Lucas 16

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afa Sisas heafna patalfuiag elim enaig sihifeni og, “Saglag el heafa ati fahigeawagig el fena, afa enag mingnag el ambenam ehena saglag elim sihini og sonag fahigeawagig elbi neana gawig esug awaieg fatig.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Afa asa saglag el fahigeawagig elim unenam ma blonaba asa sihina, og, ‘Ka neana hwaig nihe mo higig? Sa ne ikanam kana mungwali gawig sa ne lambwagena sa ne enam sihiage. Afa mas ne enaig gafugaba pese fei.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Afa sa fahigeawagig el hefum enaig esona og, ‘Afa sa ka haig esefe? Afa kam saglag el ona fahigeawagig gafuga lanaim ningihia, afa ka mas wasneig mo namo ka sa amban elniba ika bite tutohiawagig gafugaba fegofi, afa ka elni kig muni flagim kam afwanefeg.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Afa glawu ka onigig, ka mangwal fegimba, maia kam saglag elbi enaig gafuga lanaiba ningihiaiba sa ma el kam kwegfui.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Afa sa mungu mungu elim unenugenaba asa ambena, ehengel sa saglag elni gawig esug lambwagini, afa mungu el blo gof pugunaba, asa fahigeawagig el ehem sahna, og, ‘Ne hanansi kana saglag elni gawigba esugba flana.’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Afa wahigi ehem sihina, og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wel dramna’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa ne susulenam ikagna 50 dram ginofe.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Afa ming el sum blo pugunaba afa fahigeawagig el ehem sahna og, ‘Neana esug flag gawigba hanansi’, afa sihina og, ‘Pepa enaig sihifeg 100 wit bekna,’ afa fahigeawagig el ehem sihina og, ‘Afa sa enag pepa nem fainiba afa ne 80 bek ginofena.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Afa sa sumi yi saglag el ati ehena enaigim anwenafenam og, ‘Sonag elbi suialag elhu fegim afa eba heafna onigigim goseg ukug.’ Afa bitenai nihenai elni onigig eba ombusuginai elni onigigim gwesim hilifegonig bitenai gafuga figibi.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Afa Sisas sihini og, “Afa ne bitenai gawigim kehli gafuga feafuhba nog sa ma kam el muhla fegoni, afa sona gawigba eba maia autunai la awaieba asa God nem sulufunim afu lala wahkig gohug la suialag auguiafufe.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Afa maia amban mungu mungu gawigimba numwehiage akafife eba kaksag gawigim gafa gwenaig eseg. Afa sa amban mas weitim nihem ihlafei eba kwania nihem gafa gwenaig eseg.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Afa eba ne hwa bitenai gawigim ninumwehig fwainigba eba amban sa nem heven lanai mangwal suialagba faibi sa ne ninumwehige?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Afa eba ne mingnag elni gawigim ninumwehig fwainig fife, eba amban sa neana gawigba nem faifie?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Afa mas amban sambaga misog elni gafugaba fei eba amban misog el sa ehem suiala feaflag, eba naho ehena mo higigim patalkug, afa amban misog el sa mas ehem suiala feaflai eba ehena mo mas hignam patalkui, afa eba ambani mo ahnai skau fenaiba afa ambani mo mas fatinafe, afa nofe ne God mi bitenai gawig mi wahi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Afa Farisi elbi fwina kigim onigafu, afa ehengel ena mungwali mo higinim, maia Sisas sihiagenaba afa sa Sisasim moalabini.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nengel ne enaig onigig nog elni nof la kikeahba suialag nihe feafu. Afa eba God ati neana olug onigigimba anwenafenig, afa enaba ne onigig eba suialag, afa Godna noflaba eba amtakwalig.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Afa nihe mo i mo fla sihiafule elni mo i gwese gohug ikag Jon pugu gohug, afa enanaiba Godna bog meg suialag mo mungwali kembig opugu ka afa sa mungwali el fwinam wasneigim gafuga fig ona afu Godna bog megam saiye gohum.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Afa of i bite i eba ika awaiefe afa wetiklug ginofba Godna nihe moba mas awaie eba gwese gofufe.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Sisas enaig esona og, amban sa heafna angwafigim fwaiyunam afa ming angwafig flafe, enaig elbi eba aga taitug el. Afa amban sa angwafigim fwaiyu fatife afa sa ming el flafe ehe gafa aga taitufeg el.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Afa autunam el mungu gawig numbni fena eheba suialag lofug yimieg laitiagefnam afa fane suialag neageaugna.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Afa ehena lala mengig muhlaba eba el kukwalig enehna gafna ehena unehlagba Lasarus,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 ehe enaig onigina og ma gawig numbni elni fane ogug sime skau apaiyefiba ona sa lambinefefim afa sa malang ambefnam ehena nehugugim libeahga fifni.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Afa sa gof maia ehem lahanaba, Godna oflanai el ambe wanigafunaba asa ika Abraham mi hawagfnaba afa sumi yi gawig numbni elim lahanaba asa fakini.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Afa sa ehe ika susug kembig pugunam asa onigwageufna afa sa gweyi sisigam ninofenaba Abraham mi Lasarusi membiyi hawagfna.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Afa sa enaig unefena og, ‘Api Abraham kam aflafenam asa Lasarusim ningihiaba sa ma kam bu ningabulni figihiana ublu mileg la fakanaiba sa ma kam luputie. Ka seifug suwi ihnol megam goba afa kam susufiageg.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Afa Abraham ehem sihina og, ‘Luwal sa ne onigim, afa ne nofkikenaba gofnaba mungwali gawig ne nimbefum mungu ne onigina afa Lasarusba eba amtakwalig mungwali ehem pugunagena. Enag glawaba blog hwa kembig la suialag ga, afa neba susug amtakwalig ne afla.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Afa mingba enaig eseg, God bigim bite olyi kowagig fakanig afa nengel ne mas kagel nangum peifuafufi ambei afa kagel ka mas peifuafufi negel nangum gafa afui.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Afa gawig numbni el enaig esona og, ‘Api ka nem enaig sahna ofena sa ne Lasarusim ningihiaba sa me kikeafna Alagna lalagam ikai.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Afa kana niliteaba afala pugufeg Lasarus sa ma ika wasneig mo faibi asa ma amtakwalig nihem fwahinim olug waikefi masa ambe hwa kembig la susug flife.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Afa Abraham esona og, ‘Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i sa ma numwehe angug labuihaginim hwa moba higi.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Afa gawig numbni el esona og, ‘Api Abraham sonaigba haig esi mo eba amban sati lahag enag ehe sa ma pese bitekifelanai puguna ika sihinibi asa ma olug waikefi.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Afa Abraham ehem enaig sihifena og, ‘Afa sa Mosesna mo i afa mo fliule elni mo i higig fwanigba fife eba melig lahag el gafa ika sihinibi mas olug waikefi.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.