Lucas 16

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa Sisas heafna patalfuiag elim enaig sihifeni og, “Saglag el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambenam ehena saglag elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig esug awaieg fatig.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Afa asa saglag el fahigeawagig elim unenam ma blonaba asa sihina, og, ‘Ka neana hwaig nihe mo higig? Sa ne ikanam kana mungwali gawig sa ne lambwagena sa ne enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba pese fei.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Afa sa fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa sa ka haig esefe? Afa kam saglag el ona fahigeawagig gafuga lanaim ningihia, afa ka mas wasneig mo namo ka sa amban elniba ika bite tutohiawagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig muni flagim kam afwanefeg.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Afa glawu ka onigig, ka mangwal fegimba, maia kam saglag elbi enaig gafuga lanaiba ningihiaiba sa ma el kam kwegfui.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Afa sa mungu mungu elim unenugenaba asa ambena, ehengel sa saglag elni gawig esug lambwagini, afa mungu el blo gof pugunaba, asa fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne hanansi kana saglag elni gawigba esugba flana.’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa ne susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Afa ming el sum blo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Neana esug flag gawigba hanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Afa sa sumi yi saglag el ati ehena enaigim anwenafenam og, ‘Sonag elbi suialag elhu fegim afa eba heafna onigigim goseg ukug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba ombusuginai elni onigigim gwesim hilifegonig bitenai gafuga figibi.”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kehli gafuga feafuhba nog sa ma kam el muhla fegoni, afa sona gawigba eba maia autunai la awaieba asa God nem sulufunim afu lala wahkig gohug la suialag auguiafufe.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Afa maia amban mungu mungu gawigimba numwehiage akafife eba kaksag gawigim gafa gwenaig eseg. Afa sa amban mas weitim nihem ihlafei eba kwania nihem gafa gwenaig eseg.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Afa eba ne hwa bitenai gawigim ninumwehig fwainigba eba amban sa nem heven lanai mangwal suialagba faibi sa ne ninumwehige?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim ninumwehig fwainig fife, eba amban sa neana gawigba nem faifie?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Afa mas amban sambaga misog elni gafugaba fei eba amban misog el sa ehem suiala feaflag, eba naho ehena mo higigim patalkug, afa amban misog el sa mas ehem suiala feaflai eba ehena mo mas hignam patalkui, afa eba ambani mo ahnai skau fenaiba afa ambani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Afa Farisi elbi fwina kigim onigafu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, maia Sisas sihiagenaba afa sa Sisasim moalabini.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof la kikeahba suialag nihe feafu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwenafenig, afa enaba ne onigig eba suialag, afa Godna noflaba eba amtakwalig.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Afa nihe mo i mo fla sihiafule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg suialag mo mungwali kembig opugu ka afa sa mungwali el fwinam wasneigim gafuga fig ona afu Godna bog megam saiye gohum.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaiefe afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofufe.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Sisas enaig esona og, amban sa heafna angwafigim fwaiyunam afa ming angwafig flafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa amban sa angwafigim fwaiyu fatife afa sa ming el flafe ehe gafa aga taitufeg el.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Afa autunam el mungu gawig numbni fena eheba suialag lofug yimieg laitiagefnam afa fane suialag neageaugna.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Afa ehena lala mengig muhlaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skau apaiyefiba ona sa lambinefefim afa sa malang ambefnam ehena nehugugim libeahga fifni.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Afa sa gof maia ehem lahanaba, Godna oflanai el ambe wanigafunaba asa ika Abraham mi hawagfnaba afa sumi yi gawig numbni elim lahanaba asa fakini.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Afa sa ehe ika susug kembig pugunam asa onigwageufna afa sa gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi membiyi hawagfna.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Afa sa enaig unefena og, ‘Api Abraham kam aflafenam asa Lasarusim ningihiaba sa ma kam bu ningabulni figihiana ublu mileg la fakanaiba sa ma kam luputie. Ka seifug suwi ihnol megam goba afa kam susufiageg.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal sa ne onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungu ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag glawaba blog hwa kembig la suialag ga, afa neba susug amtakwalig ne afla.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowagig fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifuafufi ambei afa kagel ka mas peifuafufi negel nangum gafa afui.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Api ka nem enaig sahna ofena sa ne Lasarusim ningihiaba sa me kikeafna Alagna lalagam ikai.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Afa kana niliteaba afala pugufeg Lasarus sa ma ika wasneig mo faibi asa ma amtakwalig nihem fwahinim olug waikefi masa ambe hwa kembig la susug flife.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i sa ma numwehe angug labuihaginim hwa moba higi.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Api Abraham sonaigba haig esi mo eba amban sati lahag enag ehe sa ma pese bitekifelanai puguna ika sihinibi asa ma olug waikefi.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa sa Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i higig fwanigba fife eba melig lahag el gafa ika sihinibi mas olug waikefi.’”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.