Atos 16
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARA
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kembig fwahanam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gafa Kristen afa ehe Ju angwafig afa alagba eba Grik el.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Afa mungwali Listra la nai i Aikoniam la nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba suialag el.”
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwenafini Timotina alag eba Grik el asa Pol Timotina nihim kokohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim haig esini.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Afa Listra kembig fwahinim asa haig haig kembig fapuke fiahfufnamba asa sios elim sihigonugiafufna. Ena nihe Jerusalem lanai kanog fwatieg el i afa saglag el i ena mo sihini fwahinimbi og sama enam patalfui.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Asa sios elni olug onigig wasnei asainamba afa sa mungwali osuna minginag el ambe fasaiyena.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pol fena afa minginag apaiyena asa Frigia Galesiana bite gam afuna. Afa Godna Sungwabug ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihife.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Afa afu Misiana bite la apukenam asa gwesim Bitinia bite gam ogna afu afa sa Sisasna Sungwabug ehegelim kweni.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Maia enaig esenamba asa Misia mo fwahinim afa Troas gam paiye afuna.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Afa sinaini Pol itila lofug nangunamba el mungu provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam blonam sa kam kwagan.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Afa Pol enam nangunam asa ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam afuiagim. Ati ka onigig enamba God kam ogfunug ehe kam ningitigi heafna suialag mo enag elim sihigonugim.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Kangel sip yi fukoalinam Troasim fwahinim asa Samotres gam gwesim afuna apukenam afa nanai liana ka fwahinim Neapolis gam afu apukena.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Afa nanai ka ena kembig fwahinim Filipai gam afu apukena. Ena kembigba Masedoniana kwania kembig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Afa Esug Auguia Osuna koka esim afu nanai yi augu Godim sihinafuhug kugim nangu. Ka kembig muhla afunam bu blugim apukenam afa angwafig laskuhla gofena asa ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Afa mungu angwafig gafa ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, suialag nemog tafnaig lofug faig asa enanam kig kwania flag. Ehe Godna unehlag fingi fiahfna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba asa Polna mo higinam keahlana.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ehe afa heafna mungu lala nai bu la apaiyena. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka nufunam Ainiyagim oniginagba asa ne kana lala ambe auguiafim.” Ehe kam fwina kukusihiagenamba asa ka afuna.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Nanam ka Godim sihinag kugam afuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim uflini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna asa ehe haig haig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig kwania flafnam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum blonam unetigina og, “Sona elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim lambigim.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ehe gwenaig sihi wahkig fegofnamba Pol oksinam waikefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag la ka nem mo osihina ne hwa angwafig fwahanam ika.” Asa ikagna mwaifig ehem fwahanam ikana.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nangwaghiawagig el nangunim maia heafgelni kig mina awaienimbi asa ehengel Pol mi Sailas mi lambtiginim ambala fwatigini og sama kembig lanai misog el nangwagi.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Ehengel lambtiginim misog elni nofla wanafu fwatiginim afa esogona og, “Sona elbi Ju el afa eheningi bigelni kembigim gasafahfeg.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Eheningi elim kukusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Afa minginag el mungwali lasnam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Asa misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoiti fegonim asa eheningim fifiletifi.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Afa eheningim fwina wena kwaskofinim asa kalabus lala lambtianhini. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og fwina nangwaghiage afufum.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Afa higinam asa lambtinam yiminig mengig gam lambtigianhini. Afa sa eheningina mongugum palangna singihla fwatigini.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Afa sinaini mokug luputiegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godim ahfatiaufna asa minginag gwena lala nai el higaflafena.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Afa gwenana ikagna kwania asag ihlafona kalabus lalam fagakuku fiahflana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigia apaiyena.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el buihianam afa nangunam maia mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og atimba apuke ahkwag minefeg. Asa ehe pina flanam ogna hefum higeflaka.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Hoka mungwali auguia.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafla blui. Afa ehe mo kikini blonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Afa sambaganigim lambtiginam afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Saglag, haig sa ka eseba asa God ma kam kwefunam suiala flai.”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim sa ne olug onigina eba sa ma God nem afa mungwali nimbeafna mungwa lala naim lambi.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Asa eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu la nehugugim suhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungwa lala nai apaiyena afa asa bu la apaiyena.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Afa sa sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlfunam faini. Afa sa ehe fena afa heafna mungwa lala nai fena Godim oniginim asa fwina sifakalini.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Afa liana misog el polisim ningitiginibi asa afu sihini og, “Sona sambaganigi elim ningitigibi sa makai.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Asa kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se wanai ahfwahanam ahka asa ne olug eneisieg na ahka.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mangwal ahfeg mo ehe kam muni mungwali elni nof la kwaskofigim kalabus lala lambtianhig. Kaningi Rom elasa enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumohlig. Afa ehe enaig membite kam og ma pugu ahkai eba sa ma kam ambe sihigonitem asa kam wanafuite.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Afa polis ena mo misog elim oku sihini og Pol i Sailas i ba Rom el asa ehengel sineminefinim embefini.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Asa afunam suialag mo sihigoniginim afa wanapuke afunam og “Ai, sa ne hwana mo ahfwahanam asa ahka.”
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Afa sa eheningi kalabus lala ahfwahanam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo wasneihiag ahfenam asa ahkana.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.