Atos 16

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kembig fwahanam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gafa Kristen afa ehe Ju angwafig afa alagba eba Grik el.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Afa mungwali Listra la nai i Aikoniam la nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba suialag el.”
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwenafini Timotina alag eba Grik el asa Pol Timotina nihim kokohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim haig esini.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Afa Listra kembig fwahinim asa haig haig kembig fapuke fiahfufnamba asa sios elim sihigonugiafufna. Ena nihe Jerusalem lanai kanog fwatieg el i afa saglag el i ena mo sihini fwahinimbi og sama enam patalfui.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Asa sios elni olug onigig wasnei asainamba afa sa mungwali osuna minginag el ambe fasaiyena.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pol fena afa minginag apaiyena asa Frigia Galesiana bite gam afuna. Afa Godna Sungwabug ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihife.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Afa afu Misiana bite la apukenam asa gwesim Bitinia bite gam ogna afu afa sa Sisasna Sungwabug ehegelim kweni.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Maia enaig esenamba asa Misia mo fwahinim afa Troas gam paiye afuna.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Afa sinaini Pol itila lofug nangunamba el mungu provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam blonam sa kam kwagan.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Afa Pol enam nangunam asa ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam afuiagim. Ati ka onigig enamba God kam ogfunug ehe kam ningitigi heafna suialag mo enag elim sihigonugim.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Kangel sip yi fukoalinam Troasim fwahinim asa Samotres gam gwesim afuna apukenam afa nanai liana ka fwahinim Neapolis gam afu apukena.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Afa nanai ka ena kembig fwahinim Filipai gam afu apukena. Ena kembigba Masedoniana kwania kembig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Afa Esug Auguia Osuna koka esim afu nanai yi augu Godim sihinafuhug kugim nangu. Ka kembig muhla afunam bu blugim apukenam afa angwafig laskuhla gofena asa ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Afa mungu angwafig gafa ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, suialag nemog tafnaig lofug faig asa enanam kig kwania flag. Ehe Godna unehlag fingi fiahfna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba asa Polna mo higinam keahlana.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ehe afa heafna mungu lala nai bu la apaiyena. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka nufunam Ainiyagim oniginagba asa ne kana lala ambe auguiafim.” Ehe kam fwina kukusihiagenamba asa ka afuna.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Nanam ka Godim sihinag kugam afuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim uflini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna asa ehe haig haig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig kwania flafnam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum blonam unetigina og, “Sona elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim lambigim.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ehe gwenaig sihi wahkig fegofnamba Pol oksinam waikefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag la ka nem mo osihina ne hwa angwafig fwahanam ika.” Asa ikagna mwaifig ehem fwahanam ikana.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nangwaghiawagig el nangunim maia heafgelni kig mina awaienimbi asa ehengel Pol mi Sailas mi lambtiginim ambala fwatigini og sama kembig lanai misog el nangwagi.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ehengel lambtiginim misog elni nofla wanafu fwatiginim afa esogona og, “Sona elbi Ju el afa eheningi bigelni kembigim gasafahfeg.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Eheningi elim kukusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Afa minginag el mungwali lasnam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Asa misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoiti fegonim asa eheningim fifiletifi.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Afa eheningim fwina wena kwaskofinim asa kalabus lala lambtianhini. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og fwina nangwaghiage afufum.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Afa higinam asa lambtinam yiminig mengig gam lambtigianhini. Afa sa eheningina mongugum palangna singihla fwatigini.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Afa sinaini mokug luputiegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godim ahfatiaufna asa minginag gwena lala nai el higaflafena.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Afa gwenana ikagna kwania asag ihlafona kalabus lalam fagakuku fiahflana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigia apaiyena.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el buihianam afa nangunam maia mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og atimba apuke ahkwag minefeg. Asa ehe pina flanam ogna hefum higeflaka.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Hoka mungwali auguia.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafla blui. Afa ehe mo kikini blonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Afa sambaganigim lambtiginam afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Saglag, haig sa ka eseba asa God ma kam kwefunam suiala flai.”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim sa ne olug onigina eba sa ma God nem afa mungwali nimbeafna mungwa lala naim lambi.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Asa eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu la nehugugim suhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungwa lala nai apaiyena afa asa bu la apaiyena.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Afa sa sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlfunam faini. Afa sa ehe fena afa heafna mungwa lala nai fena Godim oniginim asa fwina sifakalini.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Afa liana misog el polisim ningitiginibi asa afu sihini og, “Sona sambaganigi elim ningitigibi sa makai.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Asa kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se wanai ahfwahanam ahka asa ne olug eneisieg na ahka.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mangwal ahfeg mo ehe kam muni mungwali elni nof la kwaskofigim kalabus lala lambtianhig. Kaningi Rom el asa enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumohlig. Afa ehe enaig membite kam og ma pugu ahkai eba sa ma kam ambe sihigonitem asa kam wanafuite.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Afa polis ena mo misog elim oku sihini og Pol i Sailas i ba Rom el asa ehengel sineminefinim embefini.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Asa afunam suialag mo sihigoniginim afa wanapuke afunam og “Ai, sa ne hwana mo ahfwahanam asa ahka.”
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Afa sa eheningi kalabus lala ahfwahanam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo wasneihiag ahfenam asa ahkana.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.