Romanos 14

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa mingnag elni olug onigig mas wasneig mo asa ehengel fane foiyi aklafig. Asa ne enaig elim suialafe hiaginim wanambego. Nofeka enaig esegonim asa ehengelni haig weti onigigim fegonugim.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Afa mingnag elni olug onigig eba wasneig figim asa mas onigi sa ehe haig haig fane ahagagig. Afa mingnag elni olug onigig eba mas wasneig mo asa ehe mas sis ahagai.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Afa el sa haig haig fane ahagagig nofeka sis foiyi aklag elim fegonugi afa sis foiyi aklag el nofeka haig haig fane ahagag elim kwefihiagonugi asa God ehengelim suialafehiagefe.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Afa ne haig el asa ne mingnag elni gafugag elim kwefihianugi. Afa heafgelni misog el mungu ehe ehem enaig esonifi heafgelni gafugag eba suialag me awai amtakwalig me. Afa ehe suialag gafugag esibi asa Ainiyag ehem esenibi asa ihlafifi.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Afa mingnag el enaig onigig mungu osuna eba mingnag osunam gosenig afa mingnag el enaig onigig fig mungwali osuna eba mungwalofug feg. Afa mungwali el sa heafgelni onigig la enaig esogoi kikeafena onigig eba ihlafeg asa ka enam esefe.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Afa amban el enaig onigig feg mungu osuna eba goseg asa enaig esegba eba Ainiyag enam sifakaleg. Afa amban el haig haig fane sa neg asa enaig esegba eba Ainiyag enam sifakaleg asa ehe Godim suialag onag. Afa amban el sa sis foiyug asa enaig esegba Ainiyag enam sifakaleg asa ehe Godim suialag onag.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 — ausente —
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 — ausente —
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Asa Krais lahagim afa pese buihiag asa ma ehe melig pigieg el mi afa nofkena gohug el mi ehe Ainiyag feni.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Afa ne sis foiyug el haigsegba ne nilitem kwefihianageg? Afa ne haig haig fane neg el haigsegba ne nilitem fenageg? Afa ati ne anwenafig autunai la God bigim mungwali kwefihianugefe.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 Afa Godna buk la enaig esog;
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Asa sumi yi big mungu mungu el heafgelni mungwali nihem esig eba Godna nof la ambala sihiagifi.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Asa big mingnag elim fasehtigig mom mo fwahi. Afa sa big enaig onigig fi masa ka enaig eseba asa kana nilite enanai yi pefe.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Afa Ainiyag Sisas nai yi ka ahnai skaufegim asa ka ati numwehe anwenafeg mangwal fane sa big ahgag eba mas big Godna nof la nufwehig mo. Afa el enaig onigig fefe ka hwa fane negba eba ka Godna nof la amtakwalig nihe feg. Asa ena fanem ehe kwegig.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Afa nilite enaig esogba ena fane eba amtakwalig afa ne enam negba asa nilite enanai yi kinig flag eba ne mas membug nihem patalkug mo. Afa Krais enaig elim lahanig masa ne neba asa ehena olug onigigim amtakwale fatife.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Afa mangwal nihe ne onigig eba suialag feg afa sa enag nihe nilitena olug onigigim amtakwaliaflag nofeka ena nihem ese masa el enaig esofe neana nihe eba amtakwalig.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Afa mangwal fane i bu i sa big ahagag eba Godna bog meg la esug feg. Afa Godna bog meg eba suialag nihe i afa mingnag el i suialag hawag ahfeg nihe i afa enag sifakaleg eba Godna Sungwabug faig.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Afa amban el enaig nihe patalkuiaba asa Kraisna gafugag eseg eba God ehem sifakalenag afa el enaig esogog ne suialag eseg.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Asa big fwina enaig nihem wasnei patalfu asa enag esinibi asa el mingnag el i suialag hawag ahfenam afa mingnagim wasneig gonifi.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Afa nofeka fanem monaginim asa Godna gafugagim amtakwali fati. Afa mungwali fane eba eseneage afa atiaba ne mangwal negba afa ne anwenafeg enaig esenam asa el ena nai yi peg asa enag nihe eba amtakwalig.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Afa suialag nihe eba enaig eseg asa ne sis mi wain bug mi foiyug afa mingnag nihe sa nilitem esenagba asa peg sa ne enam gafa fwaha.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Afa haig onigig sa ne feg eba sa ne God i mungu ahfe. Afa mangwal el sa onigig eba suialag asa ehe eseg afa atiaba ehe hefum enaig mas esoiba ne amtakwalig eseg afa enaig el sa ma sifakale.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Afa el fanem sambaga onigig feg eba heafna olug onigig mas anwenafeg mo eba suialag me awai me sis negim asa maia ehe negba God ehem enaig esonag ne amtakwalig eseg. Afa mungwali sonaig sa ne eseageg enaba neana olug onigigim mas patalkug mo eba amtakwalig nihe.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.