1 Tessalonicenses 2

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 O nilite, ne anwenafig maia kagel nengelim wanauguiafenaba afa kagelni gafugag mas esug puguna mo.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Afa ne anwenafig, lasflam kagel Filipai la auguiafena afa ehengel mas kam suialafegoni mo afa amtakwalig mo kagelim sihigoni. Asa ka Filipai fwahinim asa ka Tesalonaika gam afunam afa el kagelni mo filafegoni afa God kagelim wasneig faini asa kagel heafna suialag mo nengelim sihigoni.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Afa enag mo kagel sihigoni mas amtakwalig onigig la nai puguna mo afa kagel mas enaig esinim nem mwakwalini.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Amo, God ehe kam esonugum afa kam gafugag faig asa ka suialag mo elim sihigonig. Afa kagel mas enaig onigig fig el sa ma kam sifakalegoni, awai, God ehe kagelni onigigimba ati yuhunugum asa ka membig ehem sifakalenig.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Afa ne anwenafig kagel mas ambe nengelim embena mo sihigoni afa kagel mas nengelni mangwalim membigim asa enag onigig meagam go afa God ehe kam nangwagigim afa ehe gafa ati anwenafeg.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Afa kagel mas enaig onigifig mo gafugag esinim asa nengel i afa mingnag el i kagelni unehlagim fingi fi.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Afa kagel Kraisna kanog fwatig el fig asa kagel ihlafeg nengelim sahnigonugim sa ma kagelim kwaganig. Afa kagel mas enaig esig mo afa kagel nengelim aflanam esegonig. Afa kagel nengelim enaig esegonig maia big auguiafenaba afa kagel ofenaiba afag luwalim aflahlanam asa tut faig.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Afa kagel nengelim fwina membegonug asa ka sifakali Godna suialag mo nengelim sihigonug afa kagelni olug nengel nai yi lugwa asa kagel numwehiageg piginam sa nem kwagani.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Afa maia kagel Godna suialag mo nem sihinibi afa kagel fwina gafugam henge pusig. Afa ka yiskosi nengel kagelim kig faigim asa naka sinaini osuna gafugafig asa kikeafena ningana kig flig. Nilite, nengel enam ati anwenafig.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Afa kagelni nihe enanai yi Godna elim sa ka esinig afa enaba nengelni nof la afa Godna nof la puguna. Afa ne ati anwenafig hwa nihe eba suialag afa afsug kabag nemwag feg.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Afa ne ati anwenafig sa ka nem esegonug eba gwenaig alag heafna luwaligim sa sahfenife.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Afa ka nem wasneinag afa aflahlana mo sihini afa enaig esog sa ne suialag mina patalkui asa ma God enam sifakalenai. Afa God nem unenag sa ne heafna el fenam afa ehem ahnai skaufenam afa God i suialag ahwag ahfe.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Afa maia ka mo ublu sihigba afa ne mo higinim asa ne enaig esog hwaba mango elni moa mo eba Godna mo. Asa gwenaig ka Godim suialag onug. Afa enag hwa mo Godna el nai yi sefu gafugafe enag naho ogfu eba nufunam Godna mo.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 O kana nilite, nengelni kinig eba mungwalofug asa kinig Judia la nai Godna siosim puguni afa enag el Sisas Kraisna fig. Afa sa Ju el ehengelim kinig faigona asa nimbiafna nilite nengelim gwenaig kinig faig.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Afa Ju el Sisas mi afa Godna mo fli sihiaule el mi kwaskofigim afa kagelim gafa lambi ningitigig. Afa God ehengelni nihe mas sifakalenig mo afa ehengel elni angoluwag fig.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Afa kagel Godna suialag mo afwambanai elim sihigoni afa sa ma God ehengelim pese lambi. Afa Ju el ona kagelim kwegoni ena mo sihigim. Afa ehengel amtakwalig wahkig gwenaig esiafu afa enag nihe asa ehengel nai yi memtog la pugug. Asa glanwo Godna kwania ninimu ehengelim fenig.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 O nilite, kagel nangelim mwakwalig membi fegonug maia kinig kagelim pugunibi afa kagelni onigig nengel nai yi go. Afa kagel fwina nemug membig koka nembe nangwag asa ka minam fwina yisigig nem ambe pese nangwagigim.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Afa ka mina yisigiafug afa ka Pol haig haig mina ka yisigig afa Satan kagelim mina kikiseg.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Afa ka enag onigifeg asa ka nengelim sifakaleni. Afa maia Ainiyag Sisas oblofiba afa kagel anwenafig ehe kagelni gafugag sifakale nife afa ehe nem nangwagiba asa ne ofenaiba kagelni suialag lifug le.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Afa eba nufunam nengel nai yi kagel suialag unehlag figim afa sifakalig.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.