Atos 28
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Nosai no mo; upoiso tikinoki mo; koi mo waliyo. Tolomu nokoyo imokokino, “Asi siyolo mo Malota, mamo iwo mulumai asi na.”
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Noko ititouni na. Na fasimoka tumokino. Sa na, fulomu uwomokoki. No monoi no ta yolikaikino, na imokokino, “Ta pasi sa tumowo.”
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Polo mani, a ta akanoki, taso isikokaiya tumoki. A ta isikokaiya tumoki mo, nuwo mo a ta usolisai na amufuki, uowoi nuwo na. Momono monoi na amufuki. Poloni nainosai na tukolokaiki.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Poloni nainosai tukolokaiso kwaikino mo, tolomu nokoyo ikuwanokino, “Noko tukuwoli nokotawo. Iwoyo pa tukolo soliso. Ulai noko tukuwoli foli monoi na kalu.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ulai Polo mo nuwo na kitotasokomoki, taso. Pa uwokaikiso, waliyo.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tolomu nokoyo piyamoki, woumoimowo. Siyaiyo piyamoki, lolai siyaso kaloimowo. Molo ami amiso kwai manokino, na foumo manokino. Ulai Polo mo uwowoi muwoi, waliyo. No monoi no ti monoi mulumolokokino, iyamoki, kumoki tolomu nokotawo.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nosai no mo; asi samuku nokotayo imoka tumoki, “Yani nuso waliyo na posa liwo.” Noko itouniyaimo na. Tani siyolo mo Pupoliya. Nonani nokotani asi mo aumoifaso. No monoi no no nimokoki. Amoloki tiwoi sikinoki.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Apitonosu mo ai uwoki, au momonowoi tou nakowoi na. Nuso tu tanoki. Nosai no Polo mo kiya tiki. Kotowoi imo lukaso unuki mo, nainoyo na komiki, na itouniyaimokaiki.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Itouniyaimokaiki mo; ai ai noko nokolalo mo ti liyaiki, na ititounikaiyaloki.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Hani hani nimokokino. Molo nu tiya monoi mani, na fasimoko taikiyokino.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Nosai no mo; amu tauwoi mo uwai; na utukaikokinoki. Poso ayou molosai nukinoki. Alikosatoliya nokonusai toku tumokoki, imonu popo tolosuwa monoi fou toloka tumoki. Poso ayou siyolo mo Auwatono Noko Ti Sisiyoli. Nonani ayou molosai nukinoki.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ulai nosai no Sailokusi nokonuso nukinoki, poso ayou molosai. Amoloki mo tiwoi sikinoki.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ulai nosai no Likiyamo nokonuso na nukinoki, poso ayou molosai. Amuwoisai fulomu itouniyaimo auwoniyouki, no monoi no yasoi, poso ayou molosai nukinoki. Amuwoisai Putiyolai nokonu mo tikinoki.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Tikinoki mo, Isisoso mulumolo luwai nokoso kokalokinoki. Imokokino, “Koini auso amai pa siwo.” Amoloki toufowoi, 6, posimosikinoki. Ulai nosai no fona molosai nukinoki, Lomo nokonu molosai.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Koi ti imo maliyaliki, no monoi no Isisoso mulumolo luwai nokoyo molomai kimoka tumokino, Apiyaso ukouniyaiko asiso. Nosai no nokonu siyaso nukinoki, awaso sa tumo liyai nokoni nu tauwoiso. Nosoni mani, Isisoso mulumolo luwai noko siyaiyo kimoka tumokino. Polo mo toi tiso kokoki mo, mulu mo amimoki, Kotoso na imoki, “Wafisu.”
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ulai nosai no Lomo nokonu mo na tikinoki. Tikinoki mo; noko sisiyoliyo iyamoki, “Polo mo kalopulo nuso pa tokiyonokiso, nu siyaso tolo mo waliyo. Polimanotayosu na samukuyumo.”
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nosai no mo; tinosai Polo mo Yuto noko sisiyoliso aliyonikoki, tolomu noko na. Ukouniyaika tumoki mo, na ikoki, “Woli iyali, yo mo hani mo yowoi muwoi. Moini Yuto noko nokolaloso pa uwoko manokiso. Aniyopa iyalini imo pa kulali manokiso. Yolusolimo nokoyo afonimaiso komi kausimonokino, Lomo nokoni auso kiyomonokino, kalopulo nuso.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Lomo nokoyo utolumomonalokino. Nosai no iyamoki, “Moloi tukolo monoi? To mo hani mo yowoi muwoi.” Aino na iyamoki, kalopulo nusai louwa kiyomonokino.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ulai Yuto nokoyo wiyou iyamoki. No monoi no yo mo Lomo nokoso ikoki, “Sisi siyolini auso na pa kaumonowo. Totayosu mo yani imo kwaimonumo.” Yo mo Lomo nokoso aino ikoki, ulai yani Yuto noko sisiyoli monoi pa faumikokiso.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 No monoi no aliyoninukuwo, kimona tumo monoi. Imo niya tolukasokoni. Isolilo noko nokolalo moi mo Kotoyo muwo nokotaso tofoumo manokoni. Ulai ya tiyomu, yasoi na tumoki. No monoi nosu kalopulo nuso kiyomonokino.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Fowakino, “Yutiya asi nokoyo nona monoi paso mo pa kumomokokinoso. Uo imo mani, pa iyamo una tumokiniso.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Koi mo nani muluso kwai monoi tiyonoki. Hani molo tonofaloso taluwai manoni? Ulai afonimaiso? Imo mo tokolo koloma tumo liyai, noino, “Molo tonufuwa mo koiyau wai.” Aino na imokino, Poloso.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 No monoi no imo lukaso monoi utolukuwanokaikino.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Noko siyaiyo waliyo mulumolo luwaikino. Siyaiyosu pa mulumolo luwaikinoso.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Mulu mo tomoso muwoi, mulu mo fofamo. Siyasonuso utukaimalokino. Ulai utukaimalo somisomai Polo mo na ikoki, noino, “Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Aisaiyayo motu imo na ikoki, moini aniyopano iyaliso, noino,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Siyoli Nokotayo imonoki, “Nani Yuto noko nokolaloso na pikano, noino, “Imo saso kwai manoinuwomo, ulai imo folosai pa sainoinuwoso. Molo saso foinaliko manoinuwomo, ulai hani mo pa kiyoinuwoso.”
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ninani noko nokolalo mo mulu mo wapu wapukokai si. Imo kwai monoi mo wiyou tiyamo, iyo mo uku ukukokai. Moloyo koko monoi mani, wiyou tiyamo. Wiyou iyamo somiso mo, moloyo pokokono, hani mo pokino. Imo pukwaino mo, imo folosai mo na posaino itouniyaimono. Mulu palosokono mo, ya na pititounikai.”
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 No monoi no ya timonukuwo, Kotoyo na imono taikiyoki, noko nokonu nokoso poposasoko wiyolukalo monoi. Imo mo na kwai itouniyaimoinomo. Kotoyo noinomo samiyaikiyoinomo. Na timonukuwo, moi saino monoi.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [Polo mo aino na ikoki, Yuto nokoso. Ikoki mo; utukaimokino, koni imoyoso lukasalokino. Mulu mo tomoso muwoi, no monoi no.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Polo mo amai tolokaino manoki, aisamu mo tiwoi. Totani muwoniyo suo suomoko nuso potolo manoki. Nokoyo pokiya tumo liyaimosikino mo, siyasonuso na pikomosiki, “Waliyo na potiwo.”
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Kokolomowoi muwoi, mulu amisoso potolo manoki, imo amiso na polukasiko manoki. Kotoyo samukumoko mi monoi imo polukasikalo manoki. Isiso Kolaiso Siyoli monoi mani, na paiyolokalo manoki. Nokoyo pa alukimo manokinoso.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.