Marcos 6
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Nosai no mo; Isiso iyali mo Kopanaumoso utukaimokino, totani asiso na nuki.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nosai no mo; mi fou fouko ulomai lotu nufa poiso aiyoloka tiki, Kotoni imo mo. Noko nokolalo molopoi, no kwaimokino no, kufaukokino, na iyamaloki, “Noko to no ninani imo no moloi ano, woi? Wiyouwa wiyou, mulu ifolaluwawoi mi na tanalomoi. Nonani mulu iwoi no moloi ano, woi? Noiyo anoniki, woi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 To mo nu kololi nokota na. Nasu, Moilini awitono, to mo. Yamiso Yusiso Yutaso Saimo, toini auwatono na, to mo. Inaitono iyali mo moini aumai niya si.” Aino no iyamoki mo, uo mulu na atolokomo unukino.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, tota amu monoi, “Noko nokonu nokoyo Kotoni mulu lukasiko nokotaso tokisosomi manono. Nokonu tomoso nokoyosu pa tokisosominoso. Nako tomoso noko mani, tauwosisimono. Nuwa noko iyali mani, pa tokisosominoso.” Aino ikoki.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Mulu ifolaluwawoi mi no moloi ano monoi, nonani asimai no? Ai ai noko tiwoi tauwoiso kuloliki, nainoyo, waliyo siki.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tolomu noko iyali, toi mo pa mulumolo luwaikinoso. No monoi no Isiso mo mulumoloko manoki, “Moloi woi? Hani monoi pa tomulumolo luwaimononoso?”
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nosai no mo; Isiso mo noko molo tiwoi nokoso na aliyonikoki. Tiki mo; ami sisiyoli na nikoki, popuwa kopokoiyau saloso uwokalo monoi. Na iko taikiyaloki, ti tiso.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Toku mo na ikoki, “Nuwakinuwomo, hani haniwoi noiyo ilomanoiwo, atousu mo waliyo pa losi ilomanowo. Tuowoi iwoi muwoniwoi noiyo ilomanoiwo.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Fona su siyasonuso pa asisikiyouwo. Kwalomai monoi tuno noiyo ilomanoiwo, siyasonuso pa asisikiyouwo.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Nokonuso fiyamosiyakinuwomo, tolomu nokotani nuso na pa tiwo. Nonani nokotani nusoso na pa simosiwo, ulololi mo, ainoso hani utukaimoinuwo, nonani nokonuso.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nokonu siya nokoyo imakinuwomo, “Noiyo toiwo,” nonani nokonu na pa utukaimowo, moini imo kwai somiso mo. Fona asi kukumo pa kitotasokokaiyouwo, toini molo timai. Ulai afonimaiso? Toiyo imo kulali monoi nali no, imonuwo, “Koini nokonuso noiyo toiwo.” Aino na iko taikiyoki, Isiso mo.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nosai no mo; yasoi; siyokutono iyali mo na nu liyaiki, imo mo noino na posasoko wiyotiyalokino, “Mulu na palosokomowo.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Popuwa na amiyaikiyoko uwokalo manokino. Woilo iwoyo louwokalo manokino, ai ai noko nokolaloso. Waliyo na siki, ai ai mo uwai.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Nosai no mo; komano nokota siyoli Hilo mo, to mo Isiso aino imo koloma tumoso kwaiki. Noko molopoi noko mani, Isiso aino imo yasoi kwaiyalokino. Siyai mo piyamaloki, Iyono, iwoso uluwako nokotawo. Na iyamoki, “Nakomo yausai lusiyaikiyoki. No monoi no mulu ifolaluwawoi na totolokaino.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Siyaiyo piyamaloki, Ilaiya, aniyopatonowo. Siyaiyo piyamaloki, Kotoni mulu lukasiko nokotawo, aniyopatono iyaliso posasoko wiyoti nokota komiyai.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Hilosu mo nonani imoso kwaiki mo, na yomuki, “Asayo noinomo, woi, Iyono mo imo molomai tokosonowaikino. Ulai yausai ifou na auwoniyouki.” Hilo mo ainoso piyomuki, Iyonowo Isiso mo.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ulai afonimaiso yomuki? Afonimaiso muwoi. Toku mo Iyono mo tukolo somisomai Hilo, totayosu noinomo nokoyo komi kausikino, kalopulo nuso na kominalomanokino, moloyo konosuwakomokaikino. Hilotiya, Hiloni auwatono Filiponi noni, to foli monoi na yoki. Hilo mo auwatononi noni yasoi polamoso wanoniki, na kausoki.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Toku mo kalopuloso kiyo somisomai Iyono mo Hiloso na imoki, “Auwanoni noni no hani monoi kauso wanonini? No mo kwaimo muwoi, au na.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 No monoi no mo, Hilotiya mo mulu atolokomo unuki, Iyono monoi. Tukolo monoi louwa fi. Ulai moloi tukolo monoi?
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Hiloyo atiyaiso na kwailuwai itouniyaimoki. Ulai afonimaiso? Kokolo mulu na, to mo sai, Kotoso aluwai nokota itouniyaimo na. Iyononi imoso no pukwaimomosiki mo, na mulumoloko manoki. Ulai tani imo kwai monoi mo waliyo na yoki.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nosai no mo; Hilotiyayo noinomo Iyono mo na tukolokino, yau. Nonani aino imo mo noino. Hilo mo atinoyo ki koloni wasi nikoki, komano mi ano noko sisiyoliwoi polimano samukuko noko sisiyoliwoi Kalili asi noko sisiyoliwoi.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Nosai no mo; Hilotiyani atoki mo namoso tolosa tiki. Hilowoi koloni wasi niko nokowoi, toi mo tani namoso monoi mo mulu na usokino. Komano nokota siyoli Hiloyo na isoki, maputo nukonuso, “Nono no hani ano monoi tiyoni? Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ti monoi na isoki, “Molo lou, na pimonosu. Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo. Yoso imonakinimo, samukuko fasimono monoi mo, moti waliyo na samukuko monoi.” Aino na isoki, Hilo mo.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nosai no mo; atinoni auso ifou amusiyofuki, na isa fuki, “Anoi, yo no hani ano monoi timononi?” Nosai no mo, atinoyo na isoki, “Iyono iwoso uluwako nokota, tani komu ano monoi timonoki.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Isoki mo; somaiso ifou lotisoki, Hiloni auso, na ima tiki, “Iyono, iwoso uluwako nokotani komu mo naumai pako aniyo tumomono. Somaiso.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Wiyouwa wiyou, Hilo siyoli mo mulu kaloki, Iyono tukolo imo monoi mo. Ulai auwolo imo monoi mulumolokoki, koloni wasi no niko nokoni molo timai no auwoloki no. No monoi no nonini imoso pa kulalisokiso.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 No monoi no somaiso imo taikiyoki, tani mi ano nokotaso, “Soi su, Iyononi komu na potokosonano, tonomai, komu mo na pa aniyo tumomono.”
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Komu saso na atisa tumoki, naumai, maputo nokonuso na atisoki. Tasu mo atinoso na atisanoki.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Iyononi siyokutono iyali mo ainonani monoi kwaikino mo, to yau ana tumokino, yu asi iso ai unanokino.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nosai no mo; Kotoni imo lukasikalomano noko mo ifou tiki, Isisoni auso. Totaini mi analo aino imo lukasiya tumokino, noko nokolaloso no aiyolokalokino no, nonani imo monoi lukaso wiyononikino.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Lukasiyoluwai manokino mo; noko nokolaloyo ifou ifou liyaiyalomano si manoki. Isiso iyali no koloni no moloi no monoi, nowoi muwoi. No monoi no na ikoki, Isiso mo, “Moi soiwo, moisu mo. Nu somiso asiso tofou fouko sanokoni.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ikoki mo; totaiso mo ayou molosai na nuki, nu somiso asiso monoi nuki.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ulai noko nokolalo molopoi nokoyo kwaiya kiyokokino, iyamoki, “Ni mo Isiso iyali na.” No monoi no tolomu asi noko nokolalo mo upoi molosai fufumuwano liyaiki, nokonu nokonusai, ayou molosai ti nokoso souwaikokino.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nosai no mo; Isiso mo ayou akaiya tumoki mo, noko nokolalo molopoiso ukouniyaikokaiso koka tumoki. Mulu na kalo ukuki. Ulai afonimaiso? Toi mo sipo koloni komiyai, samukuko nokota mo uwofa. No monoi no aiyolokauki, hani hani imo mo.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nosai no mo; upimoso siyokutono iyali mo ima tumokino, “Ninani asi mo nokowoi asi muwoi. Ulo mo yasoi aumoifaso na tomoi.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Noko nokolaloso na piko taikiyo, aumoifa nokonu nokonuso, totaini koloni na suo suomokano liyaiwumo.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Ulai hani monoi? Koloni mo momaiyo na ponikowo.” Na imokino, “Moloi monoi woi? Koloni no moloi iyano monoi, koi no? Noko molopoi molopoi, muwoni mo wiyou, 200 kina na. Moloi no niko monoi?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Paluwa tuo komu no moloi moloi si? Na pokokalowo.” Koko uwai; na ima tumokino, “Koi mo paluwa tuo komu mo naino siyai. La mo tiwoi.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nosai no mo na ikoki, “Na pikalowo, pama sosono itouniyaimomai fofamoso na sinonalumo, koli koliso.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 No monoi no sinonaloki. Si tomasikuwano noko siyai mo pounu, 50. Si tomasikuwano noko siyai mo molopoi molopoi, 100.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nosai no mo; Isiso mo paluwa tuo komu naino siyaiwoi la tiwoi akowaikoki, kumokiso you foinalikoki, wafisu imo na imoki, Apitonoso. Paluwa tuo na folouluki, siyokutono iyaliso na nikoki, noko nokolaloso wauti monoi. La mo lolofa ti mani, Isisoyo noinomo na wautikino.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Nosai no mo na no si liyaiki, noko nokolalo komaso noko mo. Touwai sisiyoli na toloko liyaiki.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 No waloto, paluwa tuowoi lawoi mo amai na siki, i molo tiwoiso na alokino.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Noko molopoi molopoi mo, 5000 na no siki. No mo noko iyalisoso kolalikino.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Nosai no mo; lolai siyaso Isiso mo siyokutono iyaliso ikoki, “Ayou molosai toku na ponuwo, iwo toku ilo ausaimiso, Pisaito nokonuso. Yo mo namolisai. Toku mo noko nokolaloso tokiyoko taikiyo.”
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Kiyoko taikiyoki mo; nosai no mo; yuso amiyoki, Kotowoi imo lukasa yoki.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Nosai no mo; folosumono mo aumoifaso tumoki mo, tota siyofoloso amai na tolokainoki, iloso. Ayou mo iwo toku mulumai manokoki.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Siyokutono iyaliso kwaikoki, imonuyo amulusai usainiyaikaloso. Mulu na folokoki, ayou alomako monoi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Wiyou, iwo tonimai tumoso kwaikino mo, piyamoki, popuwawo. Na omuwano manoki.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ulai afonimaiso? Na umanokoki, Isiso tumoso kwaikino, no monoi no. Ulai lolai siyaso na ikoki, “Mulu noiyo kolikaliyoiwo. Nisu mo asasu. Noiyo kokolokomoiwo.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nosai no mo; ayouso koumiyo yoki, yousi tomasika konoki. Yousi tomasika tumoki mo, imonu mo futo. Wiyou, na kufaukoki.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ulai afonimaiso? Toi mo mulu mo wapu wapu saso. Paluwa tuo komu lolofa wauti ami monoi toi mo pa sainokinoso, toku Isisoyo no wautiki no, noko nokolalo molopoi molopoiso. Nonani ami monoi mo toi mo sai muwoi, sosoli na.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Nosai no mo; iwo toku iwo mo tokosiyaiyo tikino, Kinisali nokonuso komama tumokino. Ayou akaikino.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ayou akai uwai; lolaloso tiki mo, noko nokolalo mo sai, na iyamoki, “Ni mo Isiso niya.”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Nosai no mo; fufumuwana liyaiki, nokonu nokonuso. Ai ai noko nokolalo koliyo tumo liyaikino. Noko nokolaloyo ninani imoso no kwaikino mo, “Isiso mo niya tolo,” o, “Isiso mo ausoni tolo,” no monoi no ai ai noko mo molo tokosimaiso sokukoiyo tumo liyai manokino, Isisoni auso, ititounikai monoi.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Asi asi liyaiyalo manoki mo, noinoso na yalo manokino, nokonu nokonuso, nokonu mulumai na pokiyokoma tumo manokino. Kiyokoma tumokino mo; utolumalokino, “A, nani tuno unusai no waliyo komiyaloinimo?” Ikoki, “Waliyo.” No monoi no komiyalokino mo, waliyo na siki.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.