Atos 16

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pol ikan Derbe yi wanpugunam afa ena kembig fwahanam Listra gam ika wanpuguna. Afa enanai yi Timoti Kristen el gafena. Afa heafna afag gafa Kristen afa ehe Ju angwafig afa alagba eba Grik el.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Afa mungwali Listra la nai i Aikoniam la nai i Kristen el enaig esogona og, “Timotiba suialag el.”
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Afa Pol ogna Timotim waniki afa mungwali Ju el enanai ati ehe anwenafini Timotina alag eba Grik el asa Pol Timotina nihim kokohianagena. Grik el mas enaig esi afa Pol enaig esenamba, eba mas Ju el Timotim haig esini.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Afa Listra kembig fwahinim asa haig haig kembig fapuke fiahfufnamba asa sios elim sihigonugiafufna. Ena nihe Jerusalem lanai kanog fwatieg el i afa saglag el i ena mo sihini fwahinimbi og sama enam patalfui.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Asa sios elni olug onigig wasnei asainamba afa sa mungwali osuna minginag el ambe fasaiyena.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pol fena afa minginag apaiyena asa Frigia Galesiana bite gam afuna. Afa Godna Sungwabug ehegelim kweni og masa Esia na provins Godna mo sihife.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Afa afu Misiana bite la apukenam asa gwesim Bitinia bite gam ogna afu afa sa Sisasna Sungwabug ehegelim kweni.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Maia enaig esenamba asa Misia mo fwahinim afa Troas gam paiye afuna.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Afa sinaini Pol itila lofug nangunamba el mungu provins Masedonia nai gofenamba Polim unena gofena og, “Ne Masedonia gam blonam sa kam kwagan.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Afa Pol enam nangunam asa ikagna kangel numwehiagofi Masedonia gam afuiagim. Ati ka onigig enamba God kam ogfunug ehe kam ningitigi heafna suialag mo enag elim sihigonugim.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Kangel sip yi fukoalinam Troasim fwahinim asa Samotres gam gwesim afuna apukenam afa nanai liana ka fwahinim Neapolis gam afu apukena.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Afa nanai ka ena kembig fwahinim Filipai gam afu apukena. Ena kembigba Masedoniana kwania kembig afa Rom el nanai yi auguna. Kangel nanai yi mwakwalig auguna.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Afa Esug Auguia Osuna koka esim afu nanai yi augu Godim sihinafuhug kugim nangu. Ka kembig muhla afunam bu blugim apukenam afa angwafig laskuhla gofena asa ka augunam mo sihiagini.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Afa mungu angwafig gafa ena mo higina ehena unehlagba Lidia. Ehe Taiataira nai ango, suialag nemog tafnaig lofug faig asa enanam kig kwania flag. Ehe Godna unehlag fingi fiahfna. Ainiyag ehe ehena olugim numwehenage namba asa Polna mo higinam keahlana.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ehe afa heafna mungu lala nai bu la apaiyena. Enanam kangelim heafna lala gam kam unegoni. Ehe enaig esona og “Ne onigig ka nufunam Ainiyagim oniginagba asa ne kana lala ambe auguiafim.” Ehe kam fwina kukusihiagenamba asa ka afuna.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Nanam ka Godim sihinag kugam afuofefnamba ka gafuga angwafig angwamingim uflini. Ena angwafigbi mwaifig simbagahlana esefkufna asa ehe haig haig sumi yi puguiagegim sihiageafena. Ehe enaig gafuga fiahgefenam enanam kig kwania flafnam ena kigba nangwaghiawagig elim faifini.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Afa Pol kam wankafnaba ena angwafig sum blonam unetigina og, “Sona elbi eba ehengel God sisinai na gafugag el. Ehe enaig mo sihig God ena mina elim lambigim.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ehe gwenaig sihi wahkig fegofnamba Pol oksinam waikefe mwaifigim sihina og, “Sisas Kraisna unehlag la ka nem mo osihina ne hwa angwafig fwahanam ika.” Asa ikagna mwaifig ehem fwahanam ikana.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Nangwaghiawagig el nangunim maia heafgelni kig mina awaienimbi asa ehengel Pol mi Sailas mi lambtiginim ambala fwatigini og sama kembig lanai misog el nangwagi.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ehengel lambtiginim misog elni nofla wanafu fwatiginim afa esogona og, “Sona elbi Ju el afa eheningi bigelni kembigim gasafahfeg.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Eheningi elim kukusihiagafeg enaig nihe bigel Rom el nofeka enaig esi.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Afa minginag el mungwali lasnam ogna Pol mi Sailas mi patigini. Asa misog el enaig esona og polis ma lofug hugfuoiti fegonim asa eheningim fifiletifi.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Afa eheningim fwina wena kwaskofinim asa kalabus lala lambtianhini. Afa misog el kalabus lala nangwaghiawagig elim sihina og fwina nangwaghiage afufum.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Afa higinam asa lambtinam yiminig mengig gam lambtigianhini. Afa sa eheningina mongugum palangna singihla fwatigini.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Afa sinaini mokug luputiegna Pol i Sailas i beten ahfenam afa mwanafi Godim ahfatiaufna asa minginag gwena lala nai el higaflafena.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Afa gwenana ikagna kwania asag ihlafona kalabus lalam fagakuku fiahflana. Afa gwenanam mungwali mengig pigiakanam afa sen kalabus elim kikeg pigia apaiyena.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Afa kalabus lala nangwaghiawagig el buihianam afa nangunam maia mengig pigi gohkafnaba ehe enaig onigina og atimba apuke ahkwag minefeg. Asa ehe pina flanam ogna hefum higeflaka.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Afa Pol unenam og, “Nofeka nimbefum amtakwale fati. Hoka mungwali auguia.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Enag el ming elim unenam og ma wi gafla blui. Afa ehe mo kikini blonam Pol Sailasna nihi penam kiafigig gegifini.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Afa sambaganigim lambtiginam afwambagam pugu wankanam sahtigina og, “Saglag, haig sa ka eseba asa God ma kam kwefunam suiala flai.”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Afa sambaganigi esohona og, “Sisas Ainiyagim sa ne olug onigina eba sa ma God nem afa mungwali nimbeafna mungwa lala naim lambi.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Asa eheningi Ainiyagna mo enag el mi afa heafna lala nai mi ahsihini.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Enanam gwena sinaini ena el kalabus lala nangwaghiawagig el sambaganigim bu la nehugugim suhiagena afa enanam ehe fena afa heafna mungwa lala nai apaiyena afa asa bu la apaiyena.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Afa sa sonag el sambaganigim heafna lala wankanam fane tuhlfunam faini. Afa sa ehe fena afa heafna mungwa lala nai fena Godim oniginim asa fwina sifakalini.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Afa liana misog el polisim ningitiginibi asa afu sihini og, “Sona sambaganigi elim ningitigibi sa makai.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Asa kalabus lala nangwaghiawagig el Polim sihina og, “Misog el ati sihig ne i Sailas i se wanai ahfwahanam ahka asa ne olug eneisieg na ahka.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Afa Pol polisim sihini og, “Ka mas mangwal ahfeg mo ehe kam muni mungwali elni nof la kwaskofigim kalabus lala lambtianhig. Kaningi Rom el asa enamba amtakwalig afa kam esegonigim enamba meagam kumohlig. Afa ehe enaig membite kam og ma pugu ahkai eba sa ma kam ambe sihigonitem asa kam wanafuite.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Afa polis ena mo misog elim oku sihini og Pol i Sailas i ba Rom el asa ehengel sineminefinim embefini.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Asa afunam suialag mo sihigoniginim afa wanapuke afunam og “Ai, sa ne hwana mo ahfwahanam asa ahka.”
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Afa sa eheningi kalabus lala ahfwahanam Lidiana lala gam ahkana. Afa ahka Kristen nilitem ahkuklunam mo wasneihiag ahfenam asa ahkana.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.