Lucas 20
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ
1 Nosai no mo; ulo siyamai Isiso mo Kotoni imo itouniyaimo aiyoloko toloki, noko nokolaloso, lotu nu siyoli poiso. Aiyoloko tolo manoki mo, noko sisiyoli mo tiki, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi Isolilo nokotalo iyaliwoi. Na kiya tumokino,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 na imokino, “Na pimoko, noini amiyo nonani mi ano monoi no? Noiyo imo taikiyokini?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Na ikoki, “Yo mani, imo siya utolumo monoisu na tiyo.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Iyono mo noko mo iwoso puluwako manoki. No mo asini hani poimo, kumokini hani poimo. Moloi tiyamonuwo, na pimonowo.”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Nosai no mo; totai amu mo na lukasikuwanokino, na iyamoki, “Moi mo iyamakikonimo, “No mo kumokini hani nali no,” to mo imokoimo, “Hani monoi totani imoso pa mulumolo luwaikinuwoso?”
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ulai iyamakikonimo, “No mo asini hani nali no,” noko komasoyo tomoki salosomomokoinomo. Ulai afonimaiso? Toi mo Iyonoso waliyo tomulumolo luwaino, tiyamo, “Kotoni mulu lukasiko nokota na.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Totai amu lukasikuwanokino mo; Isisoso na imokino, “Koi mo sai muwoi, Iyono no iwoso uluwako no noini amiyo, woi? Noiyo poimo imo taikiyoki.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Nosai no mo ikoki, “Noinoso na, yo mo pa imoikuwoso, yo mani, noiyo poi imono taikiyoki, yani mi ano monoi mo.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Nosai no mo; Isiso mo siyokawi imo sopo posasokoki, noko nokolaloso na ikoki, “Noko mo aliyoli ali na tikaiyalo, isiso. Ikai uwai; isi mi ano nokoso na tikano, “Yani isi posamukumonowo.” Ikano mo; noko nokonu nokoni asiso na tomoi, totolokainano.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Nosai no mo; wamo wamokomai nonani nokota mo mi ano nokotaso timo taikiyo, isi samuku nokoni auso. Na timo taikiyo, “Isini no siyai na pimonano.” Ulai isi samuku noko mo nonani mi ano nokota na tuwasono, afonimaiso ifou tamiyaikiyo taikiyono. Isi aliyoli pa toninoso, niwoi muwoi.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Nosai no mo; ti monoi mani, mi ano nokotaso timo taikiyo. Ulai nonani nokota mani, na tuwasono, na tuwokaino. Afonimaiso ifou tamiyaikiyo taikiyono. Isi aliyoli pa toninoso, niwoi muwoi.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Nosai no mo; tau monoi mani, mi ano nokotaso timo taikiyo. Ulai na tuwasono, wiyou nako mo iwo topi, asiyofoloso tafoliyo funo.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Nosai no mo; isi kiyo nokota mo tiyomu, “Yo no moloi yoimo, woi? Yo no tomulu unu no, yani alu mo ya kiyoko taikiyoimo. Nakomo auwosiwaiyoinomo poimo.” Aino tiyomu, awitonoso timo taikiyo, “Na pomoi.”
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ulai isi samuku nokoyo awitonoso tumoso tukwaino mo, totai amu tikuwanono, “Anunani nokota mo amuwoi tino mo apitononi isi kwalomai monoi na anoimo. Moi soi, niya totukolokoni. No monoi no ninani isi mo momaini na ano monoi.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ikuwanono; awitonoso asiyofoloso na tafoliyo funo, na totukolono, yau.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ya timonukuwo, isi samuku noko iyali mo isi kiyo nokotayo na tukuwoliya tumoimo. Isi mo noko siyaiso na atiya tumoimo, samuku monoi.” Isiso mo siyokawi imo aino ikoki. Noko mo nonani imoso kwaikino mo, na iyamoki, “Wiyouwa wiyou, aino muwoi.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ulai Isiso mo amiso kokoki, na ikoki, “Kotoni puko imoyo ainonani monoi na tiyomuko, noino,
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ya timonukuwo, noko mo nonani sopo i asai kitolomo taikiyakimo, uwokaikaiyoimo. Nonani ayo nokoso itokolimakimo, to mo kolisoulukai anoinomo. Yo mo nonani a komiyai.” Isiso mo aino na ikoki.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Musini imo sai sisiyoli nokowoi lotu samukuko noko sisiyoliwoi, toi mo sai, Isiso mo nonani siyokawi imo toi monoi yomu ukuki. No monoi no kominalomano monoi louwa fi, somaiso tukolo monoi. Ulai noko nokolalo monoi nikokino.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Nosai no mo; nokotalo iyali mo Isisoni imo lukaso monoi kwailuwaimokino mo, nokoso iko taikiyokino, wosu woso kwailuwaimo monoi, asuwo ima imo utolumalowo. No monoi no tani imo kwailuwaimokino. Komano nokota siyoliso faumiyano monoi yokino, no monoi no.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 No iko taikiyokino no, toiyo noino na imokino, “Aiyolokomomoko nokota, koi mo sai, nono mo imo mo motu imo nokota nali no. Kotoni imo na taiyolokalo manoni. Motu imo saso na tiko manoni. Imo alinoso na tiko manoni, noko sisiyoliwoi afonimai nokowoiso. Kotoni molo monoi na taiyolokalo manoni.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Moloi tomulumolokoni? Moi no takiso muwoni no waliyo toni manokoni, Lomo nokota siyoliso no, Sisiso no? Wiyou poimo.”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ulai Isiso mo sai, toini ifoluwai mulu monoi mo. Na ikoki,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Tomoki muwoni na powiyosomonowo. Komuwoi muwoni no noini na, woi? Noini siyolowoi taso?” Na imokino, “Sisi, Lomo nokota siyolini nawoi siyolowoi taso.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Sisini hani mo Sisiso na poniwo. Kotoni hani mo Kotoso na poniwo.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ulai tani imo lukaso monoi moloi faumiyano monoi, noko nokolaloni molo timai no lukasoki no? Mulumoloko manokino, nonani imo monoi no fowakoki no. Wosu wososo siki.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Nosai no mo; Satusi moloso aluwai noko mo Isisoso ima tumokino. Toi mo noko no mo, no tiyamomoi no, “Yau yau noko mo ifou pakoso auwonouloiso.”
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Isisoso na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, Musini aniyopa imoyo mo noino na tiyomuko, moi monoi mo. Noniwoi nokota mo ali somisomai kalo mo, tani noni mo auwatonoyo na kausumo, to kwalomai monoi. Alu kiyakinomo, nonani alu mo auwatono kwalomai monoi na tolumo.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Koi timonoki, noino, toku auwa auwa noko iyali nano siya, 7 na siki. Imu alu mo noni na kausoki, ali mo kiwoi muwoi, nosai no mo yau.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Nosai no mo; auwatono kwalomai monoi na kausoki, Nokiyamoyo. To mani, ali mo kiwoi muwoi, yau.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Noino noinoso nali no. Yamu alu mani, nonani nukonu kausoki, yau. Imaliwoi Imamuwoi Imowawoi Liyaliwoi, toi komaso mo nonani nukonusoso na kausalo manokino, ulai aliwoi kokowoi muwoi, yau yau.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Namolisai mo nonani nukonu mani, yau, yasoi na kalosoki.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Ulai yau yau noko mo ifou auwonoulakimo, nonani nukonu no noini kwamitono tolosoimo, noiyo kausoimo? Toku nano siyawoi auwatono noko koli koliyo kausalo manokino.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Lolaimai si noko nokolaloyo tokolikuwano manono.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Yau yau noko nokolalo auwonoulakimo, toi mo pa kolikuwanoinoso. Kotoyo waliyo no tiyomu uku no, yau yausai auwonoulu monoi, namolisai amai si mano monoi, toi mo yau yausai auwonoulakimo, pa kolikuwano manoinoso.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ti monoi pa kolikaliyoiso, no monoi no. Kotoni kumoki noko komiyai na soimo, susauwoso. Kotoyo yau yausai na lusokokaiyakimo, Kotoni alalo na soimo.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Musiyo mani, yasoi na wiyomokoki, noko yau yausai auwonoulu monoi mo. Tayo afaso fofoumo aino imo lukasikoki mo, na yomuki, “Siyoli Nokota mo Apolofamoni Koto, Isakoni Koto, Yokoponi Koto.” Toku kolikali noko monoi aino na yomuki.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Koto mo kolikali nokoni Koto muwoi, amai si nokoni Koto na. Totani molo timai mo noko mo pa tokolikalikaimoiso, aniyopa poi poi si manoimo, toso mulumolo luwaiyakinomo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ikoki mo; Musini imo sai sisiyoli noko siyai mo na imokino, “Aiyolokomomoko nokota, imo mo itouniyaimoso na tiyomuni.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 No monoi no nokoyo utolumo monoi mo nimo manokino, pa utolumo manokinoso.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Hani monoi tiyamomoi, woi, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo Toiwini nakosaitonosu.”
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Kotoni siyolo kaluwai si pukomai Toiwi tota mo tani nakosaitono monoi na yomu unuki, noino,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Yousikaino manakinimo, ainoso hani nono uo noko mo nani fiyo wosuwoimai soimo, yani amiyo.”
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Na pomulumolokowo. Toiwi totayosu mo kaluwaiki, Noko Siyoli na. Moloi monoi woi? Ulai Toiwini nakosaitonosu no?” Isiso mo aino na ikoki.
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Noko nokolalo molopoi nokoyo amai kwaimo si manoki mo, Isiso mo siyokutono iyaliso na ikoki,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Atiyaiso na pa siwo, Musini imo sai sisiyoli noko monoi. Tuno sopo sopo asisiko monoi tiyo manono, liyai niko monoi. Asuwo noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono. Ukouniyaikomai nokoyo “woli iyali moi kuo” imo iko monoi tiyo manono. Lotu numai nokotalo iyalini nu simai sinono monoi tiyo manono. Koloni wasimai mani, noinoso na, noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Susawi nokolalo tifoluwaiko manono, ilolu i wati monoi. Kotowoi imo lukasomai totopoko manono, imo sopo soposo tolukasalo manono, asuwo asuwo. Kotoyo noko nokolalo wauwakimo, soliyakiso na uwokoimo, wiyou, soliyakiso na.” Isiso mo aino na ikoki.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.