Atos 7
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC
VC Versão Católica
1 Afa prisni misog el Stivenim sahana og, “Hwa moba nufunam ho?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Stiven esona og, “Nilite afa humoani nengel sa kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham maia Haran la ika fwainig fiahfenaba, afa God heven lanai ehem Mesopotemia la pugunam
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 afa ehem esona og, ‘Nimbiafena humoanig, hihe afa kembig mo fwahanam asa ika eba ka nem bite ogfunafe.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Asa ehe heafna Kaldia kembig fwahanam asa ikanam Haran la gafena. Maia heafna alagim lahanaba God ehem ningihiana. Asa ikana ena bite la gana asa nengel ena nai yi auguia.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 God mas bite wetiti Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai asa enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal fwainig fiakafenaba.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Neana simbianigaba afunam angoluwag elni bite la auguiafiba afa sa ehengelim 400 yia la amtakwal hiagibi asa ehengel ehengelni esug gafugag el feasaife.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Afa enaig elbi eba ka kike susug mungwag faife afa bitena luwalba Isipim fwahinim ambe hwa nai yi kana unehlagim fingi fife.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Afa God esona og ma Abraham sa ma heafna nihim kokohiage enaba enaig ogfufeg God ati ehi sihiag ahfe ahfwahanaba asa gwenaig esena. Abraham, Aisakna alag fenam asa Aisakna nihim kokohiagena maia ika 8 enaig osuna pugunaba asa Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna alag fena asa Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana alag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag la esug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim asa suluflinim Isip gim wanigafuna afa enanai yiba God ehi ahgofna.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Afa God ehem kwegfunamba asa heafna kinigim filifatina. Afa sa ehena suialag onigig i afa anwenafeg i asa Isipni misog el Fero ehem membenam afa sa ehem fwahanaba asa Isipni saglagluwal fenam afa sa Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini kwania mungwali elim pugunigenaba afa sa ehengel maia kwania kinig flini afa bigelni simbianigam gafa gwenaig eseni.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa sa heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel afu Isip yi apukenam afa pese ambe apukena.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Afa ming enana pese afunaba asa Josep heafna nilitem hefum ambala ogfuni afa sa Isipni misog el gafa ehena nilitem anwenafeni.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Afa sa Josep heafna alagim mo ningihianaba og sa ma Jekop Isip gim wanbloi. Mungwali el enanai ambeg eba 75 enaig fena.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Afa Jekop Isip yi afu augunam sa lahana afa bigelni simbianiga gafa gwenanai yi pigig.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Afa ehengelni elig mo lambfunam Sekem bite la skuni. Ena bitekifegba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini fwahana.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Afa autunam God sa Abrahamim sihi fwahana bite faigim ena ati puguiagim meyiofe, afa sa Isip kembig enanai yi bigelni simbianiga kaksag puguiagena.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Afa sa enanai yi sumi yi el mungu Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwenafena mo.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtanafe hiagenam afa kukusihiagena ogma ninginai luwalim taitufibi sa ma pigi.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal fwina suialafeagena. Afa sambaga mungu was yi afahumonigbi lalaba wanigaflana.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Afa sa nengigim mo flinim afwambagam fatiniba afa sa misog elni leg naini ango blo hefum foklaku lahna.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwenagim ogfufenagenaba afa sa ehena mo lagig suialafena afa gafugag gafa gwenaig fena.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Afa maia Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ona ika heafna hihem nangwagim.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim esmunagim otigekafnaba afa sa ehe Israel elim kweagfonam asa Isip nai luwalim tigifatina.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwenafi afa sa God ehem wefug fwahag sa ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Afa ming osuna Moses pese ika nangwagnaba Israel el hefum bagag hofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bagag hofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Afa el sa ming elim otigekafna enag el wahigife Mosesim esona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Afa neafa kam ogna tigifati asa ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel nenam ganam ehe angwafig flanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Afa maia 40 yia ikanaba of lanai el blo Mosesim suwi la puguna. Enaba Sainai mug muhla namba el fwainig la Moses nangunaba suwi weti li figeg la lagegofena.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam asa blo muhla pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim oksina.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Hwaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa sa ne nimbiafena su mo hugfu sko.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig flifu afa ka ehengelni wewatin higinig na ka blog koka ehem kwaganiba sa ma kinig mo fwahinim afui. Ka nem onigihiaba sa ne Isip gim ika.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba saglag el fenam asa Israel elim lambina eba of lanai el sa weti li figeg la suwi lagegofena enag Mosesna ningam wasneignaba asa enaig gafuga mo fena.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Afa Moses Isip yi Godna wasneig ogfunim asa Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming wasneig Ret Si yi ogfuni afa ehe ika 40 yia la el fwainig la wanganam enanai yiba ehe haig haig Godna kigmogim ogfuiagena.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fli sihiaule elim God nem ningihianife. Eba ehe nengel nai yi olyi gofufe eba kable lofug fefe.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Afa Moses fena Israel el fini el fwainig la auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa oflanai el Sainai mug la ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba asa ena mo bigim faig.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo asa ehem masig fatinim ona pese Isip gim afu.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanblogim fwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem ilawaba nangug mo eba mangwal maia fenag.” Enaiba nawo Aronim sihinibi sa ma bimbeafgelni godim nifiagenam gafuga fiageba sa ma bigim goseni.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Afa sa bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba asa ehengel heafgelni gawig lambug ambenam bulmakau luwaligna sungwagim lambwainibi eba sonagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim sa buyisini.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Afa maia ehengel enaig esinibi sa God ehem fwatinaba asa ehengel osuna, wasni, bagnofutnim lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fli sihiule el ati Godna buk la ena mo ginofi fwahini;
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Afa ne mwakwal god Molekna sel lala kufihlig ufug afa ne mwakwal god Refana bagnofutna sungwagim ne gwenaig esinig afa ne enam ningana esigim afa ne lotu fenigbi eba ka nem ningitigiba afu Babilon apukena gwesim membi yi afunam angoluwag nenam auguiafefe. Amo 5:25-27
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Afa maia bigelni simbianiga el fwainig la auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kehli uflafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimblig mina ogfunaba asa ehengel gwenaig esini.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Afa sumi yi asa ehengelni luwal ena sel lalam flinim ufunaba afa sa God ehe gosenam angoluwag elim mo lambi ningitigi fiakafnaba afa sa Josua ena sel lalaba fla wan ukuna bite fligim. Enag sel lalaba gwese gofufe ikan Devit nai yi pugufe.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Afa God ehe Devitim membenaba asa Devit Godim esona og sa kam fwahaiba ka sa neana lala nimblaiba sa ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Afa ena lalaba Devit mas nimblana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimblana.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Afa God sisi yi nai nemog feg ehe mas el nimblig lalaba gofi. Afa Godna mo fli sihiaule el enaig sihiba fe fwahana og;
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 God enaig sihifeg hevenba eba ka enanai yi gaba nangwagehiagego afa hwa biteba eba mong eyi ka pafeg uguia. Afa haig lala sa ne kam nimblanafe? Eba mangig la ne nimblah mo. Afa hanai yi sa ka gafe?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Afa eba kikehe ka mungwali gawigba gafuga fiageg.” Ais 66:1,2
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Afa ena moba Stiven maisim gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo flaflaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiafu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwabugim kwinig.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fli sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el sa sihini og, ‘Godna afsug nemog el blofe’ asa ehengel enaig elim kwaskofig. Afa ilawa gafa ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Afa of lanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa sa olug kakaginim gog moag lagwaginim gwana ningam tigiagini.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwabugni fenam wasneig gohonam asa sisi gam hevenim nangwagofenaba asa Godna suialag ombusugug gofena enag ombusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga buihia gam gofena.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangugba heven bafog gohba afa sa Nufunam El Godna nihiginai ninga gam buihia goh.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Afa ehengel heafgelni angugim ningana kafuti niaginim afa fwina gonkun niagini. Afa ikagna efihia ambenam Stivenim waki fakana.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Afa sa ambe ehem kehlinim hugufliufu kembig la afwambagam fatinim asa fun na wagini. Afa ehe heafgelni kuweg lofug mo hugfu skuniba asa kwamblog el mungu Sol sa ena lofugimba kuklu lambgufena.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Afa maia funna awagfinibi afa sa Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwabug mo flana.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam fwina enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam asa hefum mo lahana.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.