Atos 21

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nosai no mo; Ifiso nokoso utukaikokinoki mo; poso ayou molosai na nukinoki. Kusoso somaiso nukinoki. Ulai nosai no amuwoisai Lotisoso nukinoki. Ulai nosai no Patala nokonuso nukinoki.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Nosoni poso ayou siya ikolikalokinoki, na kokokinoki, Fonisiya asiso manoko ayou. Tumokoki mo, nonani ayou molosai na nukinoki, yasoi.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Nu manokinoki mo; Saipolo asi aumoifaso nukinoki, mamo iwo mulumai asi mo. Sokoni ausaimisai souwaiyalokinoki. Ulai nosai no Siliya asiso nukinoki. Taiya nokonu mo tikinoki mo, ilolu kiyokokino. No monoi no asiso folamuwaniyo konokinoki.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Isisoni moloso aluwai nokoso na kokalokinoki. Amoloki mo nano siyawoi, 7, si tomasikokinoki. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Poloso na louwa ikimalokino, “Yolusolimo nokonuso noiyo manoi.”
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ulai si tomasiko uwai; na nukinoki. Nokonusai aluwaimokiyo fukino, Isisoni moloso aluwai noko komaso nokowoi fuwaluwouwoiyo. Iwo ilomai mo alokomu na losiyaiko unukinoki, Kotowoi imo lukasokinoki.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nosai no woiyomi kuwanokinoki, Polo koi mo poso ayou poiso folamuwaniyo tikinoki. Tolomu noko mo ifou nuki.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Nosai no mo; Taiya nokonuso utukaimokinoki, Tolimaiso nokonuso nukinoki, poso ayou molosai. Iloso folamuwaniyo konokinoki, tolomu nokoso kokanokinoki, Isisoso mulumolo luwai nokoso. Amoloki siyasoso tanikokinoki.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Amuwoisai utukaikokinoki, Sisaliya nokonuso na nukinoki. Filipo koliwoi na sanokinoki, toini nuso. Filipo mo Isiso Kolaiso aino imo polukasikomosiki, imo itouniyaimo. Noko nano siya nokota, Yolusolimo nokoyo toku no muwokokaikino no, Kotoni mi ano fasiko monoi.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filiponi atoki iyali mo nokolalo toitati, susauwo nokolalo nuko nali no. Kotoyo noinomo tani imo poposasokomosikino.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ulo ulo amai si manokinoki mo, Kotoni mulu lukasiko nokota mo tumoki, Yutiya asisai. Tani siyolo mo Akopa.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Kimoka tumoki mo, Poloni toukosi na anoki, tota amu na konosuwakomoki, naino fonasai. Na yomuki, “Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo tiyomukai, noino, “Toukosi kiyo nokota mo naino fonasai konosuwakomoinomo, Yolusolimo nokoyo. Yo konosuwakomomono komiyai, noinoso Yuto nokoyo konosuwakomoinomo. Nosai no noko nokonu nokoso kiyokoinomo.” Akopa mo aino na posasokoki.
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Posasokoki mo; koiwoi tolomu nokowoi, koi mo Poloso na louwa imalokinoki, “Yolusolimo nokonuso noiyo manoi.”
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ulai fowamokoki, “Hani monoi tosonukumononuwo? Wonikaluso yo mani, mulu kalomonoimo. Konosuwa komomonakinomo, ulai yo no imowoi? Yolusolimo nokoyo tukolomonakinomo, pa kokolomomonoiso, Isiso Siyoliso mulumolo luwai foli monoi tukolomonakinomo.” Polo mo ainoso na imokoki.
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Koini imo pa kwaimoko manokiso. Nosai no iyamokinoki, “Tofolo. Imo mo koma. Siyoli Nokotani muluyososu uwoyoimo.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Nosai no mo; puwotolokinoki, Yolusolimo nokonuso na nukinoki.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Isisoso mulumolo luwai noko siyaiyo aluwaimokokino, Sisaliya nokonusai. Nisononi nuso kiyomokokino, si monoi. Nisono mo Saipolo asi nokota. Tokusai Isisoni moloso aluwaiki.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yolusolimo nokonu mo tikinoki mo, Isisoso mulumolo luwai nokoyo molokikino, na imokokino, “Waliyo na potiwo.”
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Amuwoisai Polo koi mo Yamiso na kiyanokinoki. Isisoso mulumolo luwai nokoni samukuko noko komaso mo Yamisowoi si tomasimokino.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Polo mo ikoki, “Woli iyali, moi kuo.” Nosai no ima imo lukasiyoluwaikoki, na ikoki, “Kotoyo fasimonalo manoki. Tani amiyo mi sisiyoli analo manoki, noko nokonu nokoni asiso.” Ainoso ainoso imo lukasiyoluwaikoki.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Poloni imo kwaimokino mo, Siyoli Nokotani siyolo kaluwaiyaloukino. Ulai na imokino, “Woli, na pukwaimoko, Yuto noko nokolalo molopoi molopoi mo Isisoso tomulumolo luwai si liyai. Musini imo ami monoi mani, mulu siyoli na tiyono, aniyopa imoso aluwai monoi.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Nokoyo Polo nona monoi ifoluwai unukini, noino, “Yuto noko, noko nokonu nokoni asiso no tosi liyai no, toiso mo Poloyo taiyolokalomosi, Musini imo ami kulali monoi. Na tikikomoi, “Alaloni au tuno noiyo tokosonasikoiwo. Aniyopa moloso noiyo aluwaiyoiwo.” Nokoyo ainoso ifoluwai unukini, Polo nona monoi.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Moloi tiyokoni, woi? Nonayo tumo monoi imo na kwaiyoinomo.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Koi tiyamonoki, noino na pa yo. Koi mulumai noko toitatiyo Kotoni molo timai auwolokokaikino.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Nonani noko iyali na pa kolisiyo ti, lotu nu siyoliso. Kotoni molo timai no yakino no, tomoso na pa yo, na pa tolo tomasiko, Kotoso utunoni koloni na pa i, suo mo nani muwoniyo. Muwoniso fasikakinimo, komu suwo mo waliyo kokolikoinomo. Aniyopa moloso aino aluwaiyakinimo, tolomu noko nokolalo mo sainoinomo, topoko imo saso kolo koloma tumo liyaiki. Na sainoinomo, Musini ami imoso na taluwaini.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Noko nokonu noko, Isisoso no tomulumolo luwaino no, toi mo folo. Musini imo aluwai somiso mo waliyo. Imo mo toku yasoi lukasokaikikoni, paso na kumotikikoni, noino, “Asuwo asuwo koto iyaliso ututi koloni noiyo nokoiwo. Nako noiyo sikoiwo. Imo molomai konosuwako koloni somu noiyo nokoiwo. Noiyo uloliyokomoiwo.” Aino na kumotikikoni.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Polo mo Yamiso iyalini imo kwaikoki. Amuwoisai noko toitati iyaliso kolisiyonoki, Kotoni molo timai iwo loukokino. Nosai no lotu nu siyoli poiso lotiki, Polo mo. Lotu samukuko nokoso utolukokaiya tiki, “Amoloki toufo mo uwai wofu wofu soikimo, Kotoni molo timai. Koloni mo taso utunoninoikimo.” Aino utolukokaiya tiki.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nosai no mo; amoloki nano siya 7 mo aumoifaso mo uwai; Yuto noko siyai, Aisiya asisai no tiki no, toi mo Poloso na kikino, lotu nu siyoliso liyaiso. Wiyou, uo mo siyoli. Ukouniyaikokai noko nokolaloso ainiko ifoluwaikalokino. Uo mo ta topi. Polo na imokino ukou,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 siyoliso na iyamaloki, nokoso na ikalokino, “Woli iyali Isolilo noko, na pofasimoka tumowo. Noko ni mo, to mo imo koiyau taiyolokalo, asi asi noko nokolaloso. Isolilo noko nokolalo moi monoi imo koiyau imo tikalomoi. Musini imo ami na tokulalimoi. Moini lotu nu siyoli monoi mani, imo koiyau imo tikalomoi. Konoi mo Koliko noko mo na koliyo ti, lotu nu siyoli poiso. Au nali no, lotu nu itouniyaimo mo na koiyaumokai.” Aino na ikalokino,
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 piyamoki, Ifiso nokota Tolofima kawiyo tiwo. Ulai afonimaiso? Poloso aluwaiso tino na kwaikino, Yolusolimo nokonumai.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Wiyouwa wiyou, Yolusolimo noko nokolalo mo uo mulu saso. Na fufumuwana tumo liyaiki, Poloso imokino ukou, na kominiyo fukino, lotu nu siyolisai. Nosai no itu loti mo somaiso na asiko liyaikino.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nosai no mo; Polo mo louwa tukolokino, uo nokoyo. Louwa tukolo manokino mo, imo kolomoki, totawoi polimano samukuko nokotani auso mo, noino, “Yolusolimo nokonu mo noko nokolalo saso, iwo topi. Uo mo siyoli, ta topi.”
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nonani imo kwaiki mo, polimano noko siyaiso kolisiyo fukino, polimano nokowoi toi samukuko nokowoi. Na fufumuwanoki, ukouniyaikokai nokoni auso. Noko nokolaloyo fufumuwanoso kwaikokino mo, Poloso ti monoi pa wasokinoso.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nosai no mo; totawoi polimanota mo Polo na komiki, polimano nokoso ikoki, “Oi, na pokonosuwakaiwo, waiya molo tiwoiyo.” Nosai no noko nokolaloso ikoki, “Ni no noi? Hani foli monoi tuwonuwo?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ulai ukouniyaikokai noko nokolalo mo imo mo tomoso muwoi, folo folo iyamaloki, siyoliso iyamaloki. Wiyou, mulu mo puwoso puwoso. Nukutai mo uo imo saso. Totawoi polimanota no ima imo no moloi kwaiko monoi? No monoi no polimano nokoso ikoki, “Moini mi ano nuso pokawiyo tiwo.”
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Kominalomanokino mo, nuso louwa kawiyo tikino. Ulai nu kolaliyaimai mo nainomai na aniyo yokino, polimano nokoyo. Kolaliyaimai mo noko nokolalo saso. Uo mo ta topi, na louwa uwokino, no monoi no.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Wiyou, ukouniyaiko kukaikino, siyoliso na iyamaloki, “Na potukolowo.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Polimano nokoyo louwa kawiyo tikino mo, Polo mo totawoi samukuko nokotaso imoki. Koliko imosai na imoki, “Yani imo mo waliyo poi tukwaimononi.” Fowaki, “Moloi monoi woi? A, Koliko imo no sai, nono no?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Ya tiyomu, nono mo Isipi nokotawo, nokoso tino no ainiko ifoluwaika tumoki no. Uo tukoluwano noko koliyonoki, nu somiso asiso, uo noko molopoi molopoi, 4000.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ulai Poloyo, “Yo muwoi, yo mo Yuto nokota nali no, Tasoso nokonu nokota, Silisiya asi nokota. Yani nokonu no ulai koufa, siyoli na. Yo mo ukouniyaiko noko nokolaloso waliyo tiko poimo.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Imoki, “Waliyo na, na piko.” Nosai no Polo mo kolaliyaimai you toloki, nainoyo akiyouki. Wosu woso siki mo, Hipolu imosai na ikoki, Yuto nokoni imosai.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.