Atos 15

Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa mingnag Judia nai el Antiok kembig apukenam Kristenim esogoni og, “Mosesna nihe mo enaig esog sa ne nihim kokohiawagi, asa ne ena moba mas patalfug mo, eba God mas nem lambi.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pol i Barnabas i ena mom ahiginam fwina ahlagnaba asa sios el sihiaginim sambaganigi mi afa minginag apaiyenamba enam fwatini og ma ahfui Jerusalem la siosna saglag el mi afa kanog fwatieg el mi numwehe sihigoni.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Afa sa Antiok sios ehegelim ningitiginimbi asa distrik Fonisia gam afa Samaria gam asa sihiageafuna, og ati afwambanai el Godim olug oniginig, afa mungwali Kristen ena mom higinim asa fwina sifakalini.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Afa maia Jerusalem apukenaba sios el i kanog fwatieg el i afa saglag el i ehegelim nangwaginim sifakalini. Asa ehegel sihiwagini mangwal sa mungwali God ehegelni ninga la gafugafeni.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Afa minginag Kristen farisi nihem patalfuiaule buguiagafenam og, “Afwambanai el gafa sa ma heafna nihim kokohiaginim afa minginag mungwali nihem Mosesna patalfui.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Asa kanog fwatieg el i afa saglag el i laskuhlanam ena mom kwefuhiageaflafna.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Afa ena mo sihiageaflafnaba asa Pita buihianam sihini og, “Nilite, ati ne anwenafig autunam God kam nengel nai yi olyi kanog fwahag ka afwambanai elim Godna suialag mo faibi sa ma Sisasim olug onigini.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Afa God ati elni olug onigigim anwenafegim afa heafna Sungwabug ehegelim faig asa gwenaig eseg bigelim gafa faig. Enamba bigim ogfunig ati ehegelim gafa lambig.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Afa big Ju el i afa afwambanai el i Godna nof la mungwalofug afa maia ehegel onigigbi asa God ehegelni olug yi nai amtakwalig nihe lambig aitinigbi asa ehegelni olug afsug afohienig.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Big i afa bigelni simbianiga i mas numwehig Mosesna suialag nihem patalfug mo. Eba fwina wasneig. Haisegba sa ne og ka ena kinigbi kikinim Kristenba faigo afa sa ne enaig esegonibi eba God ninimufe.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Amo, ati big anwenafig Sisas Ainiyagna aflafeglahe God bigim sulfug na sa big ehem olug oniginig gwenaig seg afwambanai gafa esig.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Afa sa mungwali el sifinam Barnabas nai i Pol nai i mom higwagfofna. Afa eheningi enaig sihi ahfini og God afwambanai elim haig haig kigmog kaningina ninga la esinig.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Afa eheningi maia sihi ahfwahanamba asa Jemssihini og, “Nilite, sa kam higini.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimon ati sihi fwahana og God ilawana minginag afwambanai elim lambigim afa heafna el fiahsaiyig.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Enamba Godna mo fli sihiule el gwenaig ginofi fwahini og. Godna buk enaig sihifeg;
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Asa mungwali el Ainiyagim yisigifi eba afwambanai el ati ka kanog fwatig eba kana el.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Enamba Ainiyagna mo ati autunam sihi fwahana afa el enam ati anwenafig asa enaig pugufe.” Amo 9:11,12
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Afa Jems gwenaig sihifena og, “Asa ka enaig onigig afwambanai el ogna Ainiyagim olug onigi, nofeka fwina ehegepusug faigo.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Magofi, naiba nawo ginof finim sa big enaig esogo, nofeka fane sanelim faigo ahaga, afa nofeka aga taitufi, afa nofeka sis wena kihlagba ahaga, afa nofeka taf ahaga.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Afa ati ne anwenafig mungwali kembig laskuhlag lala Mosesna nihe mo mungwali Esug Auguia Osuna suwigafu, autunam pugugum blog glawanga pugug.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Afa kanog fwatieg el i saglag i afa mungwali sios el i mungwa mo sihiaginim asa ehengel nai yi minginag el fwatigbi sa ma Pol mi Barnabas mi Antiok kembig gam wanafui. Asa Judas fena afa ming unehlagba Barsabas afa ming Sailas fena. Eheningiba eba siosna misog el ahfena.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ena elbi pas wahe ningihini. Ena ginof enaig esog:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Kangel enaig higig minginag kangel nai el ambe nem apukegonugum kilimoan mo faigog. Ka mas ehem enaig sihifegonug mo.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Asa ka mungwa mo sihiagigim afa sa minginag elim fwatigbi sa kangelni suialag nilite Pol mi Barnabas mi nengelim ningihia gonug.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Enag eheningiba ilawana maia Sisas Krais Ainiyagna gafugag hofefnaba minginag el ogna patigi skotigi.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Naigsegba na sa ka Judas mi Sailas mi ningitigibi sa ma ahblonam ena mo mengig na ahsihi enag ginofba mungwalofug.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Godna Sungwabug i kangel i mungwalofug onigig fig mas ka nem kinig skogoniafufi. Afa ka sawiyifig sa ne hwa nihe mom patalfu.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Sa nofene fane sanelim faigo ahaga, nofene taf ahaga, afa nofene sis wena kihlagba ahaga, afa nofene aga taitufi. Afa ne enaig esi fwainigba eba ne suialafifi. Gwenaho.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Afa sios el enag elim ningitiginimbi asa Antiok kembig gam pas ufuna. Afa apukenam Antiok sios elim unetiginim maia laskuhlanamba asa pas mo faigona.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Afa ena ginof suwiginim maia ehem kwaganamba asa sifakalini.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas i Sailas i eba Godna mo fla sihiaule el ahfena asa eheningi Kristenim fwina sihinug gafenam afa kigmognug ahfenam ena mona ahkwagana.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Afa eheningi ati numwehe enanai yi hawagna afa sa Kristen esogona og, “Sa ma Godna olug enesieg nem gohoni.” Enaig esogonam asa pese heafgina kembig gam ningitigini.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Afa Pol i Barnabas i afa minginag el fini Antiok kembig auguiafenamba asa Ainiyagna mo ogfufegonfni afa mo sihigonfni.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Afa maia managenaba Pol Barnabasim sihina og, “Nawo pese nilitem nangwaghiag ahfiah ka mungwali kembig sa big Ainiyagna mo sihinug ahfe blog na ika ahnangwag fig suialag auguia me awai awai me.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Afa Barnabas ogna Jon Makim ahwaniki.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Afa Pol mas enaig onigina mo. Ehe enaig onigina og autunam Jon Makba big ambe Pamfilia la apukenam afa ehe bigim pese lasani ikana. Afa ehe mas gafugagim auwigina mo.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Afa hefum flafihiag ahfenam asa ahpwatwagna. Afa Barnabas Makim suluflanam ahka bot la ahkonam asa Saiprus gam ahkana.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Afa Pol Sailasim suluflanam ona ahka afa sios esogoni og, “Ainiyagna aflafeg sa nem numwehe lambfiahkafi” asa ahkana.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Afa eheningi Siria afa Silisia la enanai yi kaksag kembig fapugu ahfiahkafnaba sios elim kigmognug ahfiahkana.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.