Lucas 9

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nosai no mo; Isiso mo noko molo tiwoi nokoso na aliyonikoki. Tiki mo; ami sisiyoli na nikoki, popuwa kopokoiyau saloso uwokalo monoi. Ai ai noko ititounikaiyalowoi monoi na nikoki.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Na iko taikiyoki, Kotoni imo posasoko monoi, Kotoyo noko samukuko imo mo. Ai ai noko ititounikaiyalo monoi mani, iko taikiyoki.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Toku mo na ikoki, “Nuwakinuwomo, hani haniwoi noiyo ilomanoiwo. Atouwoi noiyo ilomanoiwo. Iwoi tuowoi muwoniwoi mani, noiyo ilomanoiwo. Kwalomai monoi tuno noiyo ilomanoiwo.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Nokonuso fiyamosiyakinuwomo, tolomu nokotani nuso na pa tiwo. Nonani nokotani nusoso na pa simosiwo, ulololi mo, ainoso hani utukaimoinuwo, nonani nokonuso.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Nokonu siya nokoyo imakinuwomo, “Noiyo toiwo,” nonani nokonu na pa utukaimowo. Fona asi kukumo pa kitotasokokaiyouwo, toini molo timai. Ulai afonimaiso? Toiyo imo kulali monoi nali no, imonuwo, “Koini nokonuso noiyo toiwo.” Aino na iko taikiyoki, Isiso mo.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Nosai no mo; yasoi, siyokutono iyali mo nokonu nokonuso nu liyaiki, Kotoni imo itouniyaimo na posasoko wiyotiyalokino, ai ai noko nokolalo na ititounikaiyalokino.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Nomai no mo, komano nokota siyoli Hilo mo, to mo Isiso aino imo koloma tumoso kwaiki. Mulumoloko manoki. Siyai mo Isiso monoi piyamaloki, Iyono, iwoso uluwako nokotawo. Na iyamoki, “Yausai ifou lusikaiki, nokoyo.” No monoi no mulumoloko manoki, Hilo mo.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Siyaiyo piyamaloki, aniyopatono Ilaiyayo fiyamosiwo. Siyaiyo piyamaloki, Kotoni mulu lukasiko nokota siyawo, yausai auwoniyouwo.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Hilosu mo nonani imoso kwaiki mo, na yomuki, “Asayo noinomo, woi, Iyono mo imo molomai tokosonowaikino. Ulai ninani nokota no noi, woi? Noi monoi woi, hani hani imo kolo koloma tumo liyai, woi?” Aino yomuki, Isisoso ki mulu na yoki.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Nosai no mo; Kotoni imo lukasikalomano noko mo ifou tiki, Isisoni auso. Totaini mi analo aino imo lukasiya tumokino. Tiki mo; Isiso mo na koliyonoki, noko nokolaloso utukaikiyoukino, totaisu mo nokonu siyaso nuki. Nokonu siyolo mo Pisaito.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Noko nokolalosu mo nu monoi imofaso kwaikino mo, namolisai na tanomo manokino. Tiki mo, ikoki, “Waliyo potiwo.” Nosai no imo lukasikoki, Kotoyo samukuko imo mo. Ai ai noko ititounikaiyaloki.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Nosai no mo; upimoso noko molo tiwoi noko ima tumokino, “Noko nokolaloso na piko taikiyo, aumoifa nokonu nokonuso sano liyaiyu, totaini koloni na suo suomokano liyaiwumo. Ninani asi mo nokowoi asi muwoi.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Ulai hani monoi? Koloni mo momaiyo na ponikowo.” Siyokutono iyaliyosu na imokino, “Koi mo koloni mo molopoi pakoso siso. Paluwa tuo komu mo naino siyai saso. La mo tiwoi. A, nono no moloi tomulumolokoni? Noko nokolalo molopoi na. Koi no koloni no moloi iyano monoi, muwoniyo no?”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Wiyou, noko molopoi molopoi mo, 5000, na siki.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Ikoki mo; aino na yokino, no monoi no noko nokolalo mo sinonaloki.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Nosai no mo; Isiso mo paluwa tuo komu naino siyaiwoi la tiwoi akowaikoki, kumokiso you foinalikoki, wafisu imo na imoki, Apitonoso. Paluwa tuo na folouluki, siyokutono iyaliso na nikoki, noko nokolaloso wauti monoi.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nosai no mo na no si liyaiki, noko nokolalo komaso noko mo. Touwai sisiyoli na toloko liyaiki. No waloto mo amai na siki, i molo tiwoiso na alokino.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Nosai no mo; ulo siya mo Isiso mo Kotowoi imo lukaso yousiki, totasosu. Siyokutono iyali mo aumoifaso siki.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Na fowakino, “Siyaiyo tokaluwai manoni, “Iyono iwoso uluwako nokota.” Siyaiyo tokaluwai manoni, “To mo Ilaiya.” Siyaiyo tiyamo, “Nakomo Kotoni mulu lukasiko nokota poimo, yausai ifou auwoniyouki.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Nosai no mo na ikoki, “Momaiyo no moloi tokaluwaimononuwo? Yo no noi, woi?”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, siyokutono iyaliso, “Woli iyali, nokoso noiyo kaluwai wiyotiyoiwo, asa monoi mo.”
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ti monoi na ikoki, “Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo iyanoko siyoli na uwomonoinomo. No mo afonimaiso muwoi. Kotoyo ainonani monoi na imono taikiyoki. Nokoyo iyanoko siyoli uwomonoinomo, nokotalo iyaliwoi lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoiyo. Namoliyo na alosimomonoinomo, na tukolomonoinomo, yau. Ulai amoloki tiwoi mo uwai; ulo siya mo ifou na auwoniyouwoimo, yausai.” Aino na ikoki.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Nosai no mo; noko komaso nokoso ikoki, “Nokoyo yoso aluwaimono monoi yakimo, totani muluso no moloi aluwai monoi? Yo mo a moki sokunalomakoimo. Noinoso aluwaimono nokota mani, uo nokoyo uwoyakimo, moloi ulosukomo monoi? Ulo ulo amoloki amoloki aluwaimonumo.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nokoyo totani au monoisu mulu unakimo, aniyopa poi poi moloi yousi itouniyaimo monoi? Na kaloimo. Nokosu mo yoso aluwaimono monoi kalakimo, pa kalokaiyoiso, aniyopa poi poi yousikaino itouniyaimo manoimo.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Noko mo muwoni mi anakimo, asini sonosoni komasoso iyakimo, nonani haniyo no moloi fasi monoi? Kotoso mulumolo luwai somiso mo, na uwokaiyoimo.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Noko mo nokoni molo timai aluwaimono monoi kokolomakimo, yo mani, namoliyo na alosimoimo, yani amiwoi ifou amukonomaiso, Apou Siyolini ami siyoliwoi totani kumoki noko ititounini amiwoi. Ulai afonimaiso? Yani imo aluwaimono monoi louwa, ulai nokoyo uo imo monoi kokolomo, namoliyo na alosimomono. Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota ya ifou amukonakimo, ya mani, namoliyo na alosimoimo, nonani nokotaso.” Aino na ikoki.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ti monoi na ikoki, “Yo mo motuwa na timonukuwo. Noko siyai ni si mo, toi mo kolikali somisomai Kotoyo mo na samukuya tumoinuwomo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nonani imo ikoki mo; amoloki nano ti mo uwai; nosai no mo; Isiso mo noko tauwoi mo yuso koliyo yoki. Pitawoi Iyonowoi Yamisowoi toiso koliyo yoki, Kotowoi imo lukaso monoi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Kotowoi imo lukaso yousi manomai tani amu molo na alosimo taikiyoki. Totani tuno mani, na kamoko taikiyoki. Wiyouwa wiyou, unakiyoini topi.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Wiyou, lolai siyaso toku nokota ti, Musiwoi Ilaiyawoi tokuwa toku no kolikaliki no, toti mo Isisowoi imo lukaso ni tola tumokino.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Kotoni saponi siyoliwoi tolokainoso kokokino, Isisowoi imo lukaso toloso, tota Yolusolimo nokonumai kalo monoi, asiso utukaimo monoi.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pita iyalisu mo ulo molo moloso, ulololi si monoi louwa. Ulai auwonouluki mo, Isisoso ulo komiyai wiso na kwaikino, noko ti tolo tomasimoso kokokino.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Nosai no mo; totiyo utukaimomai Pita mo Isisoso na imoki, “Siyoli Nokota, nimaino mo waliyo tosikoni. Fulomu nu tauwoi kololoikimo, siya mo nani, siya mo Musini, siya mo Ilaiyani.” Pita mo imo monoiso na yomuki.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nonani imo yomu tolo manoki mo; kumoki kopuyo na fiyokaika konoki. Na kokolokoki.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ulai ko na mo kumoki kopu mulusai na tu kwaimokino, noino na yomuki, “Ni mo yani alu na. Tani imo na pa kwaimo itouniyaimo manowo.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Nonani ko na yomu uwai; Isiso totaso toloso kikino. Nosai no mo; wosu woso siki, imowoi muwoi. Isiso mo asiso amai tolomai noinani aino imo pa lukasiko manokinoso.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Amuwoisai; yusai kunoki mo, noko nokolalo molopoiyo Isisoso kiya tumokino, molomai.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Nosai no noko nokolalo mulumai nokota mo siyoliso ima tumoki, “Aiyolokomomoko nokota, ya timonoki, yani alu ni poki. Yo mo alalo molopoi muwoi, siyasosu na.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Saiso saiso popuwayo mo tuwokaimosi. Wiyou, saiso saiso tomomosi. Na tofafololomanikomo kaiyoumosi. Somusouwoi na totomukomomoi. Na tuwokaimosi. Uwokaimosimai somaiso kiyowoi muwoi.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Yo mo nani siyokuno iyaliso louwa iko, popuwa koiyau amiyaikiyo monoi. Ulai toi no sai? Toi mo sosoli.” Aluni apitono mo Isisoso aino na imoki.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Nosai no mo; Isiso mo ikoki, “Lolaimai noko nokolalo ni sinuwo mo, moi mo yoso mulumolo luwaimonowoi muwoi, moini mulu mo kwamu kwaimo muwoi, kopokoiyau. Moiwoi no moloi tolo tomasimoikuwomo? Ya tulosukomomono. Alu na pokawiyo tumo.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Totani alu mo lolaloso amai na potumoki, nomai no popuwa koiyauyo asiso fakukiyo taikiyoki, na fafololomanikomo kaiyouki. Ulai Isiso mo uo imo na imoki, popuwaso. Alu mo na itouniyaimokaiki, apitonoso na kau wanoniki.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Kotoni ami siyoli anaso kwaikino mo, noko nokolalo komasoyo na kufaukoki.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Yani imo na pukwaimono itouniyaimowo, ni timonukuwo no. Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo uo nokoni auso na kiyomono taikiyoinomo.” Aino na ikoki.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ulai toi no nonani imo no sai? Imo folosai mo sai muwoi, sosoli. Imo folosai mo utolumo monoi nimokino.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Nosai no mo; Isisoni siyokutono iyali mo totai amu uo imo lukasikuwanokino, siyasonuso iyamaloki, “Yo mo totawoi nokota siyoli.”
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Isisosu mo sai, toini mulu mo.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Na ikoki, “Mulumolo luwaimono nokotayo aluso imo mo, “Waliyo potumo,” to mo yoso mani, imono, “Waliyo na potumo.” Yoso aino imono mo, imono taikiyo nokotaso mani, imo, tumumo. Moita yomu somiso mo, “Yo mo noko siyoli,” nonani nokota mo noko siyoli nali no.” Aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Nosai no mo; Iyono mo Isisoso na imoki, “Noko Siyoli nokota, koi mo noko siya kinoki, popuwa amiyaikiyoko waikoso. Nani siyolo kaluwaiyaloni, no monoi no popuwa amiyaikiyoko waikomoi. Ulai moiso pakoso taluwaimokoso. No monoi no koi mo wiyou, na alukimonoki.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Ulai ikoki, Isisoyo mo, “Noiyo alukimoiwo. Nokoyo moiso uo mulu yo unu somiso mo, to mo woli na.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Kotoyo kawiyo yo mo aumoifaso na, nomai no mo Isiso mo mulu amisoso, Yolusolimo nokonu siyoliso mano monoi.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Nokoso toku iko taikiyoki, “Moi mo toku ponuwo.” Toi mo yasoi, Somaliya asi nokonu mo tiki mo, nu louwa koko foumalokino.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Ulai tolomu noko mo wiyou iyamoki, Isisoyo toini auso tana tumo monoi mo. Yuto nokota na, Yolusolimo nokonu siyoliso mano monoi, no monoi no wiyou iyamoki.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Siyokutono noko ti, Yamisowoi Iyonowoi, toti mo ainoso kwaikokino mo, Isisoso na imokino, “Siyoli Nokota, nono no waliyo tiyomuni, ta imo monoi no? Kumokisai ta amukonumo, noko sakolouka konumo.”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Ulai Isiso mo fokutonoyo alosikoki, imo amiso ikoki, “Tofolo, yo mo wiyou tiyomu.”
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Nosai no nonani nokonuso utukaimokino, nokonu siyaso nuki.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Nosai no mo; molomai nuki. Nu liyai manoki mo, noko siyayo Isisoso na ima tumoki, “Ya taluwainoki. Isoni ausoni liyaiyalo manakinimo, yowoi foiya na aluwaiyalo manoikimo.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ulai na imoki, Isisoyo mo, “Asikoiyo aluwou mo asi i poiso tosi liyai. Asi i mo totaini nu na. Uo mani, niyou poiso tosi liyaimoi. Yosu mo nuwoi muwoi. Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota, yo no nu haniso tano monoi? A, nono no waliyo taluwaimononi? Toku na pomulumoloko ki, waliyo poimo, wiyou poimo, aluwaimono monoi mo.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nosai no mo; Isiso mo noko siyaso na imoki, “Kuku, yoso paluwaimoniyo tumo.” Ulai fowaki, “Siyoli Nokota, nono no waliyo timononi, yo mo toku apou yau tai unano. Ai unu uwai, na aluwaiyoikimo.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Ulai Isiso mo na imoki, “Tofolo, mulumolo luwaimono somiso nokoyo noko yau yau aiko ukanowumo. Nonosu mo Kotoni samukuko imo na pa posasokalo.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ulai noko siyayo mani, na imoki, “Noko Siyoli, yo mo taluwainoki. Ulai nono no waliyo timononi, yo mo fuwaluwouso woiyo woiyo imo tikano.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ulai Isiso mo na imoki, “Nokoyo aluwaimoniyo tumo mo, namoli moloso no moloi mano monoi? Namoli moloso mano nokota no Kotoyo samuku asiso no moloi loti monoi?” Aino imoki, Isisoyo mo.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.