Marcos 11
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH
1 Nosai no mo; Isiso iyali mo Yolusolimo nokonu siyoli aumoifaso tiki mo, nokonu lolofa tiso fiyamosiya tumokino, Pitifaki nokonuwoi Pitano nokonuwoi. Oli yu kiyoku kwamai tanono, nokonu ti mo.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 na ikoki, “Nokonufaso na pomanowo, na pa lotiwo, nokonu aumoifaso ni tokinuwo no. Lotakinuwomo, lolai siyaso na kiyoinuwomo, hosofa mo. Konosuwakaiso kiyoinuwomo. Toku nokoyo yousa yowoi muwoi. Na pako fololokomowo, yani auso na pako kiyomomona tumowo.
2 com a seguinte ordem:
3 Ulai nokoyo utolumakinuwomo, “Hani monoi tiyonuwo?” Noino na pako imowo, “Siyoli Nokotayo timoko taikiyo, ninani hosofa kiyomo monoi. To mo somaiso ifou amai na kiyomo taikiyoinimo. Mulu mo noiyo kaloi, awa.” Isiso mo aino na iko taikiyoki.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Nosai no mo; toti mo yasoi, hosofa mo kiya tumokino, nu itu lotimai konosuwakaiso, molo kwamai. Na fololokomokino.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ulai aumoifaso si nokoyo na ikokino, “Moti no hani monoi tiyonuwo? Hosofa no hani monoi tofololokomonuwo?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ulai toti mo Isisoyo no ikoki no, nonani imososo na ikokino. No monoi no mo waliyo na iyamoki, hosofa kau monoi mo.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Nosai no mo; yasoi, hosofa kiyoma tumokino, Isisoni auso mo. Totini tuno mo hosofani namoli tonimai na akaikoma yokino. Akaikoma yokino mo; Isiso mo na yousikaina yoki.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Nosai no mo; noko nokolalo molopoi mo tuno mo molomai asisikaiya tumo liyaikino, na soikai unalokino. Siyai mo iwasuwo mi tofu iyo tumokino, isisai, molomai na isikokaiya tumokino. To tumo monoi molokimokino, no monoi no yokino.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Siyai mo toku toku tolono nikino, siyai mo namolisai tiki, na isalo niyalokino, siyoliso na iyamaloki,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Moini aniyopa, Toiwi, tota komiyai tosamukumoka tumo. No monoi no tomolokimokoni. Siyoliya Nokotani siyoloso na tomolokimokoni.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Nosai no Yolusolimo nokonuso fiyamosiya tumokino. Isiso mo lotu nu siyoliso lotiki, na ki kiyaloki. Ulai ulo mo ku poki. No monoi no mo noko molo tiwoi noko koliyo fuki, Pitano nokonufaso sanoki, ulololi mo.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ulai amuwoisai ifou, Pitano nokonusai utukaimokino, Yolusolimo nokonu siyoliso monoi nuki. Isiso mo tiya na kaloki.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Sipoki aso kosoki, molo kwa aluwamaifa tolososo. Suwo mo soni siyoli. Nosai no aumoifaso na kosanoki, sipoki wamo monoi. Ulai wamowoi muwoi, uwofa, suwo saso. Ulai afonimaiso, wamoko popo pa toiso.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ulai Isisoyo nonani sipoki aso na isoki, “Wamowoi noiyo si manoi.” Siyokutono iyaliyo nonani imoso na kwaimokino.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nosai no mo; Isiso mo Yolusolimo nokonuso tumoki mo, lotu nu siyoliso lotiki. Hani hani suo suomoko noko iyaliso na amiyaikiyoko taikiya tiki. Muwoni suo suomoko nokoni kotisokoso na alokwi wati taikiyoki. Anomu suo suomoko nokoni sinono hani mani, na alokwi wati taikiyoki.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 To mo wiyou yomuki, lotu nu poiso suo suomoko monoi mo. Na yomuki, “Ilolu iyo ti liyai mo wiyou tiyomu, yo mo.”
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Kotoni imo aiyolokoki, na ikoki, “Kotoni puko imoyo mo na tiyomuko,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Nosai no mo; lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi, toi mo Isisoni imo kwaimokino mo, to tukolo molo monoi lukaso unukino. Ulai tukolo monoi nimokino. Noko nokolaloyo tani aiyoloko monoi kufaukoki, no monoi no.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nosai no mo; amoloki mo; Isiso iyali mo yasoi, nokonu siyolisai utukaimokino.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Amuwoisai somosai ifou nuki mo, molomai sipoki aso na kosokino, somaiso na somoso taikiyoki. Totiwoi samo samokokai.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita mo nonaniso no kosoki mo, mulumolokoki, Isisoso na imoki, “Aiyolokomomoko nokota, fai na sipoki a uo imo ni isani mo, na somoso taikiyo.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Kotoso na pa mulumolo luwaiwo.
22 Jesus respondeu:
23 Motuwa na timonukuwo. Yu ni tolo no, nokoyo nosoniso imakimo, “Mamo iwo siyoli mulumai potolano,” yu mo na tolanoimo. Motu na, mulu tiwoi somiso nokotayo mulumolokakimo, “Ya ni tiyomu no, nonani imo mo motu na fiyamosiyoimo,” Koto mo nonani imo na kwaiyoimo, na yononinoimo.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ulai ti monoi na timonukuwo, mulumolo luwai noko moiyo hani ano monoi Kotoso utolumakinuwomo, nonani hani mo waliyo na anoinuwomo, Kotoso noino imakinuwomo, “Motu na, nonani hani mo Kotoyo na amokoimo.”
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Kotoso utolumo monoi yakinuwomo, toku mo uo imo na pa tokosokikowo. Kopokoiyaukomo foli monoi mo nokoso iko somiso mo, moini Apono, kumokiso ni you tolokaino no, to mani, moini molo kopokoiyau monoi imo mo futo.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Ulai moi mo imo tokosokiko somiso mo, moini Apono, kumokiso ni you tolokaino no, to mo moini molo koiyau foli monoi imo mo futo muwoi, amai.”] Siyokutono iyaliso aino na ikoki, Isiso mo.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Nosai no mo; Isiso iyali mo ifou tiki, Yolusolimoso. Lotu nu siyoli poimai liyaiki, Isiso mo. Liyai manoki, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi Isolilo nokotalo iyaliwoi, toi mo kiya tumokino,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 na imokino, “Noini amiyo nonani mi ano monoi no? Noiyo imo taikiyokini?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Na fowakoki, “Yo mani, imo siya utolumo monoisu na tiyo. Yani imoso fowamonakinuwomo, suo foli monoi mo imono taikiyo nokota monoi aino imo na imoikuwomo.
29 Jesus respondeu:
30 Iyono mo noko mo iwoso puluwako manoki. No mo asini hani poimo, kumokini hani poimo. Moloi tiyamonuwo, na pimonowo.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Nosai no mo; totai amu imo lukasikuwanokino, na iyamoki, “Moi mo iyamakikonimo, “No mo kumokini hani nali no,” to mo imokoimo, “Hani monoi totani imoso pa mulumolo luwaikinuwoso?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ulai iyamakikonimo, “No mo asini hani nali no,” noko nokolaloyo na uwomokoimo.” No monoi no kokolokoki. Ulai afonimaiso? Noko nokolalo komaso noko mo Iyonoso waliyo mulumolo luwaikino, iyamoki, “Kotoni mulu lukasiko nokota na.”
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Totai amu lukasikuwanokino mo; Isisoso na imokino, “Koi mo sai muwoi, Iyono no iwoso uluwako no noini amiyo, woi? Noiyo poimo imo taikiyoki.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.