Lucas 8
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH
1 Nosai no mo; Isiso mo nokonu nokonuso liyaiyalo manoki. Imo na posasokalo manoki, imo itouniyaimo, Koto samukumoko imo mo. Noko molo tiwoi noko aluwaikino.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Nokolalo mani, na aluwaikino. Popuwa kopokoiyau toku saloso uwokaloki, ai ai mani, toku ititounikaiyaloki. Na aluwaikino. Siya mo Moili, Makotalo asi nukonu kaluwaisokino. Nonani nukonu mo toku Isiso totayo nano siyawoi popuwa amiyaikiyokowaisoki.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Noni siya mo Yowana, Hiloni nu samuku nokotani noni. Nu samuku nokota siyolo mo Kusa. Siya mo Susana. Toi saso muwoi, molopoi na aluwaikino. Nonani nokolalo mo Isiso iyaliso fasikalokino, totaini muwoniyo fasikalokino.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Nosai no mo; noko nokolalo molopoi molopoi ukouniyaikokuya tumokino. Nokonu nokonusai Isisoni auso ti liyai manoki mo, siyokawi imo na ikoki,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Noko mo aliyoli ali tokosikwiyalo, isiso. Tokosikwiyalo mo, aliyoli ali siyai mo molomai tosalo kono liyai. Nokoyo totowitolokono. Nosai no uoyo na tonokalo tumono.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Siyai mo tomoki asimai tosalo kono liyai. Na tauwonoulu liyai, ulai asi mo iwowoi muwoi, no monoi no na tonomoliko taikiyo.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Siyai mo molosu to to mulumai tosalo kono liyai. Molosu isi atoniyo tauwonoulu liyai, na tofiyokaikono.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Aliyoli ali siyaisu mo asi itouniyaimomai na tosalo kono liyai, itouniyaimoso na tauwonoulu liyai. Wamokomai mo u molopoi molopoi na tosi liyai, soliyaki soliyaki.” Siyokawi imo aino na ikoki, Isiso mo. Nosai no ti monoi ikoki, siyoliso, “Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Nosai no mo; siyokutono iyaliyo na imokino, “Siyokawi imo folosai na posaso wiyolumoko.”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Na fowakoki, “Kotoyo mo moi samukukomo mulu yasoi wiyononikinuwo. Nonani kukalokokai imo mo momaisoso na wiyononikinuwo. Noko nokolalo siyai mo sai muwoi. Siyokawi imo saso na tolukasikomosi. No monoi no,
10 Jesus respondeu:
11 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, “Ninani siyokawi imo folosai mo noino, aliyoli ali mo Kotoni imo na.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Aliyoli ali molomai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo kwai monoi louwa. Ulai Sokolo Nokota Waiyo mo toini auso somaiso na totumomoi, Kotoni imo tosaloso uwoka tumomoi, nonani nokoni mulu poiso. Na tomulumoloko, “Wonikaluso Kotoso mulumolo luwaiyoinomo, aiko samiyaikiyo soi.”
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Aliyoli ali tomoki asimai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino, toku na tomolokimono. Ulai nonani noko iyali mo toti somiso ali komiyai. Koufaso tomulumolo luwaino. Ulai hani hani uwoko kimai namoliyo na alosimoinomo.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Aliyoli ali molosu to to mulumai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Ulai amiso siwoi muwoi. Asini hani hani mulusoso tiyo manono, muwoni mulu monoiso na tiyo manono, hani hani ilolu muluwoi. Nonani asini mulu mo Kotoni imoso na tofiyokaikokai manono. Nonani noko iyali mo a wamo itouniyaimo si somiso a komiyai.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Aliyoli alisu asi itouniyaimoso no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Na tomulumolo luwaino. Mulu mo ititouni saso. Toi mo pa tulosukomoiso, mulu mo ami ami, a komiyai a wamowoi tosimoi.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, siyokawi imo mo, “Noko mo lamu ta falosisakimo, nauyo no moloi ufiyaiso monoi? Ulai kotisoko wosuwoiso no moloi akaiso monoi? Wiyouwa wiyou, puwoso na tafonikokaisomoi. No monoi no nokoyo nu poiso toti liyai mo, lamu ta fupiniyaimoso na tokiya tino.
16 Jesus continuou:
17 Hani hani mo kukalokokai sakimo, nokoni molo timai fiyamosokoimo. Hani hani imo ufiyaikokai sakimo, saponimaiso soimo, noko saino monoi.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Imo ni tukwaimononuwo no, atiyaiso na pukwaiwo. Noko mo Kotoni imoso sainakimo, to mo Kotoyo aiyolomoimo, sai siyoliwoi toloimo. Nokosu mo koufaso sainakimo, nonani koufaso mani, fufolikomoimo. Wonikaluso sai somisomai iyamoinuwomo, saiwo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Nosai no mo; atinowoi auwatono iyaliwoi mo Isiso monoi louwa kiya tumokino. Ulai noko nokolalo molopoiyo ukouniyaikoku siki. Aumoifaso no moloi kiya ti monoi?
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Nosai no nokoyo imoki, “Anoni auwano iyali mo asiyofoloso fu si. Na tokiya tumoni.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ulai na imoki, “Nokoyo Kotoni imoso kwaimono mo, toi mo yani anoi auwa iyali na.” Isiso mo aino na yomuki.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Nosai no mo; ulo siya mo Isiso mo siyokutono iyaliso ikoki, “Soiwo, iwo ilo ausaimiso totikoni.” No monoi no ayouso folamuwaniyo konoki, yasoi.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ayou mo alomakalokino mo, Isiso mo ulololi na ku tanokainoki, ayou poiso.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Isiso na lusiyaikiyokino, imokino, “Siyoli Nokota, Siyoli Nokota, aumoifaso iwoyo na totukuwoli solimoko.” Nosai no na auwoniyouki, imonu siyoliwoi iwo mi siyoliwoiso na ikauki, “Wosu woso.” Na tolosuwaki, imonu mo, iwo mi mani, futo.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Na ikoki, “Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso?” Toisu mo kokoloko manoki, mulumoloko manokino, totai amu lukasikuwanokino, “Hani nokota, woi? Imonuwoi iwowoiso iko mo, tani imoso na kwaimono.”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Nosai no mo; imonu mo uwai; yasoi upoiso monoi, Kilasa asimai. No mo iwo toku ilo ausaimi na, Kalili asi mo isaimi.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Isiso ayousai folamiyo konoki mo, iloso, popuwa kopokoiyauwoi nokota mo na kiya tumoki, nokonu aumoifaso nokota na. Toku tokusai to mo tuno mo asisiwoi muwoi, tuno asoso na potolo manoki. Nuso mani, pa tolo manokiso. Wiyou. Noko aiko uku asimai potolo manoki.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Nonani nokota mo Isisoso kwaiki mo, na omoki, tani fokutonomai alokomu losiyaika tumoki. Popuwayo noinomo noko mo siyoliso na imaloki, “Isiso, nono mo Kotoni awitono, Kota Kotoni awitono mo. Hani monoi totumo unumononi? Iyanoko noiyo uwomonoi.” Aino imoki.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ulai afonimaiso? Isiso mo toku yasoi imoki, “Popuwa koiyau, nokoni ausai na putukaimo.” Toku toku inosai pokololuwakaimosiki. Nokoyo louwa posamukumosikino, waiya moloyo louwa pokonosuwakomo kaimosikino, naino ti fona timai. Wiyou, na potokosoulalo manoki, waiya molo mo. Popuwayo polomu kalumanimosikino, noko somiso asiso.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Nani siyolo no moloi?” Na fowaki, “Yani siyolo mo Ukouniyaiko.” Popuwa molopoiyo sa tiki, tani au poiso. No monoi no fowaki, “Yani siyolo mo Ukouniyaiko.”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Imalo manokino, Isisoso, “Kaki somiso asi iso noiyo kiyomoko taikiyoi.”
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Fu molopoi molopoi yufaso asi pono siki, aumoifaso. No monoi no popuwa mo Isisoso imalokino, “Funi au poiso no waliyo tukwaiya kiyomokoni?” Fowakoki, “Waliyo na.”
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Nosai no mo; nokoso na utukaimokino, funi au poiso na uloloniyo tiki. Tiki mo; fu mo koli siyolisai fufumuwana konoki. Iwo toku iwoso usukunalo kono liyaiki, iwoso na tukuwoli soliki, yau yau.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Fu samukuko nokoyo nonani haniso kwaikino mo; nosai no na uloloki. Nonani monoi aino imo lukasikalo manokino, nokonu noko nokolaloso, nu siyasonuso asimai si nokowoiso.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 No monoi no noko nokolalo mo yasoi, nonani haniso kiyanokino. Isisoni au mo tiki mo, nokoso na kiya tumokino, popuwa molopoiyo utukaimo nokotaso. Tuno atolikaimokai. Kwalu kwalumowoi muwoi, mulu mo itouniyaimoso na popomuwakaiki. Isisoni fonamai yousikainoso kiya tumokino mo, na kokolokoki.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Popuwawoi nokota itouniyaimokaiso ki noko, totaiyo nonani monoi aino imo lukasiko si manoki.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Noko komaso, Kilasa asimai no si liyaiki no, toi mo Isisoso imalokino, “Koini ausai mo na putukaimoko, na pomoi.” Wiyou, na kokolokoki, no monoi no imokino.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Nosai no mo; popuwayo utukaimo nokota mo Isisoso imaloki, “Yo mo taluwainoki.” Ulai Isiso mo imoki, “Yani ausai na putukaimono,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 nuso na pomoi. Na pikano, Kotoyo no itouniyaimokaini no, nonani aino imo polukasikano.” No monoi no mo, nonani nokota mo na manoki, tota itouniyaimokai aino imo lukasikaloki, totani nukutai noko nokolaloso.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Nosai no mo; Isiso mo Kalili asi mo ifou tumoki mo; noko nokolalo molopoiyo foumo siki, tota tumo monoi molokimo siki.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Nomai no noko siya mo na tumoki, Isisoni fokutonomai losiyaika tumoki. Tani siyolo mo Yailo, lotu nufa samuku nokota na. Na imaloki, “Yani nuso na paluwaimono.”
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Nonani nokota mo alu mo siyasu, alu noniyaniko siyoli sowiyafa, aisamu mo 12. Aumoifaso na kalosoki, no monoi no ima tumoki.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Nomai no noni mo na tolosoki, nufaisoyo uwokaisokai nukonu mo. Aisamu mo molo tiwoi mo nonani ai puwosokai manoki. Toku toku inosai louwa itouniyaiso manokino. Ulai moloi isololuwaiso monoi?
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Isisoni namolisaiso wosu woso na tolosa tumoki, tani tuno soposai na komiki, tuno unusai. Wiyou, lolai siyaso nako mo tolosuwasoki.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Nosai no mo; Isiso mo yomuki, “Noiyo tokomimono?” Ulai siyasonuso iyamaloki, “Yoi, ya muwoi, ya muwoi, ya muwoi.” Nosai no Pitayo, “Siyoli Nokota, noko nokolaloyo na tukouniyaikokuni, na tofiyokaimoni.”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ulai yomuki, “Aino muwoi, siyayosu na komimono. Yo mo sai, ami mo noniso na tamiso.”
46 Mas Jesus disse:
47 Nosai no mo; noni mo kumolokosoki, Isisoni fokutonomai alokomu losiyaika tumoki. Moloi kukali monoi? Noko nokolaloni molo timai Isisoso imoki, “Ya na tokominoki. Wiyou, lolai siyaso waliyo na totolo, yo mo.”
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Na isoki, “Woli, waliyo tomulumolo luwaimononi, no monoi no mo waliyo na totoloni. Atiyaiso potolano, mulu tomokiso.” Aino na isoki, Isiso mo.
48 Aí Jesus disse:
49 Isisoyo amai lukaso niso manoki mo, nomai no mo, lotu nufa samuku nokota Yailoni nusai na tumoki, nokoyo, toso na ima tumoki, “Nani alu mo yau, yasoi na kaloso. Aiyoloko nokotaso afonimaiso noiyo fololuwaiyoi.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Nonani imo kwaimoki mo, Isiso mo Yailoso na imoki, “Noiyo kokolomoi. Na pomulumolo luwaimonosu. Ya na titouniyaiso kaiyano.” Aino imoki. Yasoi, Yailoni nuso monoi.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Nu mo tiki mo, noko nokolaloso alukikoki, ikoki, “Nu poiso noiyo toiwo.” Pita iyalisu na koliyo tiki, Pitawoi Iyonowoi Yamisowoi. Aluni apitono noko ti mani, koliyo tiki.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Noko nokolaloyosu fu sosonuno manoki, na fu sonukuso manokino. Na ikoki, Isiso mo, “Noiyo sonukusoiwo. To mo yau muwoi, ulololi totaso.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ulai na soluwaikino. Toi mo sai, yau yasoi na. Na kalosoki.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Ulai Isiso mo alu yauni nainosai na komisoki, na isoki, “Yani wolifa, na pauwoniyou.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Isoki mo; tani mulu mo ifou na tumosoki, lolai siyaso na auwonisiyouki. Atino noko tiso ikoki, Isiso mo, “Koloni na ponisowo.”
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Wiyou, atino apitono noko ti mo kufaukoki. Ulai imo amiso na ikoki, “Ainonani monoi imo noiyo ikaloiwo.”
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.