Atos 16
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARIB
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kembig fwahanam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gafa Kristen afa ehe Ju angwafig afa alagba eba Grik el.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Afa mungwali Listra la nai i Aikoniam la nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba suialag el.”
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwenafini Timotina alag eba Grik el asa Pol Timotina nihim kokohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim haig esini.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Afa Listra kembig fwahinim asa haig haig kembig fapuke fiahfufnamba asa sios elim sihigonugiafufna. Ena nihe Jerusalem lanai kanog fwatieg el i afa saglag el i ena mo sihini fwahinimbi og sama enam patalfui.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Asa sios elni olug onigig wasnei asainamba afa sa mungwali osuna minginag el ambe fasaiyena.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pol fena afa minginag apaiyena asa Frigia Galesiana bite gam afuna. Afa Godna Sungwabug ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihife.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Afa afu Misiana bite la apukenam asa gwesim Bitinia bite gam ogna afu afa sa Sisasna Sungwabug ehegelim kweni.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Maia enaig esenamba asa Misia mo fwahinim afa Troas gam paiye afuna.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Afa sinaini Pol itila lofug nangunamba el mungu provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam blonam sa kam kwagan.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Afa Pol enam nangunam asa ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam afuiagim. Ati ka onigig enamba God kam ogfunug ehe kam ningitigi heafna suialag mo enag elim sihigonugim.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Kangel sip yi fukoalinam Troasim fwahinim asa Samotres gam gwesim afuna apukenam afa nanai liana ka fwahinim Neapolis gam afu apukena.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Afa nanai ka ena kembig fwahinim Filipai gam afu apukena. Ena kembigba Masedoniana kwania kembig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Afa Esug Auguia Osuna koka esim afu nanai yi augu Godim sihinafuhug kugim nangu. Ka kembig muhla afunam bu blugim apukenam afa angwafig laskuhla gofena asa ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Afa mungu angwafig gafa ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, suialag nemog tafnaig lofug faig asa enanam kig kwania flag. Ehe Godna unehlag fingi fiahfna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba asa Polna mo higinam keahlana.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ehe afa heafna mungu lala nai bu la apaiyena. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka nufunam Ainiyagim oniginagba asa ne kana lala ambe auguiafim.” Ehe kam fwina kukusihiagenamba asa ka afuna.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Nanam ka Godim sihinag kugam afuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim uflini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna asa ehe haig haig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig kwania flafnam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum blonam unetigina og, “Sona elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim lambigim.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ehe gwenaig sihi wahkig fegofnamba Pol oksinam waikefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag la ka nem mo osihina ne hwa angwafig fwahanam ika.” Asa ikagna mwaifig ehem fwahanam ikana.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nangwaghiawagig el nangunim maia heafgelni kig mina awaienimbi asa ehengel Pol mi Sailas mi lambtiginim ambala fwatigini og sama kembig lanai misog el nangwagi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ehengel lambtiginim misog elni nofla wanafu fwatiginim afa esogona og, “Sona elbi Ju el afa eheningi bigelni kembigim gasafahfeg.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Eheningi elim kukusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Afa minginag el mungwali lasnam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Asa misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoiti fegonim asa eheningim fifiletifi.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Afa eheningim fwina wena kwaskofinim asa kalabus lala lambtianhini. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og fwina nangwaghiage afufum.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Afa higinam asa lambtinam yiminig mengig gam lambtigianhini. Afa sa eheningina mongugum palangna singihla fwatigini.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Afa sinaini mokug luputiegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godim ahfatiaufna asa minginag gwena lala nai el higaflafena.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Afa gwenana ikagna kwania asag ihlafona kalabus lalam fagakuku fiahflana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigia apaiyena.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el buihianam afa nangunam maia mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og atimba apuke ahkwag minefeg. Asa ehe pina flanam ogna hefum higeflaka.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Hoka mungwali auguia.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafla blui. Afa ehe mo kikini blonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Afa sambaganigim lambtiginam afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Saglag, haig sa ka eseba asa God ma kam kwefunam suiala flai.”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim sa ne olug onigina eba sa ma God nem afa mungwali nimbeafna mungwa lala naim lambi.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Asa eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu la nehugugim suhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungwa lala nai apaiyena afa asa bu la apaiyena.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Afa sa sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlfunam faini. Afa sa ehe fena afa heafna mungwa lala nai fena Godim oniginim asa fwina sifakalini.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Afa liana misog el polisim ningitiginibi asa afu sihini og, “Sona sambaganigi elim ningitigibi sa makai.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Asa kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se wanai ahfwahanam ahka asa ne olug eneisieg na ahka.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mangwal ahfeg mo ehe kam muni mungwali elni nof la kwaskofigim kalabus lala lambtianhig. Kaningi Rom elasa enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumohlig. Afa ehe enaig membite kam og ma pugu ahkai eba sa ma kam ambe sihigonitem asa kam wanafuite.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Afa polis ena mo misog elim oku sihini og Pol i Sailas i ba Rom el asa ehengel sineminefinim embefini.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Asa afunam suialag mo sihigoniginim afa wanapuke afunam og “Ai, sa ne hwana mo ahfwahanam asa ahka.”
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Afa sa eheningi kalabus lala ahfwahanam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo wasneihiag ahfenam asa ahkana.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.