João 12

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nosai no mo; Pasowa koloni wasiwoi muwoi, ulo toufo mo amai, nomai no mo Isiso mo Pitano nokonuso tumoki, Lasolasoni nukutaiso, noko no mo yausai toku no lusikaiki no.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Nosai no mo; koloni no nikokino. Lasolasoyo no niko yousiki, Isiso iyaliwoi. Matayo wautiki.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Amai no manokino mo, Moili mo kou woti iwo nau na asoki. Isisoni fona tiso na sololukikomaloki. Wiyou, kou woti iwo mo koufa muwoi, siyoliso na solukimoki. Kou woti iwo itouniyaima itouniyaimo, muwoni mo siyoli, wiyou. Isisoni fona tiso na louwokomoki, komu suwo sopoyo na uwosuwakomoki. Wiyou, nu mo woti itouniyaimo saso.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Nosai no mo; siyokutono siya Yutaso yomuki, “Hani monoi tiyo?” Yutasoni siyolo siya mo Isokailiyo, Isisoni woliya wolitono muwoi, uo nokoni auso kiyo nokota na.
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 Nonani nokota mo na yomuki, “Noni no hani monoi tiyo? Ninani kou woti iwo mo suo suomoko nokoso patikoni mo, suo mo muwoni mo siyoliso na ponimokono, ilolu somiso nokoso ponikalokoni. Wiyou, muwoni mo sisiyoli.”
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Yutaso mo aino yomuki, topoko imo saso. Ilolu somiso noko monoi mulu mo kalowoi muwoi, muwoni polamoko monoi louwa fi. To mo muwoni samukuko nokota. Isiso iyalini muwoni posamukuko manoki. Nonani muwoni popolamoko watimosiki.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Noni mo tofolo tolosu. Yo monoi toku akai unumonoki, kou woti iwo mo, yo louwomono monoi. Ulai afonimaiso? Nokoyo ai unumonoinomo.
7 Mas Jesus disse:
8 Ilolu somiso nokowoi aniyopa poi poi tosi manonuwo. Yosu mo aniyopa poi poi pa totolo tomasimonukuwoso.” Isiso mo aino na imoki.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Nomai no mo, Yuto noko molopoi nokoni auso imofa kolo koloma tumoki, “Isiso mo Pitano nokonuso tiyousi.” No monoi no kiyanokino. Isiso saso pa kiyanokinoso. Yausai lusikai nokota Lasolaso mani, kiyanokino.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 No monoi no mo, lotu samukuko noko sisiyoliyo imo lukasokaikino, “Lasolaso mani, niya tukolo monoi.”
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Ulai afonimaiso? Afonimaiso muwoi, Yuto noko molopoiyo nokotalo iyalini imo kulalikino, Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino, Lasolaso yausai lusikai monoi.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Nosai no mo; amuwoisai noko nokolaloni auso imofa kolo koloma tumoki, “Isiso mo Yolusolimo moloso totumo.” Toku yasoi ukouniyaikokaiki, noko nokolalo molopoi mo, koloni wasi monoi.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Nosai no mo; molo suwo na tokoso iyalokino, na iyo fukino, Isisoso molomai na kiya fukino, siyoliso na iyamaloki,
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Nosai no mo; Isiso mo hosofa na kausiki, na yousikaina yoki, hosofani namoli tonimai. Na manoki, hosofa molosai. Ainoso nali, Kotoni puko imoyo tiyomuko, noino,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Oi, Saiyono noko nokolalo moi mo noiyo kokolokomoiwo. Na pukwaiwo, moini samukukomo nokota siyoli mo na totumo, hoso uofani namoli toni molosai na totumo.”
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Isisoyo hosofa molosai tumomai mo siyokutono iyali mo nonani monoi mo mulumolokokaiwoi muwoi, toi mo sosoli. Namolisaisu, Isiso mo Kotoyo kawiyo yoki mo; nosai no Kotoni puko imo monoi mulumolokokaikino, to monoi no tiyomuko unu no, nokoyo no yo unukino no.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Yausai lusikaiso kwaimo noko nokolalo toiyo toku yasoi posasolomaniyalo manokino, ai unusai aliyoni imo mo.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 No monoi no mo, noko nokolalo molopoi mo kiya fukino. Mulu ifolaluwawoi mi ano imo toku yasoi kwaikino, no monoi no molomai kiya fukino.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Falisi moloso aluwai nokosu, toiyo ikuwanokino, “Moloi woi? Moi no ulai moloi alukimo monoi? Wiyouwa wiyou, noko nokolalo komaso taluwai manono.”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Koliko noko siyai mani, Pasowa koloni wasiya tumokino, Koto monoi molokima tumokino.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Tiki mo; Filiposo ima tumokino. Filipo mo Pisaito nokota, Kalili asimai no toi no. Nonani nokotaso na ima tumokino, Koliko nokoyo, “Woli, Isisoso tokiya tumonoki.”
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Imokino mo; Filipo mo Anotoluso imanoki, “Noko mo Isisoso tokiya tumono.” Imoki mo; totiyo Isisoso imanokino, na imokino, “Noko mo tokiya tumoni.”
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Aumoifaso asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yani siyolo kaluwaimonoinomo.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Motuwa na timonukuwo. Tuo u mo asiso usukunalo kono somiso mo, tuo tonofalo pa pauwonouluso. Tuo u mo noko yau komiyai asiso uwokai somiso mo, siyasu na potoi, tuo u saso. Ulai tuo u mo asimai ku uwokaiyakimo, tuo tonofalo auwoniyouwoimo, tuo u molopoiwoi na soimo.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Noko mo tota amu mulu yo mo, aniyopa poi poi moloi yousi itouniyaimo monoi? Na kaloimo. Asimai tolo nokotasu mo tota amu mulu yo somiso mo, amai na yousikainoimo, aniyopa poi poi yousi itouniyaimo manoimo.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Noko mo mi ano fasimono mo, na aluwaimonumo. Yani auso na tolumo. Noko mo asani mi ano fasimonakimo, yani Apouyo kisosomiyoimo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Ulai na ikoki, “Mulu na tokalomono. Ulai Apouso yo no moloi imo monoi, uwokaimono noko alukiko monoi? Nokoyo uwokaimono monoi na amukonoki, yo mo.”
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Nosai no Kotoso imoki, “Apou, nani ami siyoli na powiyoti, noko nokolaloso. Nani siyolo kaluwaiyalou mo waliyo.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Aumoifa si noko nokolaloyo kwaimokino mo, piyamoki, saukuwo. Siyaiyo iyamoki, “Kotoni kumoki nokotayo timowo.”
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Ulai Isisoyo, “Asa fasimono monoi pa tiyomu taikiyoso, momaiso posaso wiyononi monoi na tiyomu taikiyo.
30 Então Jesus explicou:
31 Lolaimai mo Koto mo molo koiyau foli monoi na tiyomukai. Lolaimai asi asi nokoni samukuko nokota koiyau mo na tamiyaikiyo taikiyo.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Nokoyo akaimona yakinomo, yo mo noko nokolalo komaso na aliyonikoimo, asani auso ti liyai monoi.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Ainoso ikoki, a mokimai kalo imo mo.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Nosai no mo; noko nokolaloyo utolumokino, Kolaiso monoi, noko no mo Kotoyo no muwokaiki no, noko fasika tumo monoi. Na imokino, “Musini imo amiyo tiyomuko, Kolaiso mo aniyopa poi poi totolokaino. Ulai nono mo tiyomuni, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota mo a mokiso akaiya yoinomo, nokoyo? Moloi woi? Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota no noi woi? Ima imo na pimoko.”
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Nosai no mo; Isiso mo siyokawi imo tota amu monoi na ikoki, “Aumoifaso folosumono kukomoinuwomo. Saponi mo fokufaso amai na towi. Saponimaiso na poliyaiwo.
35 Jesus respondeu:
36 Fupiniyaimo kolokomomai saponi monoiso na pomulumolokowo. No monoi no moi mo saponiwoi na soinuwomo.” Isiso mo siyokawi imo aino na ikoki, nokoso.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Isiso mo mulu ifolaluwawoi mi siyoli ano manoki, Noko nokolaloni molo timai analoki. Ulai pa mulumolo luwaikinoso.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 No mo afonimaiso muwoi, Kotoni puko imoyo motu fiyamosi monoi, tani mulu lukasiko nokota Aisaiyayo toku no kumokaiki no, noino,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 No monoi no noko nokolalo no moloi mulumolo luwai monoi? Ulai afonimaiso? Nonani monoi imo siya mani, Aisaiyayo toku kumokaiki, noino,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Koto totayo noinomo toini molo tiso kau kaukokai, mulu mo wapu wapu saso. Molo tiyo no hani no moloi ki monoi? Imo folosai no moloi saino monoi? Mulu no moloi alosoko monoi? Mulu palosokono mo, ya na pititounikai.”
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Aisaiyayo afonimaiso pa yomukaikiso. Isiso mo amukonowoi muwoi, tani ami siyoliso na kiki, no monoi no yomu unukaiki.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Ulai nokotalo iyali siyai mani, na mulumolo luwaikino, noko sisiyoli molopoi. Ulai siyoliso iyamo unuwoi muwoi, wosu wososu mulumolo luwaikino. Falisi moloso aluwai noko monoi nikokino, iyamoki, “Wonikaluso lotu nufaso ti monoi alukikomomokoinomo.”
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Aino iyamoki. Ulai afonimaiso? Toi mo Kotoyo kisosomiko muluwoi muwoi, noko nokolaloyo kisosomiko mulu saso yokino.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Nosai no mo; Isiso mo siyoliso ikoki, noko nokolaloso. Na ikoki, “Noko mo mulumolo luwaimonakimo, yo saso mulumolo luwaimonowoi muwoi, imono taikiyo nokotaso mani, mulumolo luwaiyoimo.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Kimonakimo, imono taikiyo nokotaso na kiyoimo.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Yo mo saponi komiyai wikaiya konoki. Noko mo mulumolo luwaimonakimo, folosumai pa yousikainoiso.” Aino na ikoki, Isiso mo.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ulai ikoki, “Noko mo yani imo kwai somiso mo, ulai yo mo imo kulali foli monoi pa tiyomukaiso. Yo mo molo koiyau foli monoi pa yoma konokiso. Asi asi noko nokolalo samiyaikiyo monoi amukonoki, yo mo.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Ulai imo kulali foli mo amai. Namoliyo alosimomono foli mo amai. Noko mo yani imoso kulaliyakimo, imo kulali foli monoi na uwoyoimo, asi fokumomaiso. Ulai afonimaiso? To mo sosoli muwoi, yo mo yasoi na imokaiki, suo foli monoi mo.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 No mo motu nali. Yo mo asani muluyosu pa timonukuwoso. Apou Siyoliyo na imono taikiyoki, amiso na imonoki, “Imo na pa lukaso nika kono, noisu noisu.”
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Noko mo tani imoso kwai itouniyaimo mo, aniyopa poi poi yousi itouniyaimomoi. Ainonani yo mo sai. No monoi no Apou Siyolini imososo na timonukuwo, totayo no imonoki no.” Isiso mo ainoso na ikoki.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.