Marcos 6

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nosai no mo; Isiso iyali mo Kopanaumoso utukaimokino, totani asiso na nuki.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Nosai no mo; mi fou fouko ulomai lotu nufa poiso aiyoloka tiki, Kotoni imo mo. Noko nokolalo molopoi, no kwaimokino no, kufaukokino, na iyamaloki, “Noko to no ninani imo no moloi ano, woi? Wiyouwa wiyou, mulu ifolaluwawoi mi na tanalomoi. Nonani mulu iwoi no moloi ano, woi? Noiyo anoniki, woi?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 To mo nu kololi nokota na. Nasu, Moilini awitono, to mo. Yamiso Yusiso Yutaso Saimo, toini auwatono na, to mo. Inaitono iyali mo moini aumai niya si.” Aino no iyamoki mo, uo mulu na atolokomo unukino.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, tota amu monoi, “Noko nokonu nokoyo Kotoni mulu lukasiko nokotaso tokisosomi manono. Nokonu tomoso nokoyosu pa tokisosominoso. Nako tomoso noko mani, tauwosisimono. Nuwa noko iyali mani, pa tokisosominoso.” Aino ikoki.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Mulu ifolaluwawoi mi no moloi ano monoi, nonani asimai no? Ai ai noko tiwoi tauwoiso kuloliki, nainoyo, waliyo siki.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tolomu noko iyali, toi mo pa mulumolo luwaikinoso. No monoi no Isiso mo mulumoloko manoki, “Moloi woi? Hani monoi pa tomulumolo luwaimononoso?”
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nosai no mo; Isiso mo noko molo tiwoi nokoso na aliyonikoki. Tiki mo; ami sisiyoli na nikoki, popuwa kopokoiyau saloso uwokalo monoi. Na iko taikiyaloki, ti tiso.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Toku mo na ikoki, “Nuwakinuwomo, hani haniwoi noiyo ilomanoiwo, atousu mo waliyo pa losi ilomanowo. Tuowoi iwoi muwoniwoi noiyo ilomanoiwo.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Fona su siyasonuso pa asisikiyouwo. Kwalomai monoi tuno noiyo ilomanoiwo, siyasonuso pa asisikiyouwo.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nokonuso fiyamosiyakinuwomo, tolomu nokotani nuso na pa tiwo. Nonani nokotani nusoso na pa simosiwo, ulololi mo, ainoso hani utukaimoinuwo, nonani nokonuso.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Nokonu siya nokoyo imakinuwomo, “Noiyo toiwo,” nonani nokonu na pa utukaimowo, moini imo kwai somiso mo. Fona asi kukumo pa kitotasokokaiyouwo, toini molo timai. Ulai afonimaiso? Toiyo imo kulali monoi nali no, imonuwo, “Koini nokonuso noiyo toiwo.” Aino na iko taikiyoki, Isiso mo.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Nosai no mo; yasoi; siyokutono iyali mo na nu liyaiki, imo mo noino na posasoko wiyotiyalokino, “Mulu na palosokomowo.”
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Popuwa na amiyaikiyoko uwokalo manokino. Woilo iwoyo louwokalo manokino, ai ai noko nokolaloso. Waliyo na siki, ai ai mo uwai.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Nosai no mo; komano nokota siyoli Hilo mo, to mo Isiso aino imo koloma tumoso kwaiki. Noko molopoi noko mani, Isiso aino imo yasoi kwaiyalokino. Siyai mo piyamaloki, Iyono, iwoso uluwako nokotawo. Na iyamoki, “Nakomo yausai lusiyaikiyoki. No monoi no mulu ifolaluwawoi na totolokaino.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Siyaiyo piyamaloki, Ilaiya, aniyopatonowo. Siyaiyo piyamaloki, Kotoni mulu lukasiko nokotawo, aniyopatono iyaliso posasoko wiyoti nokota komiyai.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Hilosu mo nonani imoso kwaiki mo, na yomuki, “Asayo noinomo, woi, Iyono mo imo molomai tokosonowaikino. Ulai yausai ifou na auwoniyouki.” Hilo mo ainoso piyomuki, Iyonowo Isiso mo.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Ulai afonimaiso yomuki? Afonimaiso muwoi. Toku mo Iyono mo tukolo somisomai Hilo, totayosu noinomo nokoyo komi kausikino, kalopulo nuso na kominalomanokino, moloyo konosuwakomokaikino. Hilotiya, Hiloni auwatono Filiponi noni, to foli monoi na yoki. Hilo mo auwatononi noni yasoi polamoso wanoniki, na kausoki.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Toku mo kalopuloso kiyo somisomai Iyono mo Hiloso na imoki, “Auwanoni noni no hani monoi kauso wanonini? No mo kwaimo muwoi, au na.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 No monoi no mo, Hilotiya mo mulu atolokomo unuki, Iyono monoi. Tukolo monoi louwa fi. Ulai moloi tukolo monoi?
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Hiloyo atiyaiso na kwailuwai itouniyaimoki. Ulai afonimaiso? Kokolo mulu na, to mo sai, Kotoso aluwai nokota itouniyaimo na. Iyononi imoso no pukwaimomosiki mo, na mulumoloko manoki. Ulai tani imo kwai monoi mo waliyo na yoki.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Nosai no mo; Hilotiyayo noinomo Iyono mo na tukolokino, yau. Nonani aino imo mo noino. Hilo mo atinoyo ki koloni wasi nikoki, komano mi ano noko sisiyoliwoi polimano samukuko noko sisiyoliwoi Kalili asi noko sisiyoliwoi.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Nosai no mo; Hilotiyani atoki mo namoso tolosa tiki. Hilowoi koloni wasi niko nokowoi, toi mo tani namoso monoi mo mulu na usokino. Komano nokota siyoli Hiloyo na isoki, maputo nukonuso, “Nono no hani ano monoi tiyoni? Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ti monoi na isoki, “Molo lou, na pimonosu. Hani anoni monoi imonakinimo, na anoninoikimo. Yoso imonakinimo, samukuko fasimono monoi mo, moti waliyo na samukuko monoi.” Aino na isoki, Hilo mo.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Nosai no mo; atinoni auso ifou amusiyofuki, na isa fuki, “Anoi, yo no hani ano monoi timononi?” Nosai no mo, atinoyo na isoki, “Iyono iwoso uluwako nokota, tani komu ano monoi timonoki.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Isoki mo; somaiso ifou lotisoki, Hiloni auso, na ima tiki, “Iyono, iwoso uluwako nokotani komu mo naumai pako aniyo tumomono. Somaiso.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Wiyouwa wiyou, Hilo siyoli mo mulu kaloki, Iyono tukolo imo monoi mo. Ulai auwolo imo monoi mulumolokoki, koloni wasi no niko nokoni molo timai no auwoloki no. No monoi no nonini imoso pa kulalisokiso.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 No monoi no somaiso imo taikiyoki, tani mi ano nokotaso, “Soi su, Iyononi komu na potokosonano, tonomai, komu mo na pa aniyo tumomono.”
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Komu saso na atisa tumoki, naumai, maputo nokonuso na atisoki. Tasu mo atinoso na atisanoki.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Iyononi siyokutono iyali mo ainonani monoi kwaikino mo, to yau ana tumokino, yu asi iso ai unanokino.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Nosai no mo; Kotoni imo lukasikalomano noko mo ifou tiki, Isisoni auso. Totaini mi analo aino imo lukasiya tumokino, noko nokolaloso no aiyolokalokino no, nonani imo monoi lukaso wiyononikino.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Lukasiyoluwai manokino mo; noko nokolaloyo ifou ifou liyaiyalomano si manoki. Isiso iyali no koloni no moloi no monoi, nowoi muwoi. No monoi no na ikoki, Isiso mo, “Moi soiwo, moisu mo. Nu somiso asiso tofou fouko sanokoni.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ikoki mo; totaiso mo ayou molosai na nuki, nu somiso asiso monoi nuki.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ulai noko nokolalo molopoi nokoyo kwaiya kiyokokino, iyamoki, “Ni mo Isiso iyali na.” No monoi no tolomu asi noko nokolalo mo upoi molosai fufumuwano liyaiki, nokonu nokonusai, ayou molosai ti nokoso souwaikokino.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Nosai no mo; Isiso mo ayou akaiya tumoki mo, noko nokolalo molopoiso ukouniyaikokaiso koka tumoki. Mulu na kalo ukuki. Ulai afonimaiso? Toi mo sipo koloni komiyai, samukuko nokota mo uwofa. No monoi no aiyolokauki, hani hani imo mo.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nosai no mo; upimoso siyokutono iyali mo ima tumokino, “Ninani asi mo nokowoi asi muwoi. Ulo mo yasoi aumoifaso na tomoi.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Noko nokolaloso na piko taikiyo, aumoifa nokonu nokonuso, totaini koloni na suo suomokano liyaiwumo.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Ulai hani monoi? Koloni mo momaiyo na ponikowo.” Na imokino, “Moloi monoi woi? Koloni no moloi iyano monoi, koi no? Noko molopoi molopoi, muwoni mo wiyou, 200 kina na. Moloi no niko monoi?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Paluwa tuo komu no moloi moloi si? Na pokokalowo.” Koko uwai; na ima tumokino, “Koi mo paluwa tuo komu mo naino siyai. La mo tiwoi.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Nosai no mo na ikoki, “Na pikalowo, pama sosono itouniyaimomai fofamoso na sinonalumo, koli koliso.”
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 No monoi no sinonaloki. Si tomasikuwano noko siyai mo pounu, 50. Si tomasikuwano noko siyai mo molopoi molopoi, 100.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Nosai no mo; Isiso mo paluwa tuo komu naino siyaiwoi la tiwoi akowaikoki, kumokiso you foinalikoki, wafisu imo na imoki, Apitonoso. Paluwa tuo na folouluki, siyokutono iyaliso na nikoki, noko nokolaloso wauti monoi. La mo lolofa ti mani, Isisoyo noinomo na wautikino.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Nosai no mo na no si liyaiki, noko nokolalo komaso noko mo. Touwai sisiyoli na toloko liyaiki.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 No waloto, paluwa tuowoi lawoi mo amai na siki, i molo tiwoiso na alokino.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Noko molopoi molopoi mo, 5000 na no siki. No mo noko iyalisoso kolalikino.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nosai no mo; lolai siyaso Isiso mo siyokutono iyaliso ikoki, “Ayou molosai toku na ponuwo, iwo toku ilo ausaimiso, Pisaito nokonuso. Yo mo namolisai. Toku mo noko nokolaloso tokiyoko taikiyo.”
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kiyoko taikiyoki mo; nosai no mo; yuso amiyoki, Kotowoi imo lukasa yoki.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Nosai no mo; folosumono mo aumoifaso tumoki mo, tota siyofoloso amai na tolokainoki, iloso. Ayou mo iwo toku mulumai manokoki.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Siyokutono iyaliso kwaikoki, imonuyo amulusai usainiyaikaloso. Mulu na folokoki, ayou alomako monoi.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Wiyou, iwo tonimai tumoso kwaikino mo, piyamoki, popuwawo. Na omuwano manoki.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Ulai afonimaiso? Na umanokoki, Isiso tumoso kwaikino, no monoi no. Ulai lolai siyaso na ikoki, “Mulu noiyo kolikaliyoiwo. Nisu mo asasu. Noiyo kokolokomoiwo.”
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Nosai no mo; ayouso koumiyo yoki, yousi tomasika konoki. Yousi tomasika tumoki mo, imonu mo futo. Wiyou, na kufaukoki.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Ulai afonimaiso? Toi mo mulu mo wapu wapu saso. Paluwa tuo komu lolofa wauti ami monoi toi mo pa sainokinoso, toku Isisoyo no wautiki no, noko nokolalo molopoi molopoiso. Nonani ami monoi mo toi mo sai muwoi, sosoli na.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Nosai no mo; iwo toku iwo mo tokosiyaiyo tikino, Kinisali nokonuso komama tumokino. Ayou akaikino.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Ayou akai uwai; lolaloso tiki mo, noko nokolalo mo sai, na iyamoki, “Ni mo Isiso niya.”
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Nosai no mo; fufumuwana liyaiki, nokonu nokonuso. Ai ai noko nokolalo koliyo tumo liyaikino. Noko nokolaloyo ninani imoso no kwaikino mo, “Isiso mo niya tolo,” o, “Isiso mo ausoni tolo,” no monoi no ai ai noko mo molo tokosimaiso sokukoiyo tumo liyai manokino, Isisoni auso, ititounikai monoi.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Asi asi liyaiyalo manoki mo, noinoso na yalo manokino, nokonu nokonuso, nokonu mulumai na pokiyokoma tumo manokino. Kiyokoma tumokino mo; utolumalokino, “A, nani tuno unusai no waliyo komiyaloinimo?” Ikoki, “Waliyo.” No monoi no komiyalokino mo, waliyo na siki.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.