Lucas 15
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Afa moni lambig el i afa haig haig nihenai el i ambe muhla afohiafnaba Sisasna mo higfana.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Afa Farisi el i nihemo anwenag el i olug kakageaginim og, “Mangigim Sisasba ehengelimbi hihe fenigim afa faneba wan one.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Afa maia enaig esinibi asa Sisas lasug mo sihina.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Og, “Eba el nengelnai 100 sipsip feg afa maia mungu mo awaiegba afa sa 99 mungu afohieba faneba afu ahgage afo. Afa enag el mas fwahai eba maisim yisgegohug asa uflag.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Afa uflagim asa fwaklag ohumbug la kufehlag ubluiahba ehe mo sifakale blo.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Afa maia lalagam ublugim asa heafna hihem afa mungu kembig lanaim unetigigim og, ‘Au ambe nawo sifakali kana sipsip mungu awaiena ati ka peseg uflagim sulfla ublug.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Sisas enaig esona. Ka nem nufunam osihin haig sifakal sa hevenlaba pugufe eba maia mungu el amtakwalig nihe nai olug waikefeg eba kwania feg, afa enaig sifakalba 99 elbi gwenaig suialag afohie eba gweyiagig feg. Afa el sa amtakwalig nihenai sa olug waike ofe enaba naho ehem fwinam sifakalinig.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Afa Sisas enaig sihifena og, “Angwafig mungu ningam pugufewagig kig enaig feg afa mungu awaieg lala la afa sa ehe wi gaflagim pupohiageakahba maisim yisgiego, feg feg uflagim.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Asa heafna hihem afa mungu kembig lanaim unetigigim og, ‘Ei au ambe nawo sifakali kig mungu kana awaiena ka yisgiegohug ati ka peseg flag’”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Afa Sisas enaig esona og, “Ka nem ihla mohe sihinig. Enaig sifakalba eba gwenaig Godna oflanai el gafa esig maia ambanba olug waike feg Ainiyagna mina gamba puguba.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Afa Sisas pese enaig sihigena og, “El sambaganigi luwal feg.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Afa sa sumineg enaig esona og, ‘Api ka onigig, kam gwese mungwali gawig mangetiginuge, fi kam fai afa kikeafna etegim fai, kamba glawu sa faim’, asa alag gwenaig eseni.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Afa managig fwainig suminegba heafna mungwali gawig elim mimagen kafnaba enananam kig mo lambnam afa sa eheahba membi kembig gam ikana, ika enanai esegofnaba heafna kigba mungwali taitufe awaie fatina.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Afa maia kig awaienaba, afa sa bini kwania ena kembig pugunaba ehem bini fwinam lahanaba asa pugu elim gafugagim sahinwagea kafna.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sahinwageakan el mungu tatam wangafna enag fla tata gafugag la ningihiana og, ma tatam nangwaghige gofi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Afa eheba tatam fane fainim maia ahgageafufnaba afa tatam nagwagwan maia ehem bini lahanaba asa ogna tatana fane lambenefena afa mas amban fane faina mo.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Afa sa gan gweyi oniginam esona og, ‘Afa kana Apina gafugag elni mungwaliba eba faneba numbwelihe gohun, afa ka hwa nai yi gahba kam bini fwinam lahageg.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Magofi kawu Api nangum pese ika, ka ikanam ka sa Apiim enaig sihifena Api, ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Afa kaba mango suialag el mo na ne kam kana luwal moalonai, se kam esug fwahaiba ka sa neana gafugag el lofe.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Asa gwenaig esena buihianam Alag nangum ikana, afa maia membiyi feafnaba, Alag nangunam afa fwina sifakalinam asa kikini ikan heafna legim ningana pugufenam asag tita feaflana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Afa leg enaig esona og, ‘Api, kaba ati ka nem mi God mi amtakwalig nihe ka nem fenig. Kaba mango suialag el mo na ne kam, kana luwal moalona.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Afa sa alag heafna gafugag elim unenim enaig sihifeni og, ‘Ikagna afu kwieg lofug kikeafna flibi fatini afa kil weiti ningabuli yi fatini afa mog lofug mong yi fatini.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Afa afunam bulmakau lambag sulufli wanig ambenam sa tigi, nawo ahganam sa sifakali.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Afa enaba eba hwa luwal kana ati awaiena afa glawaba ati pese blog nofkikena gohug. Afa mas awaieg mo.’ Afa sa kwania fane ahgamine fenam asa sifakalini.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Afa enenamba eba ehena etegba aso la gan sa blona afa blo muhla pugunaba heafgelni lala muhla afa sa buyisna aune higna.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Afa sa gafugag elim unena, ma blonaba asa sahnagena, og, ‘Sonaba mangwal ofi?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Afa gafugag el ehem sihina, og, ‘Eba neana sumineg ati pese blo pugugba enaig neana alag bulmakau lambag tigeg. Enaba alag legim nangugim sifakaleg, luwal mas awaiena mo afa eba ati pese blo pugug.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Afa eteg ena mo higinam olug kakageagena mas lalagam sawiyife ikana mo asa alag pugu afwabagam blona moai nugwefenagena, og, ma eiyi ehena olug tikaiyi.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Afa eheba wahigi alagim enaig sihifena, og, ‘Haig eseg? Sa kaba kaksag yialaba ka neana gafugagim ehegepuseakag, ka ofe naiba esug gafugag el lofeg, afa ka mas neana mom flafoi, afa ne mas kam ahnana mo meme luwalig faina mo afa mas ka kikeafna hihem enaig sifakal ka wan feg mo, eba awai.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Afa sona luwal kikeafna sumineg sa eba mungwali gawig neana ukug haig haig la taitufeg fwahagim asa pese glawa mo blogba ne ehem sifakalenagim afa ne bulmakau lambag tigeg.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Afa alag ehem enaig sihifena og, ‘Luwal wahkig ati big hawagig mungwali gawig sa kana feg eba neana.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Afa glawaba nawo sifakali sa ma bigna olug suiala fei neana sumineg ati ika awaiena afa glawaba pese blog nofkikena gohug, afa big ehem suluoflig.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.