Lucas 8

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nosai no mo; Isiso mo nokonu nokonuso liyaiyalo manoki. Imo na posasokalo manoki, imo itouniyaimo, Koto samukumoko imo mo. Noko molo tiwoi noko aluwaikino.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Nokolalo mani, na aluwaikino. Popuwa kopokoiyau toku saloso uwokaloki, ai ai mani, toku ititounikaiyaloki. Na aluwaikino. Siya mo Moili, Makotalo asi nukonu kaluwaisokino. Nonani nukonu mo toku Isiso totayo nano siyawoi popuwa amiyaikiyokowaisoki.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Noni siya mo Yowana, Hiloni nu samuku nokotani noni. Nu samuku nokota siyolo mo Kusa. Siya mo Susana. Toi saso muwoi, molopoi na aluwaikino. Nonani nokolalo mo Isiso iyaliso fasikalokino, totaini muwoniyo fasikalokino.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Nosai no mo; noko nokolalo molopoi molopoi ukouniyaikokuya tumokino. Nokonu nokonusai Isisoni auso ti liyai manoki mo, siyokawi imo na ikoki,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Noko mo aliyoli ali tokosikwiyalo, isiso. Tokosikwiyalo mo, aliyoli ali siyai mo molomai tosalo kono liyai. Nokoyo totowitolokono. Nosai no uoyo na tonokalo tumono.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Siyai mo tomoki asimai tosalo kono liyai. Na tauwonoulu liyai, ulai asi mo iwowoi muwoi, no monoi no na tonomoliko taikiyo.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Siyai mo molosu to to mulumai tosalo kono liyai. Molosu isi atoniyo tauwonoulu liyai, na tofiyokaikono.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Aliyoli ali siyaisu mo asi itouniyaimomai na tosalo kono liyai, itouniyaimoso na tauwonoulu liyai. Wamokomai mo u molopoi molopoi na tosi liyai, soliyaki soliyaki.” Siyokawi imo aino na ikoki, Isiso mo. Nosai no ti monoi ikoki, siyoliso, “Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nosai no mo; siyokutono iyaliyo na imokino, “Siyokawi imo folosai na posaso wiyolumoko.”
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Na fowakoki, “Kotoyo mo moi samukukomo mulu yasoi wiyononikinuwo. Nonani kukalokokai imo mo momaisoso na wiyononikinuwo. Noko nokolalo siyai mo sai muwoi. Siyokawi imo saso na tolukasikomosi. No monoi no,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, “Ninani siyokawi imo folosai mo noino, aliyoli ali mo Kotoni imo na.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Aliyoli ali molomai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo kwai monoi louwa. Ulai Sokolo Nokota Waiyo mo toini auso somaiso na totumomoi, Kotoni imo tosaloso uwoka tumomoi, nonani nokoni mulu poiso. Na tomulumoloko, “Wonikaluso Kotoso mulumolo luwaiyoinomo, aiko samiyaikiyo soi.”
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Aliyoli ali tomoki asimai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino, toku na tomolokimono. Ulai nonani noko iyali mo toti somiso ali komiyai. Koufaso tomulumolo luwaino. Ulai hani hani uwoko kimai namoliyo na alosimoinomo.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Aliyoli ali molosu to to mulumai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Ulai amiso siwoi muwoi. Asini hani hani mulusoso tiyo manono, muwoni mulu monoiso na tiyo manono, hani hani ilolu muluwoi. Nonani asini mulu mo Kotoni imoso na tofiyokaikokai manono. Nonani noko iyali mo a wamo itouniyaimo si somiso a komiyai.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Aliyoli alisu asi itouniyaimoso no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Na tomulumolo luwaino. Mulu mo ititouni saso. Toi mo pa tulosukomoiso, mulu mo ami ami, a komiyai a wamowoi tosimoi.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, siyokawi imo mo, “Noko mo lamu ta falosisakimo, nauyo no moloi ufiyaiso monoi? Ulai kotisoko wosuwoiso no moloi akaiso monoi? Wiyouwa wiyou, puwoso na tafonikokaisomoi. No monoi no nokoyo nu poiso toti liyai mo, lamu ta fupiniyaimoso na tokiya tino.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Hani hani mo kukalokokai sakimo, nokoni molo timai fiyamosokoimo. Hani hani imo ufiyaikokai sakimo, saponimaiso soimo, noko saino monoi.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Imo ni tukwaimononuwo no, atiyaiso na pukwaiwo. Noko mo Kotoni imoso sainakimo, to mo Kotoyo aiyolomoimo, sai siyoliwoi toloimo. Nokosu mo koufaso sainakimo, nonani koufaso mani, fufolikomoimo. Wonikaluso sai somisomai iyamoinuwomo, saiwo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Nosai no mo; atinowoi auwatono iyaliwoi mo Isiso monoi louwa kiya tumokino. Ulai noko nokolalo molopoiyo ukouniyaikoku siki. Aumoifaso no moloi kiya ti monoi?
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nosai no nokoyo imoki, “Anoni auwano iyali mo asiyofoloso fu si. Na tokiya tumoni.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ulai na imoki, “Nokoyo Kotoni imoso kwaimono mo, toi mo yani anoi auwa iyali na.” Isiso mo aino na yomuki.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Nosai no mo; ulo siya mo Isiso mo siyokutono iyaliso ikoki, “Soiwo, iwo ilo ausaimiso totikoni.” No monoi no ayouso folamuwaniyo konoki, yasoi.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ayou mo alomakalokino mo, Isiso mo ulololi na ku tanokainoki, ayou poiso.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Isiso na lusiyaikiyokino, imokino, “Siyoli Nokota, Siyoli Nokota, aumoifaso iwoyo na totukuwoli solimoko.” Nosai no na auwoniyouki, imonu siyoliwoi iwo mi siyoliwoiso na ikauki, “Wosu woso.” Na tolosuwaki, imonu mo, iwo mi mani, futo.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Na ikoki, “Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso?” Toisu mo kokoloko manoki, mulumoloko manokino, totai amu lukasikuwanokino, “Hani nokota, woi? Imonuwoi iwowoiso iko mo, tani imoso na kwaimono.”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Nosai no mo; imonu mo uwai; yasoi upoiso monoi, Kilasa asimai. No mo iwo toku ilo ausaimi na, Kalili asi mo isaimi.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Isiso ayousai folamiyo konoki mo, iloso, popuwa kopokoiyauwoi nokota mo na kiya tumoki, nokonu aumoifaso nokota na. Toku tokusai to mo tuno mo asisiwoi muwoi, tuno asoso na potolo manoki. Nuso mani, pa tolo manokiso. Wiyou. Noko aiko uku asimai potolo manoki.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Nonani nokota mo Isisoso kwaiki mo, na omoki, tani fokutonomai alokomu losiyaika tumoki. Popuwayo noinomo noko mo siyoliso na imaloki, “Isiso, nono mo Kotoni awitono, Kota Kotoni awitono mo. Hani monoi totumo unumononi? Iyanoko noiyo uwomonoi.” Aino imoki.
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Ulai afonimaiso? Isiso mo toku yasoi imoki, “Popuwa koiyau, nokoni ausai na putukaimo.” Toku toku inosai pokololuwakaimosiki. Nokoyo louwa posamukumosikino, waiya moloyo louwa pokonosuwakomo kaimosikino, naino ti fona timai. Wiyou, na potokosoulalo manoki, waiya molo mo. Popuwayo polomu kalumanimosikino, noko somiso asiso.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Nani siyolo no moloi?” Na fowaki, “Yani siyolo mo Ukouniyaiko.” Popuwa molopoiyo sa tiki, tani au poiso. No monoi no fowaki, “Yani siyolo mo Ukouniyaiko.”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Imalo manokino, Isisoso, “Kaki somiso asi iso noiyo kiyomoko taikiyoi.”
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Fu molopoi molopoi yufaso asi pono siki, aumoifaso. No monoi no popuwa mo Isisoso imalokino, “Funi au poiso no waliyo tukwaiya kiyomokoni?” Fowakoki, “Waliyo na.”
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Nosai no mo; nokoso na utukaimokino, funi au poiso na uloloniyo tiki. Tiki mo; fu mo koli siyolisai fufumuwana konoki. Iwo toku iwoso usukunalo kono liyaiki, iwoso na tukuwoli soliki, yau yau.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Fu samukuko nokoyo nonani haniso kwaikino mo; nosai no na uloloki. Nonani monoi aino imo lukasikalo manokino, nokonu noko nokolaloso, nu siyasonuso asimai si nokowoiso.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 No monoi no noko nokolalo mo yasoi, nonani haniso kiyanokino. Isisoni au mo tiki mo, nokoso na kiya tumokino, popuwa molopoiyo utukaimo nokotaso. Tuno atolikaimokai. Kwalu kwalumowoi muwoi, mulu mo itouniyaimoso na popomuwakaiki. Isisoni fonamai yousikainoso kiya tumokino mo, na kokolokoki.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Popuwawoi nokota itouniyaimokaiso ki noko, totaiyo nonani monoi aino imo lukasiko si manoki.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Noko komaso, Kilasa asimai no si liyaiki no, toi mo Isisoso imalokino, “Koini ausai mo na putukaimoko, na pomoi.” Wiyou, na kokolokoki, no monoi no imokino.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Nosai no mo; popuwayo utukaimo nokota mo Isisoso imaloki, “Yo mo taluwainoki.” Ulai Isiso mo imoki, “Yani ausai na putukaimono,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 nuso na pomoi. Na pikano, Kotoyo no itouniyaimokaini no, nonani aino imo polukasikano.” No monoi no mo, nonani nokota mo na manoki, tota itouniyaimokai aino imo lukasikaloki, totani nukutai noko nokolaloso.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Nosai no mo; Isiso mo Kalili asi mo ifou tumoki mo; noko nokolalo molopoiyo foumo siki, tota tumo monoi molokimo siki.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Nomai no noko siya mo na tumoki, Isisoni fokutonomai losiyaika tumoki. Tani siyolo mo Yailo, lotu nufa samuku nokota na. Na imaloki, “Yani nuso na paluwaimono.”
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Nonani nokota mo alu mo siyasu, alu noniyaniko siyoli sowiyafa, aisamu mo 12. Aumoifaso na kalosoki, no monoi no ima tumoki.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nomai no noni mo na tolosoki, nufaisoyo uwokaisokai nukonu mo. Aisamu mo molo tiwoi mo nonani ai puwosokai manoki. Toku toku inosai louwa itouniyaiso manokino. Ulai moloi isololuwaiso monoi?
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Isisoni namolisaiso wosu woso na tolosa tumoki, tani tuno soposai na komiki, tuno unusai. Wiyou, lolai siyaso nako mo tolosuwasoki.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Nosai no mo; Isiso mo yomuki, “Noiyo tokomimono?” Ulai siyasonuso iyamaloki, “Yoi, ya muwoi, ya muwoi, ya muwoi.” Nosai no Pitayo, “Siyoli Nokota, noko nokolaloyo na tukouniyaikokuni, na tofiyokaimoni.”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ulai yomuki, “Aino muwoi, siyayosu na komimono. Yo mo sai, ami mo noniso na tamiso.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Nosai no mo; noni mo kumolokosoki, Isisoni fokutonomai alokomu losiyaika tumoki. Moloi kukali monoi? Noko nokolaloni molo timai Isisoso imoki, “Ya na tokominoki. Wiyou, lolai siyaso waliyo na totolo, yo mo.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Na isoki, “Woli, waliyo tomulumolo luwaimononi, no monoi no mo waliyo na totoloni. Atiyaiso potolano, mulu tomokiso.” Aino na isoki, Isiso mo.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Isisoyo amai lukaso niso manoki mo, nomai no mo, lotu nufa samuku nokota Yailoni nusai na tumoki, nokoyo, toso na ima tumoki, “Nani alu mo yau, yasoi na kaloso. Aiyoloko nokotaso afonimaiso noiyo fololuwaiyoi.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Nonani imo kwaimoki mo, Isiso mo Yailoso na imoki, “Noiyo kokolomoi. Na pomulumolo luwaimonosu. Ya na titouniyaiso kaiyano.” Aino imoki. Yasoi, Yailoni nuso monoi.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nu mo tiki mo, noko nokolaloso alukikoki, ikoki, “Nu poiso noiyo toiwo.” Pita iyalisu na koliyo tiki, Pitawoi Iyonowoi Yamisowoi. Aluni apitono noko ti mani, koliyo tiki.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Noko nokolaloyosu fu sosonuno manoki, na fu sonukuso manokino. Na ikoki, Isiso mo, “Noiyo sonukusoiwo. To mo yau muwoi, ulololi totaso.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ulai na soluwaikino. Toi mo sai, yau yasoi na. Na kalosoki.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ulai Isiso mo alu yauni nainosai na komisoki, na isoki, “Yani wolifa, na pauwoniyou.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Isoki mo; tani mulu mo ifou na tumosoki, lolai siyaso na auwonisiyouki. Atino noko tiso ikoki, Isiso mo, “Koloni na ponisowo.”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Wiyou, atino apitono noko ti mo kufaukoki. Ulai imo amiso na ikoki, “Ainonani monoi imo noiyo ikaloiwo.”
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.