Atos 7
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afa prisni misog el Stivenim sahana og, “Hwa moba nufunam ho?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Stiven esona og, “Nilite afa humoani nengel sa kana mom higim. Autunam bigelni simbianiga Abraham maia Haran la ika fwainig fiahfenaba, afa God heven lanai ehem Mesopotemia la pugunam
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 afa ehem esona og, ‘Nimbiafena humoanig, hihe afa kembig mo fwahanam asa ika eba ka nem bite ogfunafe.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Asa ehe heafna Kaldia kembig fwahanam asa ikanam Haran la gafena. Maia heafna alagim lahanaba God ehem ningihiana. Asa ikana ena bite la gana asa nengel ena nai yi auguia.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 God mas bite wetiti Abrahamim fainam mo. Afa God ehem esona og ka ehem fai asa enagba heafna afa heafna simbianigagim. Enanam God ehem enaig esona Abrahamba luwal fwainig fiakafenaba.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 God Abrahamim enaig sihifena og, ‘Neana simbianigaba afunam angoluwag elni bite la auguiafiba afa sa ehengelim 400 yia la amtakwal hiagibi asa ehengel ehengelni esug gafugag el feasaife.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Afa enaig elbi eba ka kike susug mungwag faife afa bitena luwalba Isipim fwahinim ambe hwa nai yi kana unehlagim fingi fife.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Afa God esona og ma Abraham sa ma heafna nihim kokohiage enaba enaig ogfufeg God ati ehi sihiag ahfe ahfwahanaba asa gwenaig esena. Abraham, Aisakna alag fenam asa Aisakna nihim kokohiagena maia ika 8 enaig osuna pugunaba asa Abraham enaig esenagena. Afa Aisakba Jekopna alag fena asa Jekopim gwenaig esena. Afa Jekop bigelni 12 pela simbianigana alag fena afa ehe ehengelim gwenaig esenugena.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Afa ena simbianigaba heafgelni suminegim Josepim ambobugini amtakwal oniginaginim angoluwag el nai yi ningihinibi ikanam angoluwag la esug gafugag el fena afa enag el etegim kig faigonim asa suluflinim Isip gim wanigafuna afa enanai yiba God ehi ahgofna.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Afa God ehem kwegfunamba asa heafna kinigim filifatina. Afa sa ehena suialag onigig i afa anwenafeg i asa Isipni misog el Fero ehem membenam afa sa ehem fwahanaba asa Isipni saglagluwal fenam afa sa Ferona gawig i lala i nangwaghiage gofna.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Afa autunam Isip bite yi afa Kenan bite yi fane awaienaba enanam bini kwania mungwali elim pugunigenaba afa sa ehengel maia kwania kinig flini afa bigelni simbianigam gafa gwenaig eseni.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Afa Jekop ati higina og Isip yi fane eyi go afa sa heafna luwaligim bigelni simbianigam ningitiginaba ehengel afu Isip yi apukenam afa pese ambe apukena.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Afa ming enana pese afunaba asa Josep heafna nilitem hefum ambala ogfuni afa sa Isipni misog el gafa ehena nilitem anwenafeni.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Afa sa Josep heafna alagim mo ningihianaba og sa ma Jekop Isip gim wanbloi. Mungwali el enanai ambeg eba 75 enaig fena.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Afa Jekop Isip yi afu augunam sa lahana afa bigelni simbianiga gafa gwenanai yi pigig.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Afa ehengelni elig mo lambfunam Sekem bite la skuni. Ena bitekifegba autunam Abraham Hamorna luwaligna ninga nai baimini fwahana.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Afa autunam God sa Abrahamim sihi fwahana bite faigim ena ati puguiagim meyiofe, afa sa Isip kembig enanai yi bigelni simbianiga kaksag puguiagena.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Afa sa enanai yi sumi yi el mungu Isipni misog el fena. Afa ehe Josepim mas anwenafena mo.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Afa ehe bigelni simbianigam mwakwale hiagenam afa amtanafe hiagenam afa kukusihiagena ogma ninginai luwalim taitufibi sa ma pigi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Afa enanam Mosesna afag ehem waniginamba afa ena luwal fwina suialafeagena. Afa sambaga mungu was yi afahumonigbi lalaba wanigaflana.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Afa sa nengigim mo flinim afwambagam fatiniba afa sa misog elni leg naini ango blo hefum foklaku lahna.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Afa Mosesim Isipni mungwali anwenagim ogfufenagenaba afa sa ehena mo lagig suialafena afa gafugag gafa gwenaig fena.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Afa maia Moses 40 yia enaig fenaba afa ehe ona ika heafna hihem nangwagim.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Afa ehe ika nangunaba Isip nai luwal Israel luwalim esmunagim otigekafnaba afa sa ehe Israel elim kweagfonam asa Isip nai luwalim tigifatina.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Afa ehe enaig onigifena heafna hihe ma anwenafi afa sa God ehem wefug fwahag sa ehengelim kwagan fe. Afa ehengel mas enam onigini mo.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Afa ming osuna Moses pese ika nangwagnaba Israel el hefum bagag hofefena afa ogna eheningim kwenim og, ‘Ei, mangigim na nembefumba bagag hofe, eba ne nilitena ahfeg.’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Afa el sa ming elim otigekafna enag el wahigife Mosesim esona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Afa neafa kam ogna tigifati asa ati ne amu Isip yi nai elim tigifatig?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Afa Moses ena mom higinam ehe embem Midian bite gam ikana. Enanai yi ika ehengel nenam ganam ehe angwafig flanam luwalba sambaga fangonai ahfena.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Afa maia 40 yia ikanaba of lanai el blo Mosesim suwi la puguna. Enaba Sainai mug muhla namba el fwainig la Moses nangunaba suwi weti li figeg la lagegofena.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Afa ehe nangunam afa sineminefenam asa blo muhla pugunaba afa enanai yi Ainiyag sihinagofena og,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Kaba neana simbianigana Abraham, Aisak, Jekopna God feg.’ Afa Moses embe i kiafigigi fiagenam esim nunofegim oksina.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Afa Ainiyag ehem sihina og, ‘Hwaba biteba eba afsug feg kable eyi ga afa sa ne nimbiafena su mo hugfu sko.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Afa ka kikeafna elim nangwagigba kinig flifu afa ka ehengelni wewatin higinig na ka blog koka ehem kwaganiba sa ma kinig mo fwahinim afui. Ka nem onigihiaba sa ne Isip gim ika.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Afa Israel el Mosesim masig fatinim esogona og, ‘Amban nem sihinagba sa ne kangelni saglag el fegim na kam kwefihiagnug ofe?’ Eba God ehe Mosesim ningihianaba saglag el fenam asa Israel elim lambina eba of lanai el sa weti li figeg la suwi lagegofena enag Mosesna ningam wasneignaba asa enaig gafuga mo fena.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Afa Moses Isip yi Godna wasneig ogfunim asa Israel elim Isip yi nai pugu wankana afa ika ming wasneig Ret Si yi ogfuni afa ehe ika 40 yia la el fwainig la wanganam enanai yiba ehe haig haig Godna kigmogim ogfuiagena.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Afa Moses eba sonag el Israel elim sihini og, ‘Eba Godna mo fli sihiaule elim God nem ningihianife. Eba ehe nengel nai yi olyi gofufe eba kable lofug fefe.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Afa Moses fena Israel el fini el fwainig la auguiafenaba. Afa ehe bigelni simbianiga afa oflanai el Sainai mug la ehem mo sihina ena nai yi wangafenaba. Afa ehe nofkikenageg mo fainaba asa ena mo bigim faig.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Afa bigelni simbianiga ehena mom mas higini mo asa ehem masig fatinim ona pese Isip gim afu.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Afa ehengel Aronim sihini og, ‘Moses bigim Isip yi nai wanblogim fwatig mug gam fukokagba afa mas big ehem ilawaba nangug mo eba mangwal maia fenag.” Enaiba nawo Aronim sihinibi sa ma bimbeafgelni godim nifiagenam gafuga fiageba sa ma bigim goseni.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Afa sa bulmakau luwaligna sungwagim gafugafenaba asa ehengel heafgelni gawig lambug ambenam bulmakau luwaligna sungwagim lambwainibi eba sonagba ehe ningana esinim fena enam fingi finim sa buyisini.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Afa maia ehengel enaig esinibi sa God ehem fwatinaba asa ehengel osuna, wasni, bagnofutnim lotu fegoni. Enaba enaig eseg Godna mo fli sihiule el ati Godna buk la ena mo ginofi fwahini;
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Afa ne mwakwal god Molekna sel lala kufihlig ufug afa ne mwakwal god Refana bagnofutna sungwagim ne gwenaig esinig afa ne enam ningana esigim afa ne lotu fenigbi eba ka nem ningitigiba afu Babilon apukena gwesim membi yi afunam angoluwag nenam auguiafefe. Amo 5:25-27
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Afa maia bigelni simbianiga el fwainig la auguiafenaba afa ehe Godna sel lalam kehli uflafena. God ehe Mosesim ena sel lala nimblig mina ogfunaba asa ehengel gwenaig esini.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Afa sumi yi asa ehengelni luwal ena sel lalam flinim ufunaba afa sa God ehe gosenam angoluwag elim mo lambi ningitigi fiakafnaba afa sa Josua ena sel lalaba fla wan ukuna bite fligim. Enag sel lalaba gwese gofufe ikan Devit nai yi pugufe.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Afa God ehe Devitim membenaba asa Devit Godim esona og sa kam fwahaiba ka sa neana lala nimblaiba sa ma Jekopna God enanai yi gafi.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Afa ena lalaba Devit mas nimblana mo eba heafna leg Solomon ena lalaba nimblana.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Afa God sisi yi nai nemog feg ehe mas el nimblig lalaba gofi. Afa Godna mo fli sihiaule el enaig sihiba fe fwahana og;
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 God enaig sihifeg hevenba eba ka enanai yi gaba nangwagehiagego afa hwa biteba eba mong eyi ka pafeg uguia. Afa haig lala sa ne kam nimblanafe? Eba mangig la ne nimblah mo. Afa hanai yi sa ka gafe?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Afa eba kikehe ka mungwali gawigba gafuga fiageg.” Ais 66:1,2
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Afa ena moba Stiven maisim gwese kaunsilim sihin gofna og, “Nengel mo flaflaule. Afa nengelni olug i angug i ofenaiba afwambanai el lofug ne esiafu. Afa ne nimbiafgelni simbianiga lofig ne Godna Sungwabugim kwinig.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Afa nengelni simbianiga mungwali Godna mo fli sihiule elim amtakwali hiagini. Afa enaig el sa sihini og, ‘Godna afsug nemog el blofe’ asa ehengel enaig elim kwaskofig. Afa ilawa gafa ne ehem masig fatinigim afa ne ehem tigifatig.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Afa of lanai el ati nem Godna nihe moba faigbi afa ne enam filafig.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Afa ehengel Stivenna mom higinim afa sa olug kakaginim gog moag lagwaginim gwana ningam tigiagini.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Afa Stiven ehe Godna Sungwabugni fenam wasneig gohonam asa sisi gam hevenim nangwagofenaba asa Godna suialag ombusugug gofena enag ombusugug yiba Sisas Godna nihiginai ninga buihia gam gofena.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Afa Stiven sihini og, “Sa hig, ka nangugba heven bafog gohba afa sa Nufunam El Godna nihiginai ninga gam buihia goh.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Afa ehengel heafgelni angugim ningana kafuti niaginim afa fwina gonkun niagini. Afa ikagna efihia ambenam Stivenim waki fakana.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Afa sa ambe ehem kehlinim hugufliufu kembig la afwambagam fatinim asa fun na wagini. Afa ehe heafgelni kuweg lofug mo hugfu skuniba asa kwamblog el mungu Sol sa ena lofugimba kuklu lambgufena.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Afa maia funna awagfinibi afa sa Stiven enaig esona og, “Ainiyag Sisas nimbe kana sungwabug mo flana.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Afa ehe mongkokini kwakwagenam fwina enaig esona og, “Ainiyag nofeka mungwagba enaig esen.” Ehe enaig esonam asa hefum mo lahana.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.