Lucas 1
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NAA
1 Tiyofila siyoli, koini molo timai no fiyamosokoki no, ainonani monoi aino imo noko molopoi mo kulalokino.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Afonimaiso imo muwoi, Kotoni imo lukasikalo nokoyo no posasoko wiyolumokalokino no, totaini molo timai tokusai no pokokalo manokino no, nonani imosu na kulalokino, noko molopoiyo mo.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Yo mani, nonani imo folosai monoi putolukalo manoki. Tokusai atiyaiyaso pukwaiko ki manoki. No monoi no mo yo mo ima imo na tokulunoninoki,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 nonayo saino monoi, nokoyo no aiyolomokini no, no mo imo mo motu nali no.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Hiloyo Yutiya noko nokolalo samukukomai lotu samukuko nokota mo tolokainoki, tani siyolo mo Sokolaiya. Apiya iyaliwoi lotu mi pano fasiko manoki. Tani noni mani, lotu samukuko nokota siyolini alisaitono, Alononi alisaitono na. Tani siyolo mo Ailisopoi.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Toti mo molo itouniyaimoso aluwaikino, Kotoni molo timai. Imo komaso paluwai manokino, Noko Siyoliyo no wiyolukoki no. Uo imo no moloi yomu monoi, toti monoi no?
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ulai aliwoi muwoi, toti mo. Ailisopoi mo anapo nali no. Noko mo nokotalo yasoi, noni mani, noniya yasoi.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Nosai no mo; Sokolaiya iyaliyo lotu miso ana tikino. Ano manokino mo, Sokolaiya mani, lotu mi analoki, Kotoni molo timai.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Lotu mi analo manoki mo, lotu samukuko noko totaini moloyo tomoki lolofayo somaimokino, Noko Siyolini nu poi mi anononi nokota muwokai monoi, inoso wotiwoi momotola ti monoi. No monoi no Sokolaiyaso muwokino.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Inoso woti momotola tiki. Momotolomai Yuto noko nokolalo molopoiyo asiyofolosai fu ukouniyaiko siki, Kotowoi imo lukaso siki.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Nosai no mo; Sokolaiya mo lotiki mo; Noko Siyolini kumoki nokotaso na kiki, inoso woti kotisoko naina ausaimisai toloso.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Kumoki nokota toloso kiki mo, wiyou, na umanomoki, na kokolomoki.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ulai kumoki nokotayo mo na imoki, “Sokolaiya, noiyo kokolomoi. Koto mo nani imo yasoi kwaimoni. Nani noni Ailisopoi mo alu na kiyoimo. Tani siyolo mo Iyono pa kaluwai.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ulukukumoso na, na molokimoinimo. Alu kimai mo noko nokolalo molopoiyo mani, molokiyoinomo.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Alu mo Koto Siyolini molo timai mo noko siyoli toloimo. Molo wamo ito iwo pa siko manoiso. Itolowoi iwo pa siko manoiso. Atinoni nomolisai mo Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo mulu amimokaiyoimo.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Isolilo noko nokolalo molopoi ifou kolisoimo, Kotoni auso si monoi, totaini Noko Siyolini auso.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Kotoni mulu lukasiko nokota Ilaiya komiyai toloimo, mulu mo tomoso, ami siyoliwoi. Toku tumoimo, Siyoli Nokota monoi. Ta noinomo apitono iyaliyo mulu alosokoinomo, awitono iyali monoi mulu ukoimo. Ta noinomo imo kulali noko iyali mani, mulu alosokoinomo, mulumoloko itouniyaimoinomo, mulu ititouni noko komiyai. No monoi no Siyoli Nokotaso na foumo soimo.” Kumoki nokotayo mo ainoso na imoki, Sokolaiyaso.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Nosai no mo; Sokolaiya mo kumoki nokotaso na imoki, “Moloi monoi woi? Motu poimo. Yo no moloi saino monoi? Yo mo nokotalo yasoi. Noni mani, noniya na.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Kumoki nokotayo mo na fowaki, “Yo mo Kopoliyoilo. Yo mo Kotoni molo timai totolokainomoi. Totayo na imono taikiyo, imo itouniyaimo posaso wiyononi monoi.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ulai na pukwai. Nono mo waliyo pa tomulumoloko unumononiso. No monoi no ko mo pu, imo pa lukaso manoiniso, ainoso hani fiyamosiyoimo, ya ni posasoko no. Kotoyo yomukaiyakimo, yani imo mo motu na tumoimo.” Kumoki nokotayo aino na imoki.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Sokolaiyayo tu tolo manoki mo, noko nokolalo mo fu foumo si manoki, mulumoloko si manoki, “Hani totu ano tolomoi, woi?”
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Nosai no mo; asiyofoloso ifou lofuki, Sokolaiya mo. Imo lukasowoi muwoi, ko mo pu. No monoi no noko nokolalo mo sai, Kotoyo haniso wiyononiki, lotu nu poiso. Imo lukasowoi muwoi, nainoyo wiyolukaloki, ko mo pu.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Nosai no mo; lotu mi ano uwai; ifou manoki, totani asiso.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Nosai no mo; tani noni Ailisopoi mo muwoliwoi. Amu mo naino siyaiso tu toloso manoki, pa pamusiyofu manokiso.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Yomusoki, “Noko Siyoliyo na fasimono. No monoi no noko nokolaloni molo timai auwosimomono mo uwofa.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Nosai no mo; Ailisopoi mo amu toufowoi muwoliwoisomai, nonani amumai Koto mo kumoki nokotaso imo taikiyoki, Kopoliyoiloso. Na imo taikiyoki, “Kalili asiso na pamukono, Nasolito nokonuso,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 maputo nukonuni auso.” Nonani nukonu mo nokoso isokaikino. Noko siyolo mo Yusifo, Toiwini alisaitono na. Maputo nukonu, tani siyolo mo Moili.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Nosai no mo; nonani kumoki nokota mo na amukonoki, na isa konoki, “Woli Moili, nono kuo, Kotoyo siyoliso na tofasini, Noko Siyoliyo mo. Na totolo fasi manoni.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Isoki mo; na umanosoki. Mulumolokalo manoki, “Hani imo, woi?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Nosai no mo; kumoki nokota mo na isoki, “Moili, noiyo kokolomoi. Kotoyo tomolokimoni, na tofasini.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Na pukwai, nono mo muwoliwoi na toloinimo, alu nokokai na kiyoinimo. Tani siyolo Isiso na pa kaluwai.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 To mo noko siyoli na toloimo. Kota Kotoni awitono kaluwaiyoinomo. Koto Siyoliyo yasoi muwokaiki, noko nokolalo samukuko monoi, tani aniyopatono Toiwi komiyai.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Yokoponi alisaitono iyali na samukuko manoimo, aniyopa poi poi. Tani ami mo uwaimowoi muwoi, na samukuko manoimo, aniyopa poi poi.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Nosai no mo; Moili mo Kotoni kumoki nokotaso na imoki, “Yoso no moloi fiyamosimomonoimo, woi? Yo mo nokowoi nukonu muwoi.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Nosai no mo; kumoki nokota mo na fowasoki, “Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo na amukonoimo, nani auso. Kota Kotoni amiyo na fasiyoinimo. No monoi no alu na kiyoinimo. Itouniyaima nokota na toloimo, Kotoni awitono na kaluwaiyoinomo.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Na pukwai, nani amino Ailisopoi mani, alu na kiyoimo. Noniya na, ulai lolai mo muwoliwoi yasoi. Anapo nukonu pokaluwaiso manokino, ulai lolai mo tani muwoliwoiso amu mo toufowoi uwai yasoi.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Koto mo hani hani komaso mo waliyo tiyalomanomoi.” Kumoki nokota mo aino na isoki, Moiliso.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Nosai no mo; Moili mo na imoki, “Waliyo na, yo mo Siyoli Nokotani mi anononi nukonu. To mo aino na yo unumonoimo, nonayo no tiyomuni no.” Nosai no mo; kumoki nokota mo utukaisoki.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Nosai no mo; Moili mo puwotolosoki, somaiso manosoki, yu nukutai asiso amusiyoyoki, Yuto nokoni nokonuso.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Amusiyoyoki mo; nosai no mo Sokolaiyani nuso lotisoki, Ailisopoiso na isa tiki, “Woli, nono kuo.”
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ailisopoi mo Moilini imoso kwaisoki mo, alufa mo nomoli poiso naino ikuwa ilomaniuluki. Nosai no Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo mulu na amisoki.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Siyoliso na isoki, Moiliso, “Nani siyolo niya tokaluwaiyalonoki, nokolalo komaso koiso tosouwaikomomokoni. Nani alu mani, nomoli poiso no tanokaino no, tani siyolo mani, niya tokaluwaiyalonoki.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Woli kuo, yoso no moloi woi? Yani Siyoli Nokotani atino nonayo no moloi monoi tokimona tumoni?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Na pukwai, yo mo nani ko naso kwaimonoki mo, alu mo yani nomoli poiso moloki, naino fonawoi ilomaniulu.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Koto Siyoliyo no imokini no, waliyo na mulumoloko unukini. No monoi no na pomoloki. Ulai afonimaiso? Na tiyomuni, “Siyoli Nokotayo no yomukaiki no, noinoso na yo unumonoimo.” Ailisopoi mo ainoso na isoki, Moiliso.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Nosai no mo; Moili mo na yomusoki,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Yani mulu mo moloki saso, Kotoso na tomolokimo, yani samiyaikiyo kiyo nokotaso mo.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Yo mo tani mi anononi nukonu. Yani amiyo no ulai moloi ano monoi? Yo mo afonimaiso nukonu na. Totasu mo waliyo mulumoloko unumonoki. Lolaisai ainoso ainoso noko nokolaloyo iyamo unumonalo manoinomo, “Kotoyo noinomo na molokisowumo.”
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Koto mo ami nokota siyoli, siyoliso na yo unumonoki. Tani siyolo mo itouniyaima itouniyaimo.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Noko mo auwosiwaiyakinomo, toi monoi mulu ukoimo. Suomoso monoiso na fasikoimo. Alisaimi mani, ainoso nasu, ainoso ainoso aniyopa loloi loloi.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Tani nainoyo mo mi siyoli tanomoi. Noko sisiyoli si mulu nokoso tamiyaikiyoko taikiyomoi, totaini muluyoso aluwaikalo nokoso.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Noko nokolalo samukuko noko sisiyoli usainiyaikaloki. Ta noinomo afonimaiso noko mo noko sisiyoli na, totani molo timai mo.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Tiya uwoko noko nokolaloso hani hani ititouni tonikomoi, touwai si monoi. Ilolu molopoiwoi nokoso pa tonikomoiso, afonimaiso tokiyoko taikiyo.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Tani noko nokolaloso na tofasikomoi, Isoliloni alisaitono iyaliso. Amai tomulumoloko uku, mulu tuku, suomoso monoiso tofasikomoi.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ainoso toku ikokaiki, moini aniyopa iyaliso, Apolofamowoi totani alisaitono iyaliwoiso fasikalo monoi, ainoso ainoso aniyopa loloi loloi.”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Nosai no mo; Moili mo Ailisopoiwoi tolo tomasiso manoki, amu mo tauwoi. Nosai no ifou manosoki, totani asiso.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Nosai no mo; sisomai mo Ailisopoi mo alu na kiki. Alu nokokai na kiki.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Imo mo maliyaliki mo, asi tomoso nokowoi nako siyamai nokowoi, toini auso kolo kolomo liyaiki, Siyoli Nokotayo mulu uso monoi, suomoso monoiso fasiso monoi. Wiyou, toi mani, na moloki fasisokino.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ulo nano ti mo uwai; nosai no mo au tuno tokosiyaima tumokino, alufani au tunoso. Apitononi siyolo kaluwai monoi louwa, Sokolaiya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ulai atinoyo mo ikoki, “Wiyou aino muwoi, tani siyolo mo Iyono na tokaluwaikoni.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ulai na isokino, “Ulai alufani alaitono mo Iyono siyolo tolowoi muwoi.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Nosai no mo; apitonoso ukou ukou niyalokino, “Moloi tokaluwaini, alu no?”
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sokolaiya mo a pokamono ano monoi yoki, nosai no na kumoki, “Tani siyolo mo Iyono.” Wiyou, na mulumoloko manokino.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Kumoki mo; lolai siyaso ko mo fololikoki. Imo mo na lukasauki, Kotoni siyolo kaluwaiyaloki.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Wiyouwa wiyou, asi siyamai noko nokolalo mo kokolokoki. Ainonani monoi aino imo posasokalokino, Yutiya yu asimaiso. Wiyou, asi mo imo saso.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nonani imo kolo kolomo liyaiki mo, noko nokolaloyo mulumolokokaikino, iyamaloki, “Alu no siyolimai moloi toloimo, woi?” Aino iyamaloki. Ulai afonimaiso? Alu mo Noko Siyolini amiwoi na toloki.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Nosai no mo; Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo aluni apitono Sokolaiyani muluso amimoki. Amimo manoki mo, Sokolaiya mo Kotoni imo na posasokoki, noino,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Koto Siyolini siyolo tokaluwaiyalokoni, Isolilo noko moini Kotoni siyolo mo. Tani noko nokolalo moi fasimoka tumoki, ifou kolisomoko monoi.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 To mo ami nokotaso na muwokaiki, tani mi ano nokota Toiwini alisaitonoso. Nonani nokotayo noinomo moi mo na samiyaikiyo monoi.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ainonani monoi toku posasokokino, Kotoni mulu lukasiko noko ititouni iyaliyo.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Noino na posasokokino, “Uo noko monoi samiyaikiyoinomo, mulu atolokomo uku nokoni ami monoi.”
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Koto mo moini aniyopa iyali monoi mulu ukuki, suomoso monoiso na fasikoki. Na auwoloki, totani moloso wiyotiki. Nonani imo itouniyaimo to no ulai moloi fufolikomo monoi? Amai na tomulumolokomoi.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Na auwoloki, moini aniyopa Apolofamoso, na imokaiki. No imokaiki mo, moi monoi mani, na yomu unumokokaiki,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 uo nokoni nainosai koponi imoko monoi. Ulai moloi kokolokomomoko monoi? Tani mi ano mo waliyo.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Asiso amai sinonomai mulu ititouniyawoi si monoi yomu unumokokaiki, molo itouniyaimoso aluwai monoi, totani molo timai.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Yani alu, nono monoisu timonoki, Kotoni mulu lukasiko nokota nokoyo na kaluwaiyoinimo, Kota Kotoni mulu posasoko nokota na. No mo afonimaiso muwoi, nono mo Siyoli Nokota monoi toku manoinimo, molo yono foumalo monoi.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Kotoni noko nokolaloso aiyolokoinimo, toiyo saino monoi, samiyaikiyo si monoi. Molo koiyau monoi imo mo futo mo, na samiyaikiyoinomo.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Moini Koto mo mulu siyoliso tunumokomoi, suomoso monoiso tofasimokomoi. Noinoso na yoimo. Kumokini saponiyo wi kolokomomoka tumoimo.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Folosumai si nokoso fupiniyaimo kolokoimo, kolikali moloso aluwai nokoso mani, fupiniyaimo kolokoimo. Na kuloli ilomanimokoimo, mulu tomoki moloso aluwai monoi.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Nosai no mo; alu mo komu mo puwoso puwoso puwoso; siyoli yasoi. Tani mulu mani, amimaloki.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.