Atos 9
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Afa maia Sol Damaskus kembig muhla pugunaba asa ikagna of lanai kwania ombusug blo molukugo fakana.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Afa sa ehe bite la pena gifinibi afa higina mo gweyi ehem sihina og, “Sol, Sol, haisegba nane kam amtakwaleaflag?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol esona og, “Saglag, neba amban?” Afa esona og, “Kaho Sisas ena elim sa nokawo amtakwaleafla.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sa buihianam ika na ne kembig la puguiba asa ma el nem sihinai mangwal sa ne fefe.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Afa Sol minganagim wanikanam asa ehegel moagim higinim afa mas nanguni mo asa mwalfwai afohiafena.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sol buihianam nofug mo bahianam afa ninof fegim mo sikulufeagena. Asa ningana kehlinim Damaskus gam wanig afuna.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Afa sambaga mungu osuna ehe gwenaig gafena asa ehe fane i bu i mas nena mo.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Afa Damaskus kembig la patalfuiag el mungu gafena eba Ananaias. Afa ehe nangunaba itila lofug Ainiyag unena og, “Ananaias”. Asa ehe esona og, “Ainiyag, ho ka ga”.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Afa Ainiyag ehem sihina og, “Pugu mina gam Judasna lalam ika ena mina seflig ‘Misosufgoh’. Afa sa sahin el mungu Tarsus lanaim ehena unehlagba Sol. Ehe beteneau.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Afa Sol nangunaba itila lofug el mungu blona ehena unehlagba Ananaias. Ena elbi maia ningana tuhwiba asa ehe pese ninof fiahgena.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Afa Ananaias sihina og, “Ainiyag, ati ka kaksag mo higwageg sona elbi neana elim Jerusalem kembig haig haig fenugfiahka.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Afa ehe nihe mo pepa misog prisni ninganai wanai yi flaublu pugug. Ogna kike lambku ambangel sa neana unehlag fingi fig.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Asa Ainiyag ehem sihina og, “Seka, ati ka kanog fwahag enag elbi kana mo lagig el. Asa ehe kana unehlagim afwambanai elim, misog elim, afa Israel elim ogfunugefe.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Eba ka ehem ogfunafe asa mungwali susug flafe maia kana gafugag ofekafiba.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Afa Ananaias ikanam lala sefunam asa ningana Solna misog la fakanam og, “Sol nilite, asa ne mina la oblofnaba Sisas Ainiyag nem puguna. Enag kam ningihiag og sa ma nem nofug wangenefei afa sa Godna Sungwabug nem blo simbigahlai gufi.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Afa ikagna gweyi Solna nofug lanai sawagna kisigig lofug hugofu penaba asa ehe pese ninofihiagenam asa bu la pena.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Afa sa ehe fane neagena afa ehena lofug pese wasneina.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Gwenana ehe laskuhlag lala ikafnam asa mo sihiafna og, “Sisasba Godna Leg.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ehegel higinim sineminefinim hefum sihiagafewagfena afa og, “Atiahog, sona Pol seaka asa Jerusalem la elim Sisasna unehlag fingi fig ehe amtanafehiagena? Afa wanai yi blog elim lambigim pese saglag pris nangum lambku.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Afa ehena mo pugu fwina wasneiagena asa Juna elim ogfuni Sisas eba Gisfu Fwahag El God ningihiag elim lambigim. Afa Ju el Damaskus lanai higinim onigwageni asa mas ehem mo haig esuni mo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Afa mwakwal managenaba asa Ju el laskuhlanam ogna mina yisgiaginim asa Solim tigifati.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Afa wahkig osu i sinaini i kembig mengig la anwasafegofena ogna sa ehem tigi. Asa Sol ena mom higinam ehe mas mengig gam pugu ikana mo.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Afa Solna patalfuiag el sinaini ambenam wanigafunam Solim sobi yi fatinim asa kembig bog meg megam wena kehlinim fli afwambagam fatini.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Afa Sol ika Jerusalem pugunam Sisasna patalfuiag elim nangwagnam asa ogna gwenaig gafugafi. Afa ehegel enaig onigini og ehe Sisasna mwakwal el ofe asa mungwali embefeagini.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Afa Barnabas kwefugnam asa kanog fwatieg el nangum wanikina. Afa sihini sa Sol Ainiyagim mina la nangunaba afa Ainiyag ehem sihina. Afa ehe Damaskus kembig ikanam ehe mas embefena mo Ainiyagna mom wasneig mo sihina.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Asa Sol mungwal auguiafena afa Jerusalem la Ainiyagna mom wasneig mo sihiageakana.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Sol Ju elim Grikna mo sihiagim wan flafihiagena asa ogna Solim tigifati.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Afa nilite maia enam anwenafinim asa Sisaria gam paiye wanigafunam afa ufu Tarsus gam ningihini.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Afa enanam Judia nai, Galili nai, afa Samaria nai sios wangene augufena. Afa Godna Sungwabug siosim kwaganam afa wasneihiagena asa kaksag el pugunam sa Ainiyagim ahnai skaufini.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pita kaksag kembig wagiakan ikana Lida nai Godna elim nangwagena.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Enanai yi elim mungu nanguna eba Ainias. Enag elbi kig lihilifenagena afa 8 pela yia ehe kife la gwese gifini.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Afa Pita sihina og, “Ainias, Sisas Krais nem ati wangenefe fatig, sa buihianam kife mwanmwan enam asa flaku.” Asa ikagna Ainias buihiana.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Afa kaksag Lida nai Saron nai el nangunim asa Ainiyagim olug onigig faini.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Afa angwafig mungu Jopa la gofena, heafna unehlagba Tabita. Eba Grikna mo ehem seflig Dorkas. Ehe Sisasna patalfuiag el suialag gafugafefenam afa gawig fwainig elim kwefoafna.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Afa enanam ehem gihenam asa lahana. Afa sa meligim bu la sugfunaginim flifu sisi yi lala megam faki fwahini.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jopaba Lida muhla. Afa patalfuiag el higinim maia Pita Lida la gafenaba asa sambaganigi ningitigina ehem ahnangunam fwina sohona og, “Hei, sa ikagna blo.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Asa Pita patag ika pugunam afa sisi yi lala megam fukwali wanigafuna. Afa mungwali esig bontag angwafig buguiagafenam Pitam wakifakanam wewatoni. Afa haig haig lofug sa Dorkas nofkena gafenaba kweluwagefenam mimagen fini enam Pitam ogfuni.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita afwambagam ningitiginam asa mongkokini kwakwagenam sa Godim sahana. Ehe waike meligim nangunam asa sona og, “Tabita sa buihia.” Asa ehena nofug bahia Pitam nangunam buihiana.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita ehena ningam kehlanam fokla lasona. Afa Pita Godna el mi afa esig bontag angwafig mi une tiginam ogfunim og Dorkasba ati pese buihiag.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Afa sa ena mo Jopa nai el mungwali higwaginim asa kaksag el Ainiyagim olug onigig faini.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Afa Pita mwakwalig Jopa la Saimonna hawagna. Afa Saimon eba bulmakauna lofug gafugafeule.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.