Atos 10

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa Sisaria kembig la mungu afwambanai el Kornilius enaig gafugafeg eba 100 Romna soldia elim nangwaghiawagig. Ena soldiaba seflig Itali soldia.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Sona afwambanai elbi heafna angwafig ni luwal na Godim ahnai skau wanfegim asa Godna unehlagim fingi wanafeg. Afa kaksag Ju elim gawig fwainigim ehe kwaganig, eba Godim sahanaule.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Mungunagim osu efilagna ehe itila lofug nangunamba asa Godna oflanai el blo ehem sihina og, “Kornilius”.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Afa ehe nangunam embefena og, “Saglag, mango maia?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Asa elim Jopa gam ningitigiba sa afu Saimonim wanig ambe afa ming unehlagba Pita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Eba ming Saimon ehe bulmakauna lofug gafugafeule el i hawag. Ehena lalaba kwania bu muhla go.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Afa maia oflanai el ikanaba Kornilius sambaga gafugag el mi afa mungu soldia el fena enam awamoni. Ena soldiaba suialag el Godim ahnai skaufena.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Afa ehegelim sihini sa oflanai el ehem haig mo sihinagena asa Jopa gam ningitigina.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Askanam sa ka osu misosuf gigni Jopa muhla apukegim ofefenaba afa Pita lala sisi gam kukanam betenena.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Maia binilahanaba ehe ogna fane ne afa mahim fane numwehiagifinibi. Enanam itila lofug nanguna.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Afa ehe nangunamba of piginam kwania lofug sambaga sambaga afwagna enaig pe bluna.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Enanai yiba haig haig sis i wutlai i afa twafig i saiye afogoafna.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Afa Pita higinamba God ehem sihinagofna og, “Pita buihianam sisba sonaba sa kwagnefe.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Afa Pita esona og, “Ainiyag, amo yo ka mas ese. Ka mas ena kwegig sisba neafna mo.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Afa God ehem pese sihina og, “Mangwal sa God sihig eba suialag asa nofeka enam oniginam kwegim.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Sambaga mungu nagim gwenaig esenam asa lofug pese of gam fukokana.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Afa Pita enam nangunam fwina onigwage aufna. Enam elim Kornilius ningitiginaba asa lalam yisgi afuian mengig la afohiafna.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ehegel une sahini og, “Saimon afa ming unehlag seflig Pita ohiahogo?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita mahim ena itila lofug nanguna enam onigaufnaba afa Godna Sungwabug ehem sihina og, “Hai sa nangu sambaga mungu el nem yisgi ambe.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Asa peka nangwag, nofeka afuiagim oksi. Eba kikehe ningitigig.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Asa Pita penam elim esoni og, “Kaho ne kam yisgi ambeg. Haisegba sa ne ambeg?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Afa ehegel sihini og, “Korniliusba soldiana misog el na kam ningitigi. Eba afsug el Godim ahnai skaufenaule, afa Ju el mungwali ehem mungu suialafe flig. Afa Godna of lanai el pugunam ehem sihinag sa ma nem unenaiba sa ne heafna lala gam blonam asa ma neana mo higi.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Asa Pita lala megam sulfu wan sefukana wanafna.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Afa ming osuna afu Sisaria kembig apukena. Kornilius Pitam nengiaufnaba asa heafna nilite mi hihe mi une tiginam heafna lala laskuhlana.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Afa maia Pita lala megam osefofnaba asa Kornilius blo muhla pugunam mongkokini kwakwage penam hefum ahnai skaufena.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Afa Pita ehem fukla fukunam esona og, “Buihia, kaga elhe.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Afa Pita sihiagafeakan lala megam ahsaifunam afa nangwanaba kaksag el laskuhlagofna.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Afa sa mungwali sihini og, “Ne ati anwenafig kagelni Ju elni nihe mo enaig esona, Ju el nofeka afwambanai elni lala afu saiyegonam wahinim augu. Eba God ati kam ogfunag ka mas minganag elim kwenam afa esoi nengel Godna nofla nufweg el.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Maia ne kam awamonagba asa ka mas anksam meg mo. Haisegba sa ne kam awamonag? Ka mas anwenafeg mo.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Afa Kornilius esona og, “Afa sambaga sambaga osuna awaienaba ka osu efilagna lala la beten neaufnaba afa ikagna el mungu ombusug lofugna blo gofenaba,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 afa kam sihina og, ‘Korniliuso, God neana betenim ati higig, afa mangwal sa ne gawig fwainig elim faig ehe mas etetig mo.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Asa elim Jopa gam ningitigiba sa afu Saimonim wanig ambe afa ming unehlagba Pita. Eba ming Saimon ehe bulmakauna lofug gafugafeule el i hawag. Ehena lalaba bu muhla go.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Asa ikagna ka nem awamona afa kagel sifakalig sa ne blog. Enaig fenaba na saka ilawo Godna nof la laskuhlagim afa Ainiyagna mungwali mo ehe nem faig asa kagel koka higim.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Afa Pita enaig sihifena og, “Ilawo kati anwenafeg eba nufunam nemog, mungwali el Godna nofla mungwalofug fiahsaieg.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Afa ambangel haig haig el Godim ahnai skaufenigim afa suialag nihe patalfug enaig elim God sawiyi fegim lambig.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ne anwenafig God kagel Ju elim heafna mo gof kam ningihianig. Ena suialag moba enaig sihifeg Sisas Krais ehe mungwali elni Ainiyag bigim esenigbi asa big God i mungu onigigna ahfeg.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Afa ne anwenafig mangwal Israel lanai puguna. Ilawana Galili provins la Jon mo sihifenam og ma el onigig waikefenam bu la apaiyefi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Afa Sisas Nasaret lanaim God heafna Sungwabug i kigmog i faina. Afa God ehi ahgofena asa ikafenaba suialag gafugafiahkafena afa ambangelim sa Satan amtakwaletifena enam wangene fetifena.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Enaigim na ka nangugim maia Ju elni mungwali kembig afa Jerusalem la enaig esenigbi na sa ka ena mo sihig. Afa enaig elim li katigeg la tigi kahli.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Afa maia sambaga mungu osuna awaienaba God ehem ihlafofatig asa ambala pugugba nangug.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Afa mas mungwali el nanguni mo, eba minganag ambangel sa God wefug fwatig gwenag mungu ehe nangunim sihini. Afa maia buihianaba sa ka fane i bu i mungwali wanig ahagag.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Afa ehe kam esonig sa ena suialag mo elim sihigon enag elbi God ehe wefug fwahag elim kwefihiawagigim melig pigieg mi afa nofkena gag mi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mungwali Godna mo fli sihigule el ena moba sihi fwahini ambangel ehem olug onigig finigbi ehena unehlag la God ehegelni amtakwaligim huguflaitinife.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pita maisi mo sihiagofenaba afa ena el mo higinibi asa Godna Sungwabug pe blo mungwali ehengelim puguni.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Afa Kristen Ju el Pitam wanig ambenam nangunimbi afwambanai el sa Godna Sungwabug lambini asa ehegel enam sineminefini.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Afa higinibi enag el haig haig mona lagwaginim Godna unehlagim fingi fini. Asa Pita sihina og,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Sa nangu, enag elbi Godna Sungwabug lambigbi eba big gwenaig mungwalofug big fig asa amban enag elim bu la apaiyegiba kwenife? Eba mas amban enaig esei.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Asa Pita sihini sona el sa ma Sisasna unehlag la bu laba apaiye. Afa ehegel Pitam sahini og, “Sa kam mwakwalig wananam.”
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.