesim esona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Afa neafa kam ogna tigifati asa ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel nenam ganam ehe angwafig flanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Afa maia 40 yia ikanaba of lanai el blo Mosesim suwi la puguna. Enaba Sainai mug muhla namba el fwainig la Moses nangunaba suwi weti li figeg la lagegofena.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam asa blo muhla pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim oksina.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Hwaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa sa ne nimbiafena su mo hugfu sko.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig flifu afa ka ehengelni wewatin higinig na ka blog koka ehem kwaganiba sa ma kinig mo fwahinim afui. Ka nem onigihiaba sa ne Isip gim ika.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba saglag el fenam asa Israel elim lambina eba of lanai el sa weti li figeg la suwi lagegofena enag Mosesna ningam wasneignaba asa enaig gafuga mo fena.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Afa Moses Isip yi Godna wasneig ogfunim asa Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming wasneig Ret Si yi ogfuni afa ehe ika 40 yia la el fwainig la wanganam enanai yiba ehe haig haig Godna kigmogim ogfuiagena.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fli sihiaule elim God nem ningihianife. Eba ehe nengel nai yi olyi gofufe eba kable lofug fefe.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Afa Moses fena Israel el fini el fwainig la auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa oflanai el Sainai mug la ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba asa ena mo bigim faig.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo asa ehem masig fatinim ona pese Isip gim afu.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanblogim fwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem ilawaba nangug mo eba mangwal maia fenag.” Enaiba nawo Aronim sihinibi sa ma bimbeafgelni godim nifiagenam gafuga fiageba sa ma bigim goseni.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Afa sa bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba asa ehengel heafgelni gawig lambug ambenam bulmakau luwaligna sungwagim lambwainibi eba sonagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim sa buyisini.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Afa maia ehengel enaig esinibi sa God ehem fwatinaba asa ehengel osuna, wasni, bagnofutnim lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fli sihiule el ati Godna buk la ena mo ginofi fwahini;
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Afa ne mwakwal god Molekna sel lala kufihlig ufug afa ne mwakwal god Refana bagnofutna sungwagim ne gwenaig esinig afa ne enam ningana esigim afa ne lotu fenigbi eba ka nem ningitigiba afu Babilon apukena gwesim membi yi afunam angoluwag nenam auguiafefe. Amo 5:25-27
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Afa maia bigelni simbianiga el fwainig la auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kehli uflafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimblig mina ogfunaba asa ehengel gwenaig esini.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Afa sumi yi asa ehengelni luwal ena sel lalam flinim ufunaba afa sa God ehe gosenam angoluwag elim mo lambi ningitigi fiakafnaba afa sa Josua ena sel lalaba fla wan ukuna bite fligim. Enag sel lalaba gwese gofufe ikan Devit nai yi pugufe.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Afa God ehe Devitim membenaba asa Devit Godim esona og sa kam fwahaiba ka sa neana lala nimblaiba sa ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Afa ena lalaba Devit mas nimblana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimblana.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Afa God sisi yi nai nemog feg ehe mas el nimblig lalaba gofi. Afa Godna mo fli sihiaule el enaig sihiba fe fwahana og;
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Afa eba kikehe ka mungwali gawigba gafuga fiageg.” Ais 66:1,2
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Afa ena moba Stiven maisim gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo flaflaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiafu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwabugim kwinig.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fli sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el sa sihini og, ‘Godna afsug nemog el blofe’ asa ehengel enaig elim kwaskofig. Afa ilawa gafa ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Afa of lanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa sa olug kakaginim gog moag lagwaginim gwana ningam tigiagini.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwabugni fenam wasneig gohonam asa sisi gam hevenim nangwagofenaba asa Godna suialag ombusugug gofena enag ombusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga buihia gam gofena.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangugba heven bafog gohba afa sa Nufunam El Godna nihiginai ninga gam buihia goh.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Afa ehengel heafgelni angugim ningana kafuti niaginim afa fwina gonkun niagini. Afa ikagna efihia ambenam Stivenim waki fakana.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Afa sa ambe ehem kehlinim hugufliufu kembig la afwambagam fatinim asa fun na wagini. Afa ehe heafgelni kuweg lofug mo hugfu skuniba asa kwamblog el mungu Sol sa ena lofugimba kuklu lambgufena.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Afa maia funna awagfinibi afa sa Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwabug mo flana.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam fwina enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam asa hefum mo lahana.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.