Lucas 15
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Nosai no mo; takiso muwoni i nokowoi molo koiyauso aluwai nokowoi, toi mo Isisoni auso ukouniyaika tumoki, imo kwaimo monoi.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Nosai no Falisi moloso aluwai nokowoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi amuwaso alikino, iyamaloki, “Ninani nokota mo molo koiyauso aluwai nokoso tuwolimikomoi, na tono fasikomoi.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 No monoi no mo, Isiso mo siyokawi imo na ikoki,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Moi nokota mo sipo koloni molopoi molopoi, 100, na tosamukukomoi. Ulai sipo siya mo uwofa na, moiso poimo manoso. Nosai no mo, sipo samukuko nokota mo na tikolisalo. Sipo siyai mo, 99, nu somiso asiso amai tutukaiko. Sipo siya na tikolisalo.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nosai no mo; koso uwai; noma timai tatisiyo tumo, na tomolokisa tumo.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Totani nu mo ifou tatisiyo tumo. Siyokutono iyaliwoi asi siyamai nokowoi taliyoniko, ukouniyaiko monoi. Na tiko, “Na pomoloki fasimonowo. Yani sipo no lomuso no, yasoi na kosano, ifou na kausiyo tumo.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ya timonukuwo, noinoso na, kumoki noko iyaliyo mani, koufasoso tomolokikono, mulu ititouni noko molopoi monoi, 99. Yasoi alosokokino, mulu mo. Ulai molo koiyau nokota mo muluso alosiyakimo, wiyouwa wiyou, kumoki nokoyo siyoliso na molokimaloinomo.” Isiso mo siyokawi imo mo ainoso ikoki.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nosai no mo; Isiso mo siyokawi imo siya na ikoki, “Noni mo muwoni mo naino tiwoi. Ulai muwoni siya mo uwofa, na tikolikaiso. Nosai no lamu ta tofalosiso. Tofalosiso mo; nu kukumo tasoko, ikoliso monoi. Tikolisomoi tikolisomoi, ainoso hani na tokoso, muwoni mo.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Koso uwai; siyokutono iyaliwoi asi siyamai noko nokolalowoi taliyoniko, ukouniyaiko monoi. Na tiko, “Na pomoloki fasimonowo. Muwoni siya mo ikolikaiso, lolai mo yasoi koso, ifou yasoi na aso.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ya timonukuwo, noinoso na, Kotoni kumoki nokoyo mani, na molokimo manoinomo, molo koiyauso aluwai nokotayo mulu alosimakimo.” Ainoso na ikoki, Isiso mo.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Nosai no mo; Isiso mo imo lukasiyoluwaikoki, na ikoki, “Noko mo alalo tiwoi nokota, awitono noko ti.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Namolisai alu mo apitonoso na imoki, “Apou, kalakinimo, ilolu utai mo auwa kotiyo iyoikimo. Ulai ya tiyomu, yani mo toku na ponimono.” Imoki mo; apitono mo ilolu wautiki, alalo tiso.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nosai no mo; atotalowoi muwoi, namolisai alu mo tani ilolu aliyouki. Yasoi, na manoki, aluwamai asiso. Aluwamai asiso tolo manoki mo, mulu mo koiyau saso, muwoni komasoso suo suomokaloki, molo koiyauso aluwaiyalo monoi.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Suo suomokalo manoki mo; muwoni mo uwofa. Nosai no nonani asimai mo tolomu nokoyo tiya sisiyoli uwokoki. To mani, sofuwamoki, tiya na.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 No monoi no mo mi ananoki. Asi tolomu nokotani mi anoninanoki. Nonani nokotayo imo taikiyoki, “Yani fuso na puwoliko tolano.”
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Fuyo noso pukwaikomosiki mo, wiyou, tota mani, no mulu puwomosiki. Yohapou tunoso noko fasiko monoi louwa fi. Ulai noko no noiyo ni monoi?
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Nosai no mo; mulumolokoki, na yomuki, “Yo mo kwaimo pa tiyousiso. Apouni mi anononi noko mo koloni molopoi mo yapoli tonoko manono. Yosu mo tiya siyoli ni tokalomonomoi.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Yo mo yasoi, apouni auso ifou manoimo. Na imanoimo, “Apou, yo mo molo koiyauso aluwai nokota, Kotoni molo timaiwoi nonani molo timaiwoi.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Yo mo noko itouniyaimo muwoi. Nono no alu imo no moloi kaluwaimono monoi? Nani mi ano nokota na pokaluwaimono.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Nosai no mo; yasoi, apitononi auso ifou na manoki.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Aluyo na imoki, “Yo mo molo koiyauso aluwai nokota, Kotoni molo timaiwoi nani molo timaiwoi. Yo mo noko itouniyaimo muwoi. Nono no alu imo no moloi kaluwaimono monoi?”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ulai apitono mo totani mi anononi nokoso na ikoki, “Yani tuno sopo itouniyaimo na panononiwo. Somaiso na pa aniyo tumowo, na pa asisikaimowo. Naino koliwoi pa asisikaimowo. Fona suwoi pa asisikokaimowo.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Polomoko uo tononoso na punanowo, koloni wasi monoi, moloki si monoi.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Ya piyomuki, yani alu mo yauwo. Ulai lolai mo ifou na tumo. Ya piyomuki, uwokaiwo, ulai yasoi na kimona tumo.” Aino ikoki. No monoi no koloni wasi nikino.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Toku alusu mo isiso amai tolokainoki. Ulai nosai no mo; nuso ifou tumoki, iyomosi imowoi namo siwoiso na kwaika tumoki.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Mi ano nokotaso aliyoniki, imoki, “Hani tanono, woi?”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Nosai no mo; mi ano nokotayo na imoki, “Auwano mo yasoi na tumo. Aponoyo polomoko uo tononoso na unu. Tani alu mo waliyo ifou tumo, kalowoi muwoi. No monoi no koloni tuwasi nino.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ulai toku alu mo mulu na atolokomoki, lotiwoi muwoi. Nosai no apitonoyo na ima fuki, imaloki, “Tofolo, imo mo futo.”
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ulai na fowaki, apitonoso, “Na pukwaimono. Aisamu aisamu yo mo mi na tanononi manonoki. Imo mo pa tokulali manonokiso. Ulai nono mo koloni wasi nimonowoi muwoi, mimi uofa mani, pa nimono manokiniso, yani woli iyaliso koloni wasi niko monoi mo. Wiyouwa wiyou.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Nonani alu mo, muwoni no i wanonikini no, uloliyo nokolaloso no ponikalo manoki no, ta tumomai ulai hani monoi polomoko uo tononoso ununonini?”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Nosai no mo; apitono mo awitonoso na imoki, “Yani alu, nono mo aniyopa poi poi totolo tomasimomononi. Yani komaso hani hani mo nani ilolu na.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ulai lolai mo na tomoloki sikoni, koloni tuwasi sikoni. Moti piyomukikoni, auwano mo yauwo. Ulai lolai mo ifou na tumo. Piyomukikoni, uwokaiwo, ulai yasoi na kimoka tumo.” Isiso mo siyokawi imo mo ainoso na ikoki.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.