Atos 28
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB
1 Nosai no mo; upoiso tikinoki mo; koi mo waliyo. Tolomu nokoyo imokokino, “Asi siyolo mo Malota, mamo iwo mulumai asi na.”
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Noko ititouni na. Na fasimoka tumokino. Sa na, fulomu uwomokoki. No monoi no ta yolikaikino, na imokokino, “Ta pasi sa tumowo.”
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Polo mani, a ta akanoki, taso isikokaiya tumoki. A ta isikokaiya tumoki mo, nuwo mo a ta usolisai na amufuki, uowoi nuwo na. Momono monoi na amufuki. Poloni nainosai na tukolokaiki.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Poloni nainosai tukolokaiso kwaikino mo, tolomu nokoyo ikuwanokino, “Noko tukuwoli nokotawo. Iwoyo pa tukolo soliso. Ulai noko tukuwoli foli monoi na kalu.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ulai Polo mo nuwo na kitotasokomoki, taso. Pa uwokaikiso, waliyo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tolomu nokoyo piyamoki, woumoimowo. Siyaiyo piyamoki, lolai siyaso kaloimowo. Molo ami amiso kwai manokino, na foumo manokino. Ulai Polo mo uwowoi muwoi, waliyo. No monoi no ti monoi mulumolokokino, iyamoki, kumoki tolomu nokotawo.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Nosai no mo; asi samuku nokotayo imoka tumoki, “Yani nuso waliyo na posa liwo.” Noko itouniyaimo na. Tani siyolo mo Pupoliya. Nonani nokotani asi mo aumoifaso. No monoi no no nimokoki. Amoloki tiwoi sikinoki.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Apitonosu mo ai uwoki, au momonowoi tou nakowoi na. Nuso tu tanoki. Nosai no Polo mo kiya tiki. Kotowoi imo lukaso unuki mo, nainoyo na komiki, na itouniyaimokaiki.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Itouniyaimokaiki mo; ai ai noko nokolalo mo ti liyaiki, na ititounikaiyaloki.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Hani hani nimokokino. Molo nu tiya monoi mani, na fasimoko taikiyokino.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Nosai no mo; amu tauwoi mo uwai; na utukaikokinoki. Poso ayou molosai nukinoki. Alikosatoliya nokonusai toku tumokoki, imonu popo tolosuwa monoi fou toloka tumoki. Poso ayou siyolo mo Auwatono Noko Ti Sisiyoli. Nonani ayou molosai nukinoki.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ulai nosai no Sailokusi nokonuso nukinoki, poso ayou molosai. Amoloki mo tiwoi sikinoki.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ulai nosai no Likiyamo nokonuso na nukinoki, poso ayou molosai. Amuwoisai fulomu itouniyaimo auwoniyouki, no monoi no yasoi, poso ayou molosai nukinoki. Amuwoisai Putiyolai nokonu mo tikinoki.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Tikinoki mo, Isisoso mulumolo luwai nokoso kokalokinoki. Imokokino, “Koini auso amai pa siwo.” Amoloki toufowoi, 6, posimosikinoki. Ulai nosai no fona molosai nukinoki, Lomo nokonu molosai.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Koi ti imo maliyaliki, no monoi no Isisoso mulumolo luwai nokoyo molomai kimoka tumokino, Apiyaso ukouniyaiko asiso. Nosai no nokonu siyaso nukinoki, awaso sa tumo liyai nokoni nu tauwoiso. Nosoni mani, Isisoso mulumolo luwai noko siyaiyo kimoka tumokino. Polo mo toi tiso kokoki mo, mulu mo amimoki, Kotoso na imoki, “Wafisu.”
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ulai nosai no Lomo nokonu mo na tikinoki. Tikinoki mo; noko sisiyoliyo iyamoki, “Polo mo kalopulo nuso pa tokiyonokiso, nu siyaso tolo mo waliyo. Polimanotayosu na samukuyumo.”
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nosai no mo; tinosai Polo mo Yuto noko sisiyoliso aliyonikoki, tolomu noko na. Ukouniyaika tumoki mo, na ikoki, “Woli iyali, yo mo hani mo yowoi muwoi. Moini Yuto noko nokolaloso pa uwoko manokiso. Aniyopa iyalini imo pa kulali manokiso. Yolusolimo nokoyo afonimaiso komi kausimonokino, Lomo nokoni auso kiyomonokino, kalopulo nuso.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Lomo nokoyo utolumomonalokino. Nosai no iyamoki, “Moloi tukolo monoi? To mo hani mo yowoi muwoi.” Aino na iyamoki, kalopulo nusai louwa kiyomonokino.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ulai Yuto nokoyo wiyou iyamoki. No monoi no yo mo Lomo nokoso ikoki, “Sisi siyolini auso na pa kaumonowo. Totayosu mo yani imo kwaimonumo.” Yo mo Lomo nokoso aino ikoki, ulai yani Yuto noko sisiyoli monoi pa faumikokiso.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 No monoi no aliyoninukuwo, kimona tumo monoi. Imo niya tolukasokoni. Isolilo noko nokolalo moi mo Kotoyo muwo nokotaso tofoumo manokoni. Ulai ya tiyomu, yasoi na tumoki. No monoi nosu kalopulo nuso kiyomonokino.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Fowakino, “Yutiya asi nokoyo nona monoi paso mo pa kumomokokinoso. Uo imo mani, pa iyamo una tumokiniso.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Koi mo nani muluso kwai monoi tiyonoki. Hani molo tonofaloso taluwai manoni? Ulai afonimaiso? Imo mo tokolo koloma tumo liyai, noino, “Molo tonufuwa mo koiyau wai.” Aino na imokino, Poloso.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 No monoi no imo lukaso monoi utolukuwanokaikino.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Noko siyaiyo waliyo mulumolo luwaikino. Siyaiyosu pa mulumolo luwaikinoso.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Mulu mo tomoso muwoi, mulu mo fofamo. Siyasonuso utukaimalokino. Ulai utukaimalo somisomai Polo mo na ikoki, noino, “Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Aisaiyayo motu imo na ikoki, moini aniyopano iyaliso, noino,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 “Siyoli Nokotayo imonoki, “Nani Yuto noko nokolaloso na pikano, noino, “Imo saso kwai manoinuwomo, ulai imo folosai pa sainoinuwoso. Molo saso foinaliko manoinuwomo, ulai hani mo pa kiyoinuwoso.”
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ninani noko nokolalo mo mulu mo wapu wapukokai si. Imo kwai monoi mo wiyou tiyamo, iyo mo uku ukukokai. Moloyo koko monoi mani, wiyou tiyamo. Wiyou iyamo somiso mo, moloyo pokokono, hani mo pokino. Imo pukwaino mo, imo folosai mo na posaino itouniyaimono. Mulu palosokono mo, ya na pititounikai.”
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 No monoi no ya timonukuwo, Kotoyo na imono taikiyoki, noko nokonu nokoso poposasoko wiyolukalo monoi. Imo mo na kwai itouniyaimoinomo. Kotoyo noinomo samiyaikiyoinomo. Na timonukuwo, moi saino monoi.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 [Polo mo aino na ikoki, Yuto nokoso. Ikoki mo; utukaimokino, koni imoyoso lukasalokino. Mulu mo tomoso muwoi, no monoi no.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Polo mo amai tolokaino manoki, aisamu mo tiwoi. Totani muwoniyo suo suomoko nuso potolo manoki. Nokoyo pokiya tumo liyaimosikino mo, siyasonuso na pikomosiki, “Waliyo na potiwo.”
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Kokolomowoi muwoi, mulu amisoso potolo manoki, imo amiso na polukasiko manoki. Kotoyo samukumoko mi monoi imo polukasikalo manoki. Isiso Kolaiso Siyoli monoi mani, na paiyolokalo manoki. Nokoyo pa alukimo manokinoso.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.