Mateus 25
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Yo ifou tumomai mo kumokiso you tolokaino nokotayo noko samukuko mo noino. Noni tonofalo kauso nokota mo molomai totumo. Nokolalo nuko naino ti uwai, toi mo lamu tawoi na tofalo kausiyanono, totani nonini auso kawiyo tumo monoi.
1 “Então o reino dos céus será como as dez virgens que pegaram suas lamparinas e saíram para encontrar-se com o noivo.
2 Naino siyai nokolalo mo muluwoi muwoi. Naino siyai mo muluwoi nali no.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco, prudentes.
3 Mulu somiso nokolalo mo lamu ta saso tiyo tumono. Ta iwowoi woliyo tumowoi muwoi.
3 As cinco insensatas não levaram óleo suficiente para as lamparinas,
4 Muluwoi nokolalosu mo lamuwoi nau iwowoi na tiyo tumono.
4 mas as outras cinco tiveram o bom senso de levar óleo de reserva.
5 Noni tonofalo kauso nokota mo somaiso tumowoi muwoi. No monoi no mo ulo molo tuwoko, molomai na tosi, ulololi.
5 Como o noivo demorou a chegar, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Nosai no mo; amoloki siyolimai mo imo mo tokoloma tumo, “Noni tonofalo kauso nokota mo na totumo. Molomai pofoumanowo.”
6 “À meia-noite, foram acordadas pelo grito: ‘Vejam, o noivo está chegando! Saiam para recebê-lo!’.
7 Nosai no mo; nokolalo nuko komaso mo tauwonoulu, lamu ta na tofalosokono.
7 “Todas as virgens se levantaram e prepararam suas lamparinas.
8 Ulai mulu somiso nokolalo mo muluwoi nokolaloso na tikono, “Ta iwo waloto lolofa na puwololumomokowo. Koini lamu ta mo konoi mo aumoifaso na sopokumaloti liyai.”
8 Então as cinco insensatas pediram às outras: ‘Por favor, deem-nos um pouco de óleo, pois nossas lamparinas estão se apagando’.
9 Ulai muluwoi nokolaloyo mo na tofowakono, “Wiyou tiyamonoki. Koini ta iwo mo sisiyoli muwoi, pa tuwololu komonukuwoso. Ulai momai folo na pa suo suomokanowo, situwaso.”
9 “As outras, porém, responderam: ‘Não temos o suficiente para todas. Vão e comprem óleo para vocês’.
10 No monoi no yasoi.
10 “Quando estavam fora comprando óleo, o noivo chegou. Então as cinco que estavam preparadas entraram com ele no banquete de casamento, e a porta foi trancada.
11 Namolisai nokolalo nuko siyai mo na toti, mulu somiso nokolalo mo itu lotisai tofu sa tumo, siyoliso na timalono, “Noko siyoli, noko siyoli, itu na pokolali unumoko.”
11 Mais tarde, quando as outras cinco voltaram, ficaram do lado de fora, chamando: ‘Senhor! Senhor! Abra-nos a porta!’.
12 Ulai na tiko, “Ya motuwa na timonukuwo. Yo mo moi monoi mo sai muwoi.” Aino na tiko.
12 “Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço’.
13 No monoi no moi mo atiyaiso na pa siwo. Ulai moi no sai, yo amukono no? Moi mo sai muwoi.” Aino ikoki, siyokutono iyaliso.
13 “Portanto, vigiem, pois não sabem o dia nem a hora da volta.”
14 Nosai no mo; Isiso mo siyokawi imo siya na ikoki, “Kumokiso you tolokaino nokotayo noko samukuko mo noino. Noko siya mo asi aluwaso mano monoi tiyo. Toku mo totani mi anononi nokoso taliyoniko, na tiko, “Yani muwoni na posamukukomonowo.”
14 “O reino dos céus também pode ser ilustrado com a história de um homem que estava para fazer uma longa viagem. Ele reuniu seus servos e lhes confiou seu dinheiro,
15 Mi ano nokoni mulu folo folo monoi na tomulumolokoki. No monoi no noko siya mo muwoni molopoi molopoi 5000 kina na takononi. Siya nokotaso mo noino takononi, 2000 kina. Siyaso mo noino na takononi, 1000 kina. Na tutukaiko, yasoi.
15 dividindo-o de forma proporcional à capacidade deles: ao primeiro entregou cinco talentos; ao segundo, dois talentos; e ao último, um talento. Então foi viajar.
16 Mano uwai; 5000 kina akononi nokota mo lolai siyaso suo suomoko mi tanano, na tanomoi. Nonani mi ano foli monoi mo 5000 kina siya na tako.
16 “O servo que recebeu cinco talentos começou a investir o dinheiro e ganhou outros cinco.
17 Wolitono, 2000 kina akononi nokota mani, suo suomoko mi tanano. Nonani mi ano foli monoi mo 2000 kina siya na tako.
17 O servo que recebeu dois talentos também se pôs a trabalhar e ganhou outros dois.
18 Ulai 1000 kina akononi nokota mo asi na taikaiyano, siyoli nokotani muwoni tanukokaikano, asi iso.
18 Mas o servo que recebeu um talento cavou um buraco no chão e ali escondeu o dinheiro de seu senhor.
19 Amu amu poi poi uwai; totaini siyoli nokota mo ifou na tokoka tumo, muwoni niko imo monoi fou fouko monoi.
19 “Depois de muito tempo, o senhor voltou de viagem e os chamou para prestarem contas de como haviam usado o dinheiro.
20 Nosai no mo; 5000 kina nokota mo na totumo. 5000 kina siya mani, na takiyo tumo, na timo, totani noko siyoliso, “Noko siyoli, 5000 kina na akomonokini. Na pokoko, yo mo suo suomoko mi na pano manoki, no monoi no mo 5000 kina siyawoi na tako.”
20 O servo ao qual ele havia confiado cinco talentos se apresentou com mais cinco: ‘O senhor me deu cinco talentos para investir, e eu ganhei mais cinco’.
21 Totani siyoli nokotayo na timo, “Nono mo yani mi anomono nokota itouniyaimo. Mi atiyaisosu na tanomono manoni. Hani koufa monoi atiyaiso tiyo manoni, no monoi no mo yo mo tiyomukai, hani hani sisiyoli mo na samukukomonoinimo. Yani auso potumo, moti na tasisikuwano tolokoni.”
21 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
22 Nosai no mo; 2000 kina nokota mani, totumo, na tima tumo, “Noko siyoli, 2000 kina na akomonokini. Na pokoko, yo mo suo suomoko mi na pano manoki, no monoi no mo 2000 kina siyawoi na tako.”
22 “O servo que havia recebido dois talentos se apresentou e disse: ‘O senhor me deu dois talentos para investir, e eu ganhei mais dois’.
23 Totani siyoli nokotayo na timo, “Nono mo yani mi anomono nokota itouniyaimo. Mi atiyaisoso na tanomono manoni. Hani koufa monoi atiyaiso tiyo manoni, no monoi no mo yo mo tiyomukai, hani hani sisiyoli mo na samukukomonoinimo. Yani auso potumo, moti na tasisikuwano tolokoni.”
23 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
24 Nosai no mo; 1000 kina akononi nokota mani, na tima tumo, “Noko siyoli, yo mo sai, itotolo nokota, nono mo. Noko mulu uku nokota muwoi. Wiyou, mi siyoli tanononi manonoki, mulu mo folokomomokokai. Ulai mi ano foli monoi mo nonayosu ti manoni. Koi monoi mo pa tomulu unumoko manoniso.
24 “Por último, o servo que havia recebido um talento veio e disse: ‘Eu sabia que o senhor é homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não semeou.
25 No monoi no yo mo kokolomomono, nani muwoni 1000 kina anukokaiko noninanokinoki, asi iso. Nani muwoni mo niyasu.”
25 Tive medo de perder seu dinheiro, por isso o escondi na terra. Aqui está ele’.
26 Ulai totani siyoli nokotayo mo na timo, “Nono mo yani mi anomono nokota itouniyaimo muwoi, koiyau. Mi ano ufolo nokota nali. A, yo no noko mulu uku nokota muwoi? A, moi no mi siyoli no tanomono manonuwo? A, mulu no folokomokainuwo? A, mi ano foli monoi no asasoso no timoi? A, moi monoi no pa tomulu unu manonukuwoso?
26 “O senhor, porém, respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Se você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não semeei,
27 Motu na tiyomuni. Ulai hani monoi yani muwoni no muwoni suo suomoko nokoni nainomai pa akaikokiniso? Aino piyoni mo, yo mo muwoni siyaiwoi piya tumo, toini nainosai.”
27 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.
28 Nosai no mo; noko siyaiso na tiko, “1000 kina na pakowaiwo, 10000 kina nokotaso monoi pakononiwo.
28 “Em seguida, ordenou: ‘Tirem o dinheiro deste servo e deem ao que tem os dez talentos.
29 Ulai afonimaiso? Afonimaiso muwoi. Hani hani molopoiwoi noko mo no monoi no, yo mo hani hani niko manoimo. Wiyou, na tokiko taikiyoimo. Nokosu mo hani hani mo uwofawo, koufasosu mo yapoli, nonani koufa hani mo ya uwokoimo.
29 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, mesmo o que não tem lhe será tomado.
30 Ninani mi ano koiyau nokota mo folosuso monoi na pafoliyo fuwo. Wiyou, na soni toloimo, iwoi sisikomo toloimo.” Aino ikoki.
30 Agora lancem este servo inútil para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.”
31 Ti monoi na ikoki, Isiso mo, “Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota ya amukonakimo, yo mo ami siyoliwoi na toloimo. Kumokini amiyo na samukukoimo, noko nokolalo mo. Asasoso pa amukonoiso, asani kumoki nokowoi na aluwaimoniyo konoinomo.
31 “Quando o Filho do Homem vier em sua glória, acompanhado de todos os anjos, ele se sentará em seu trono glorioso.
32 Asi asi komaso noko nokolalo mo ukouniyaika tumo liyaiyoimo, yani molo timai. Na wauwoimo, molo tiwoi. Nukutai koloni samukuko nokota komiyai mulumai na tokosiyaikoimo, sipo uo mo iso monoi na toimo, mimi uo mo auso monoi na nuwoimo.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará as pessoas como um pastor separa as ovelhas dos bodes.
33 Sipo koloni mo nainasai soimo. Mimi koloni mo sokonisai soimo.
33 Colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.
34 Nosai no mo; samukuko nokota siyoli mo totani nainasai si noko nokolaloso na ikoimo, “Yani Apouyo na tofasinuwo. Tani nukutaiso na potiwo, samukukomo monoi mo. Yasoi na foukainonikinuwo. Kumoki asi asi fonanikomomai yasoi foukainonikinuwo.
34 “Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, vocês que são abençoados por meu Pai. Recebam como herança o reino que ele lhes preparou desde a criação do mundo.
35 Ulai afonimaiso? Toku mo tiya kalomonoki mo, moi mo koloni na nimonokinuwo. Iwo nukuwa uwomonoki mo, ulai moi mo iwo woliyomonokinuwo. Asi siya nokota yo mo tumoki mo, na imonokinuwo, “Nu poiso na poloti.”
35 Pois tive fome e vocês me deram de comer. Tive sede e me deram de beber. Era estrangeiro e me convidaram para a sua casa.
36 Yo mo tuno somiso toloki mo, tuno na amonokinuwo. Ai uwomonoki mo, na yoisuwamonokinuwo. Kalopulo nuso tolomai mani, na kimona tumokinuwo.”
36 Estava nu e me vestiram. Estava doente e cuidaram de mim. Estava na prisão e me visitaram’.
37 No monoi no mo, mulu ititouni noko mo na fowayoinomo, “Siyoli Nokota, tiya uwo no hanimai kwaikinoki, hanimai koloni nikinoki? Iwo nukuwa uwo no hanimai kwaikinoki, hanimai woliyononikinoki?
37 “Então os justos responderão: ‘Senhor, quando foi que o vimos faminto e lhe demos de comer? Ou sedento e lhe demos de beber?
38 Haninoimai asi siya nokota nono tumoso na kwaikinoki, haninoimai imokinoki, “Nu poiso na poloti.” Haninoimai tuno somiso tolokini, haninoimai tuno na anonikinoki?
38 Ou como estrangeiro e o convidamos para a nossa casa? Ou nu e o vestimos?
39 Haninoimai nono ai uwoso kiyanokinoki? Haninoimai nono kalopulo nuso toloso kiyanokinoki?”
39 Quando foi que o vimos doente ou na prisão e o visitamos?’.
40 Samukuko nokota siyoliyo mo na fowakoimo, “Motuwa na timonukuwo. Yani auwa iyali lolofa ni si mo, toiso no fasiko manokinuwo mo, yoso mani, na fasimonokinuwo.”
40 “E o Rei dirá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando fizeram isso ao menor destes meus irmãos, foi a mim que o fizeram’.
41 Nosai no mo; sokonisai si nokoso na ikoimo, “Molo koiyau aluwai foli na uwokaikomoinuwomo. Na pokiyomonowo, Sokolo Nokota Waini sopokumono somiso ta siyoliso na ponuwo. Nonani ta mo yani Apouyo na yolikaitiki, Sokolo Nokota Wai iyali sakolouko monoi.
41 “Em seguida, o Rei se voltará para os que estiverem à sua esquerda e dirá: ‘Fora daqui, malditos, para o fogo eterno preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ulai afonimaiso? Toku mo tiya kalomonoki mo, moi mo koloni pa nimonokinuwoso. Iwo nukuwa uwomonoki mo, ulai moi mo iwo pa woliyomonokinuwoso.
42 Pois tive fome, e vocês não me deram de comer. Tive sede, e não me deram de beber.
43 Asi siya nokota yo mo tumoki mo, pa imonokinuwoso, “Nu poiso na poloti.” Yo mo tuno somiso toloki mo, tuno pa amonokinuwoso. Ai uwomonoki mo, pa yoisuwamonokinuwoso. Kalopulo nuso tolomai mani, pa kimona tumokinuwoso.”
43 Era estrangeiro, e não me convidaram para a sua casa. Estava nu, e não me vestiram. Estava doente e na prisão, e não me visitaram’.
44 No monoi no mo, molo koiyauso aluwai noko mo na fowayoinomo, “Siyoli Nokota, tiya uwo no hanimai kwaikinoki? Iwo nukuwa uwo no hanimai kwaikinoki? Haninoimai asi siya nokota nono tumoso na kwaikinoki? Haninoimai tuno somiso toloso kwaikinoki? Haninoimai ai uwoso kwaikinoki? Haninoimai kalopulo nuso toloso kwaikinoki? Haninoimai pa fasikinokiso?” Aino ikoimo.
44 “Então eles dirão: ‘Senhor, quando o vimos faminto, sedento, como estrangeiro, nu, doente ou na prisão, e não o ajudamos?’.
45 Samukuko nokota siyoliyo mo na fowakoimo, “Motuwa na timonukuwo. Afonimai noko ni si mo, toiso no fasiko somiso mo, yoso mani, pa fasimonokinuwoso.” Aino ikoimo.
45 “Ele responderá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando se recusaram a ajudar o menor destes meus irmãos e irmãs, foi a mim que se recusaram a ajudar’.
46 No monoi no mo, nonani noko iyali mo yasoi, molo koiyau foli monoi na uwoko manoimo, aniyopa poi poi. Mulu ititouni noko saso aniyopa poi poi na sinono itouniyaimo manoimo.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
46 “E estes irão para o castigo eterno, mas os justos irão para a vida eterna”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.